Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Μαθήματα πρόσφατης ιστορίας


Ας ξεκινήσουμε με επικαιρότητα.
Ανεξαρτήτου προελεύσεως και σκοπιμότητας, το χτύπημα κατά του Παπαδήμου τρόμαξε. Και τρόμαξε πολύ περισσότερο γιατί σήκωσε μαύρα, πηχτά σαν πίσσα κύματα μίσους στα κοινωνικά μέσα.
Για μια στιγμή οι Έλληνες γίναν από πράγματα πρόσωπα σε μια περίοδο μάλιστα που η εξέγερση τους θεωρείται δικαιολογημένα τελειωμένη υπόθεση.
Κανείς δεν πρέπει να υποτιμά τη δύναμη του μίσους.
Σέβας στην πρόθεση για εκδικητικότητα των κατάφορα αδικημένων.
Τρόμαξε τόσο που νεοφιλελέδες σαν τον Πιτταρά και τον Μπογδάνο είπαν στα ίσα προχθές πως έπρεπε να πέσει μαύρο στα κοινωνικά μέσα ξαμολώντας επιτέλους τον καταπιεσμένο δικτάτορα μέσα τους.
Γιατί η ελευθερία του λόγου υπάρχει μόνο όταν δεν τους τρομάζει.
Και για μια στιγμή, ο τρόμος άλλαξε στρατόπεδο.
Αδιαφορώντας παντελώς για την μαρξιστική εντελέχεια και για τα μισόλογα και για τις ίσες αποστάσεις, πάμε στους μαρξιστές του γιούρογκρουπ.
Σε αντίθεση με τις μαγνητοφωνήσεις Βαρουφάκη που για λόγους παντελώς σκοτεινούς τις κρατάει για την παρτάρα του ωσάν να ήταν κάποιου είδους πυρηνική βόμβα, το euro2day δημοσίευσε πρακτικά (must read εδώ)
Τι μας λένε τα πρακτικά;
Αυτό που τόσο καιρό πασχίζουμε να σας μεταφέρουμε: Δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις.
Υπάρχει σύγκρουση ΔΝΤ Σόιμπλε και οι παπαριές που λέει το μπουλούκι των υπολοίπων Ευρωπαίων πολιτικών είναι απλά γαρνιτούρα σε ένα καυτό πιάτο. Όπως παραδέχθηκε κι ο Τσακαλώτος, η "λύση" που φαίνεται να προκύπτει είναι η χειρότερη των χειροτέρων για την Ελλάδα. Τα χειρότερα για τους χειρότερους.
Ένα όμως από τα πιο καυτά θέματα του Γιούρογκρουπ δεν ήταν οι πολιτικές ή οι λαοί αλλά ένα και μόνο πρόσωπο: Ο άνθρωπος που πάτησε τον διακόπτη της κρίσης, ο πρωην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ κι άνθρωπος του ΔΝΤ, Ανδρέας Γεωργίου, ο οποίος απαλλάχτηκε μετά από βούλεμα του εφετείου από την κατηγορία της ψευδούς βεβαίωσης σε βαθμό κακουργήματος για την υπόθεση της διόγκωσης του ελλείματος του 2009, μετά από εντονότατες πολιτικές πιέσεις.
Αυτή τη φορά, ο Μάριο Ντράγκι πήγε την βαλίτσα ακόμη πιο μακριά. Δεν ζήτησε απλά ασυλία για τον Γεωργίου και τα άλλα στελέχη των μνημομονιακών μηχανισμών. Αυτή άλλωστε έχει προβλεφθεί σε κάθε μνημόνιο, κάτι που από μόνο του αποτελεί ξεκάθαρη ένδειξη της εγκληματικότητάς τους. Αυτή τη φορά ο Ντράγκι ζήτησε να αποζημιωθεί ο Γεωργίου κι οι όμοιοι του για τις νομικές περιπέτειες που είχε. Να πληρώσουμε δηλαδή εμείς, οι Έλληνες φορολογούμενοι τα γαμησιάτικα του Γεωργίου λες και δεν τα πληρώνουμε τόσα χρόνια με το αίμα και τις ζωές μας.
Και ο Μαρξιστής Τσακαλώτος διαβεβαίωσε πως το "θέμα" θα είναι βασικά παραδοτέο πριν τον Ιούλιο, βάζοντας το χέρι του σε ένα ακόμη έγκλημα κατά της χώρας του.
Οι δοσίλογοι χαίρουν της υψηλότατης προστασίας.

Το γιούρογκρουπ έκλεισε θεαματικά:
 «Να μάθετε το μάθημά σας, ότι πρέπει να παραμένουμε σε αυτά που έχουμε συμφωνήσει και να μην προσπαθούμε να αλλάξουμε τη ρητορική με δημόσιες δηλώσεις. Είμαι πραγματικά απογοητευμένος, γιατί μερικοί από μας μετακινήθηκαν περισσότερο από την εντολή (mandate) για να βρούμε λύση και τώρα αποτύχαμε. Λυπάμαι» είπε στο κλείσιμο του γιούρογκρουπ ο Βόλφγκανκ-μπανγκ Σόιμπλε κατεβάζοντας αυτιά.
Όπως τα λένε και στα κορακίστικα pacta sunt servanda.
Να το μάθετε το μάθημα σας: Ο Σόιμπλε είναι ο βασιλιάς της Ευρώπης. Τι όχι; 
Βλέπετε, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολιτικούς ο Σόιμπλε έχει δύο μεγάλα πλεονεκτήματα:
Είναι Γερμανός κι όχι γενίτσαρος του πλανητικού στρουμφοχωριού. Ως βέρος Γερμανός έχεi αυτό το τρομερό: Συνέπεια λόγων και έργων. Όχι άλλο φαντασιακό.
Και καθηλωμένος όπως είναι μόνιμα στην αναπηρική, δεν φοβάται για την καρέκλα του.
Όπως είχε ορθότατα πει, να δούμε πως θα το εξηγήσετε στους ψηφοφόρους σας.
Ο Τσίπρας που θα φορέσει γραβάτα και στ αρχίδια μας η συριζοσαπουνόπερα κι η φωσκολιάδα του γιατί η κολομβιανή είναι μια καλή γραβάτα για ανθρώπους που πούλησαν και ξεφτίλισαν και λαό και ιδέες, θα προσπαθήσει να το «πουλήσει» κι αυτό.
Αλλά και το σανό τελειώνει σε μια χώρα σε διαρκή ανθρωπιστική κρίση.
Κι όσοι δεν καταλαβαίνουν ότι η χώρα είναι σε κρίση, καιρός να βγουν από το κρυστάλλινο τους παλατάκι και να παν στις φτωχογειτονιές να μάθουν τι είναι κρίση γιατί η κρίση στα μπαράκια και τις καφετέριες και στις διακοπές δεν πατάει.
Ούτε και σε συνέδρια.
Πως θα το πουλήσεις Αλέξη;
Είπαμε. Είσαι πολύ καλός πωλητής.
Ο καλύτερος όλων.
Έχεις ξεπουλήσει πράγματα και θάματα.
Αλλά όλο και λιγότεροι πιστεύουν στα θαύματα.
Και το όγδοο θαύμα του κόσμου, μια χώρα που 8 χρόνια τώρα δέχεται συνέπειες πολέμου εν καιρώ ειρήνης πρέπει να σταματήσει.
Βλέπεις, και εσύ Τσακαλώτε μαρξιστή, δες το κι εσύ: Το κακό με τα ψέματα είναι ότι όσα περισσότερα λες, τόσο μεγαλύτερα πρέπει να πεις για να καλύψεις τα προηγούμενα.
Και σε κάποια στιγμή η μπάλα χάνεται.
Κι αν πάει στην κερκίδα, το πλήθος δεν την γυρνάει πίσω. Την ξεσκίζει με τα δόντια και τα νύχια του.
Και μπορεί και να σκεφτεί να χιμήξει στο γήπεδο.
Κι αν σκεφτεί να πετάξει την ηλίθια φανέλα που τον χωρίζει από τον θυμωμένο άνθρωπο δίπλα του, τότε, η μεγαλύτερη ανατροπή θα χει συμβεί.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 27/5/2017
Read More »

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Αξιολόγηση; Όχι δα


Οι Έλληνες σε όλα τα επίπεδα, έχουν βυθιστεί στον αναλφαβητισμό τους όσον αφορά την ανάγνωση της πολυσύνθετης εξωτερικής πραγματικότητας που εδώ και χρόνια ορίζει την πραγματικότητα στο εσωτερικό της χώρας.
Ας τα κάνουμε λιανά:
Δύο βουβάλια μαλώνουνε και ο βάτραχος φουσκώνει το στήθος του περήφανα γιατί μαλώνουνε για το ποιος και πως θα τον πατήσει περισσότερο
Δεν υπάρχει ελληνική πλευρά στις διαπραγματεύσεις: Οι διαπραγματεύσεις γίνονται μεταξύ Ταμείου και Σόιμπλε και οι Έλληνες είναι απλά οι βαστάζοι, οι αχθοφόροι που περιμένουν τις εντολές.
Τα έχουμε πει όλα, θα τα πούμε ξανά και ξανά:
Η ελληνική κυβέρνηση αρέσκεται να χαϊδεύεται από τις άλλες παλλακίδες του Σόιμπλε που τhς λένε ότι τα πράματα θα στρώσουν, ο Σόιμπλε δεν είναι και τόσο κακός, θα δεις.
Ο Σόιμπλε είναι τόσο κακός γιατί είναι ο καλύτερος υπουργός οικονομικών. Επί των ημερών του η Γερμανία απέκτησε θηριώδη πλεονάσματα εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Ο Σόιμπλε είναι η δημοσιονομική πειθαρχεία: Its his way or the high way.
Ο Σόιμπλε είναι ο βασιλιάς της Ευρώπης γατάκια.
Από την άλλη είναι τα ταμείο, μια στρεβλή οικονομική εκδοχή του κόσμου.
Το ταμείο ορθότατα επιμένει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο: Κι ο Σόιμπλε στ’ αρχίδια του. Γιατί ο Σόιμπλε είναι πρώτα από όλα Γερμανός. Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και παπαριές.
Δεν υπήρχε καμία περίπτωση να υποχωρήσει καμία από τις δύο πλευρές. Το ταμείο θα χανε τα τελευταία ψήγματα αξιοπιστίας που του χουν απομείνει. Κι ένας σοβαρός Γερμανός πολιτικός δεν θα κανε ποτέ κωλοτούμπα.
Οπότε, για να μην πάνε όλα στα διάολα, έγινε συμβιβασμός χωρίς υποχώρηση: Το ταμείο δεν μπαίνει με λεφτά στο πρόγραμμα μέχρι ο Σόιμπλε να τηρήσει την προφορική και χαλαρή του δέσμευση ότι ανακούφιση του χρέους με το σταγονομέτρο θα έρθει το καλοκαίρι του 2018, αν χρειαστεί.
Δηλαδή, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μνημόνιο 5 το καλοκαίρι του 2018.
Αυτή η κυβέρνηση που έσκισε τα μνημόνια, έβαλε τις κόκκινες γραμμές ισοπεδώνοντας τις συντάξεις, κανένα μέτρο, καμία μείωση συντάξεων, κατέληξε στην τελευταία της μαλαγανιά: Κόβουμε κώλους με αντάλλαγμα μέτρα για το χρέος.
Πόσο καλή ιδέα. Τι κρίμα που κανείς δεν ρώτησε τον αυτοκράτορα της Ευρώπης, τον Βόλγκανγκ Σόιμπλε.
Είναι παράλογος ο Σόιμπλε; Για αυτούς που πιστεύουν στα ίδια τους τα ψέματα, στην Ευρώπη της αλληλεγγύης και στο θησαυρό στην άκρη του ουρανίου τόξου, είναι, ναι.
Τώρα διαπιστώνουν έκπληκτοι ότι η Ευρώπη είναι γερμανική κι ότι κι αν συμφωνήσουν 80 κυβερνήσεις και 500 υπουργοί οικονομικών και 7000000 οικονομολόγοι, θα πάρουν τα αρχίδια του Σόιμπλε.
Γιατί ευρωπαπάρες, η Ευρώπη είναι Γερμανική. Κι η Ελλάδα αποικία χρέους. Πως σας φαίνεται αυτό για πραγματικότητα;
Ο Σόιμπλε έκανε το μόνο έντιμο πράμα στην πορεία αυτού του ελληνικού Γολγοθά: Πρότεινε την έξοδο της Ελλάδας από την ευροζώνη έναντι οικονομικής βοήθειας 40 δις.
Οι κουτοπόνηροι Έλληνες πολιτικοί, του όλου πολιτικού φάσματος το απέκρυψαν  και το παίζαν Ευρωπαίοι.
Πάμε τώρα στο γιουρογκρουπ του Ιουνίου αφού έχουνε ψηφίσει μνημόνιο 4 και με την προοπτική του μνημονίου 5 για και μόνο κωλοδόση. Ούτε ποσοτική χαλάρωση ούτε τίποτε. 
Σκατοπρεζάκια.
Περαστικά επίσης στον πρόεδρο της ακαδημίας Αθηνών και πρώην πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο που νοιώθει λίγο από τον πόνο που οι μνημονιακοί πολιτικοί χαρίζουν γενναιόδωρα στους Έλληνες πολίτες. Ελπίζω να υπάρξει λίγη μεγαλύτερη ευαισθησία σε αυτά τα θέματα και να μην χαιρόμαστε με τον πόνο του ταξικού εχθρού μας.
Το 2060 θα είναι χρονιά ορόσημο για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Το χαμε περιγράψει στο blog αλλά ποιος να μας ακούσει εμάς καθώς έγκριτοι οικονομολόγοι δεν είμαστε.
Μέχρι τότε, η ανάπτυξη έρχεται, ήρθε, είδε κι αποείδε κι επαναπατρίστηκε.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwablogspot.com, 26/5/2017
Read More »

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Η εξέλιξη του Καρκίνου



Το 2009 συνέγραψα το βιβλίο «Τι δεν σας λένε οι Γιατροί».

Σήμερα, οι θέσεις μου στο θέμα του καρκίνου και οι ενστάσεις μου για την αντιμετώπιση του που περιέχονται στο βιβλίο, δικαιώνονται από τη σύγχρονη επιστήμη.

‘Όπως έγραφα τότε: «Παρά την εξωφρενική τεχνολογική πρόοδο, η σύγχρονη ιατρική συχνά δεν χρησιμοποιεί τίποτε περισσότερο από σφεντόνες και βέλη για να υπερασπίσει τη ζωή αλλά και τον εαυτό της… Βέβαια η Μοντέρνα Ιατρική δεν αρκείται πάντα στις σφεντόνες και τα βέλη, ούτε σε πέτρες και ξύλα. Στα μεγάλα θέατρα του πολέμου της υγείας όπως είναι ο καρκίνος και το AIDS, η ιατρική χρησιμοποιεί συχνότατα βόμβες ναπάλμ και άλλα όπλα μαζικής κυτταρικής καταστροφής.»
Ποια είναι όμως η κατάσταση σήμερα ώστε να μου επιτρέπεται να κάνω έναν τόσο αλαζονικό χαρακτηρισμό;

Ο επικεφαλής του Ινστιτούτου για την έρευνα του καρκίνου στο Λονδίνο Alan Ashworth μας την περιγράφει:

«Σήμερα, χρησιμοποιούμε ακόμη μεσαιωνικές μεθόδους για να επιτεθούμε στους περισσότερους καρκίνους: κόβουμε (χειρουργική επέμβαση, καίμε (ακτινοθεραπεία), και δηλητηριάζουμε (μη εξειδικευμένη χημειοθεραπεία)».

Τι είχα λοιπόν προτείνει τότε στην επιστημονική κοινότητα με ένα λόγο προεπιστημονικό μεν αλλά προς την ορθή κατεύθυνση;

«Ο ομηρικός Οδυσσέας ήταν φημισμένος για την πολυτροπία του. Ήταν αυτός που σκαρφίστηκε το τέχνασμα του δουρείου ίππου για να αλώσει την Τροία που φαινόταν άτρωτη στα όπλα, την ανδρεία και τη δύναμη. Ήταν αυτός που δραπέτευσε από τη σπηλιά του κύκλωπα Πολύφημο αφού πρώτα τον παραπλάνησε πως το όνομα του ήταν Κανένας, τον τύφλωσε και πέρασε απαρατήρητος μαζί με τους συντρόφους του δεμένος στην κοιλιά των προβάτων του κύκλωπα. Όταν οι σύντροφοι κύκλωπες έσπευσαν να βοηθήσουν τον κραυγάζοντα τυφλωμένο αδερφό τους εκείνος τους εξηγούσε εις μάτην πως ο Kανένας των τύφλωσε. Τώρα, σχεδόν 3.000 χιλιάδες χρόνια αργότερα, η έρευνα του καρκίνου είναι μονόφθαλμη σαν τους Κύκλωπες, τυφλωμένη από απληστία σαν τον Πολύφημο. Όταν ερωτόμαστε ποιος μας πλήγωσε απαντάμε ο Καρκίνος χωρίς να ξέρουμε καν το πραγματικό του όνομα. Αιώνες ιατρικής προόδου και ο καρκίνος παίζει μαζί μας σαν ένας μικροσκοπικός Οδυσσέας. Οφείλουμε στους εαυτούς μας να φερθούμε τουλάχιστον τόσο έξυπνα όσο αυτός.»

Και τι προτείνει σήμερα η επιστημονική κοινότητα με τα νέα δεδομένα που έχει στα χέρια της για τον καρκίνο;

Όπως περιγράφει ο Charles Swanton, επικεφαλής της εξατομικευμένης Ιατρικής του Καρκίνου στο πανεπιστήμιο College του Λονδίνου και επικεφαλής επίσης της ερευνητικής ομάδας που εξετάζει τη γενετική ποικιλομορφία του καρκίνου στο ινστιτούτο Francis Crick:
«Παραδοσιακά, θέλουμε να συρρικνώνουμε τους όγκους όσο δυνατόν περισσότερο μέχρι του σημείου μόλις και μετά βίας να μπορούμε να τους εντοπίσουμε. Φυσικά, οποιοσδήποτε θα νόμιζε πως όσο λιγότερος είναι ένας καρκίνος τόσο το καλύτερο»
Αν όμως οι ερευνητές κι οι κλινικοί γιατροί θέλουν να αξιοποιήσουν το τι φέρνει η θεωρία της εξέλιξης στην αντιμετώπιση του καρκίνου, θα πρέπει να σκεφτούν περισσότερο δημιουργικά και στρατηγικά.
«Εμείς οι γιατροί θα πρέπει να πολεμήσουμε την εξέλιξη. Θα πρέπει να σκεφτούμε για το πώς χειριστούμε την εξέλιξη με έναν πολύ έξυπνο τρόπο και ακόμη σημαντικότερο το πώς  μπορούμε να μάθουμε από την περιβαλλοντική οικολογία και από τους βιολόγους της εξέλιξης του καρκίνου.»
Όπως περιγράφεται σε σχετικό άρθρο: «Η μάχη της ευφυίας  με την εξέλιξη μάλλον θα κρατήσει πολύ, αλλά τουλάχιστον τώρα πλέον ο εχθρός είναι ορατός».
Ας θυμηθούμε το τι έγραφα στο «Τι δεν σαν λένε οι γιατροί;»
«Η αντίληψη του ενός φαρμάκου, του ενός μαγικού χαπιού για την αντιμετώπιση όλων των μορφών καρκίνου, αποκαλύπτει μια υποστρωματική γιγάντια παρανόηση: Αυτή του ενός Καρκίνου για όλους και της μιας αγωγής για όλες τις μορφές καρκίνου. Και παρόλο που σχεδόν κανένας ειδικός του καρκίνου δε θα συμφωνήσει με την έννοια του αδιαίρετου και ομοούσιου καρκίνου, το οικοδόμημα της έρευνας του καρκίνου φαίνεται ανεπίσημα να επικυρώνει τη δοξασία του ενός καρκίνου…. Και ο καρκίνος ανταπαντά στις προκλήσεις και διακηρύττει αλαζονικά: "Είμαι λεγεώνα, γιατί είμαι πολλοί"... Πολλοί καρκίνοι, πολλοί ασθενείς με καρκίνο, πολλές στρατηγικές για τον καρκίνο, όλοι ίσοι και όλοι διαφορετικοί. Αυτός είναι ο τρόπος για να προχωρήσουμε.»
Και είχα δίκιο:  Μέχρι και πρόσφατα η Ιατρική θεωρούσε πως συμβαίνει μια μετάλλαξη σε ένα κύτταρο, αυτό πολλαπλασιάζεται και δημιουργεί έναν όγκο γενετικά ομοιόμορφο αποτελούμενο από κλώνους του αρχικού καρκινικού κυττάρου.
Μέγα λάθος. Τα καρκινικά κύτταρα συνεχίζουν να μεταλλάσονται και διαφοροποιούνται από τον πρόγονο τους.
Σε έναν όγκο ενός μόνο ανθρώπου μπορεί να βρεθούν 100 διαφορετικές μεταλλάξεις. Από αυτές μόνο το ένα τρίτο είναι κοινές για όλα τα καρκινικά κύτταρα.
Τι σημαίνει αυτό σε πρακτικό επίπεδο;
Ότι μέσω της βιοψίας ο ιατρός θα αποκτήσει μέρος μόλις της συνολικής γενετικής εικόνας του όγκου.
Η χημειοθεραπεία που θα δώσει είναι εκ των πραγμάτων όχι ιδιαίτερα αποτελεσματική βασισμένη καθώς είναι σε ελλιπή δεδομένα.

Και τα πράγματα χειροτερεύουν: Τα καρκινικά κύτταρα μέσα σε ένα όγκο ανταγωνίζονται για ενέργεια και τροφή. Αυτό σημαίνει πως εξαφανίζοντας με ένα φάρμακο μια κατηγορία τους, οι υπόλοιπες κατηγορίες για τις οποίες το φάρμακο δεν είναι αποτελεσματικό θα μείνουν άνευ ανταγωνισμού και θα πολλαπλασιάζονται ελεύθερα δίνοντας παράλληλα καινούριες  μεταλλάξεις και όγκους.

Ακόμη κι αν στοχεύσουμε σε αυτό τον δεύτερο όγκο ανθεκτικό στο πρώτο φάρμακο με ένα ειδικό για αυτόν τον δεύτερο τύπο φάρμακο, μια άλλη κατηγορία ανθεκτική σε αυτό μπορεί να αναδυθεί.

Τι κάνουμε λοιπόν; Σήμερα προτείνεται το να χτυπήσουμε αρχικά δυνατά τον όγκο με πρόθεση ναι μεν να τον μειώσουμε αλλά όχι να τον εξαφανίσουμε περιορίζοντας αμέσως μετά την θεραπεία, ώστε ο όγκος να ελέγχεται από τη δυναμική ισορροπία εντός του.

Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;

Να αναπτύξουμε φάρμακα που δεν στοχεύουν στον ίδιο τον καρκίνο αλλά στο μικροκυτταρικό περιβάλλον του, όπως ακριβώς είχα προτείνει στο «Τι δεν σας λένε οι γιατροί».
Και ακόμη σημαντικότερα έγραψα τότε: «Όσο παράξενο φαίνεται, μια επιτυχημένη ανοσολογική στρατηγική του καρκίνου δεν έχει να κάνει πάντα με την ισχύ ή την υπεροπλία. Έχει περισσότερο να κάνει με την εκπαίδευση. Έχει να κάνει με το να εκπαιδεύσουμε το ανοσοποιητικό μας σύστημα να αναγνωρίζει τον φίλο από εχθρό, το πλεόνασμα από την έλλειψη, το πάρα πολύ από το πολύ λίγο, την υπερβολική έκθεση από την ανεπάρκεια, την ισορροπία από την ανισορροπία.»

Το 2016, ο Swandon βρήκε πως εντός του όγκου βρίσκονται κύτταρα του ανοσοποιητικού που αναγνωρίζουν τα καρκινικά κύτταρα και τα εξουδετερώνουν. Τα κύτταρα αυτά μπορούν να παρθούν από τον οργανισμό και να πολλαπλασιαστούν για να ξαναμπούν στον οργανισμό και να πολεμήσουν τον καρκίνο.
Βοηθάμε δηλαδή τον εαυτό μας να πολεμήσει με τα δικά του μέσα τις μεταλλάξεις του εαυτού του που λέγονται καρκίνος.

Είχαμε δίκιο. Ο καρκίνος δεν είναι ένας. Είναι πολλοί, ακόμη και μέσα στον όγκο ενός και μόνου ανθρώπου. Είναι λεγεώνα. Και είναι πολύτροπη ωσάν τον Οδυσσέα.
Δεν είχαμε όμως δίκιο στα πάντα. Σε πρόταση για τη θεραπεία του καρκίνου ο συγγραφέας Beldeu Singh πρότεινε την λαετρίλη (αμυγδαλίνη ή Β17) που βρίσκεται σε κουκούτσια φρούτων και κάποιους ξηρούς καρπούς.
Σε μετέπειτα ενασχόληση μου με το θέμα διαπίστωσα ότι η επιστημονική βάση της θεωρίας της αντικαρκινικής δράσης της λαετρίλης δεν έστεκε. Και δεν είμαι σε θέση να κρίνω τα όποια κλινικά δεδομένα από τη χρήση της. Αυτό που είμαι απόλυτα σε θέση να επιβεβαιώσω είναι πως υπήρξαν και στην Ελλάδα κρούσματα δηλητηριάσεων από τη λαετρίλη. Αν λοιπόν επιλέξετε για δικούς σας λόγους μια τέτοια προσέγγιση, παρακαλώ να το κάνετε με προσοχή. (Περισσότερα για το θέμα στο https://agriazwa.blogspot.gr/2015/03/blog-post.html)

Τι κάνουμε λοιπόν για να προστατεύσουμε τους αγαπημένους και τους εαυτούς μας απέναντι σε κάτι τόσο συχνό που η έρευνα του όμως μόλις άρχισε να μπαίνει στις σωστές ράγες;
Λέγεται μεσογειακή διατροφή και μπορεί να συμβάλει ως ένα σημείο στην πρόληψη του καρκίνου. Στο αμέσως επόμενο μας άρθρο θα δούμε το γιατί και το πώς.  
(Άρθρο μου στο εναλλακτικό Free Press Holistic life (http://holisticlife.gr) που κυκλοφορεί
Το holistic life μπορείτε να το βρείτε δωρεάν εδώ: http://holisticlife.gr/simia-dianomis
Για όσους ενδιαφέρονται για το παρασκήνιο των παγκοσμίων πολιτικών δημόσιας υγείας μπορούν να ενημερωθούν από τα σχετικά βιβλία μου "Τι δεν σας λένε οι γιατροί", "Θανάσιμες Θεραπείες", "Παρά Φύση" από τις εκδόσεις ETRA)
Read More »

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

4 δις μέτρα

Παίρνουνε τα μέτρα μας κι εμεις κοιτάμε.

Μετράμε μέρες μέχρι τις δραματικές μειώσεις εισοδημάτων που ψηφίζουν αύριο.

Το έργο γνωστό, το περιγράφαμε από τον Φλεβάρη του 15:

Η "κυβέρνηση" κάνει μπλόφες για να εντυπωσιάσει με χαρτιά ανοιχτά. Όλοι βλέπουν το χέρι της κι ανεβάζουν τα πονταρίσματα.

Φυσικά, αυτή είναι η αφελής εκδοχή. Γιατί η τράπουλα είναι σημαδεμένη και το παιχνίδι στημένο.

Στο τέλος της κάθε παρτίδας οι δανειστές έχουν πάρει όλα όσα είχαν συμφωνηθεί κι ακόμη περισσότερα για εγγύηση.

Έτσι, από τα 3,6 δις μέτρα που ζητούσε το ΔΝΤ 2 μήνες πριν, η κυβέρνηση κατάφερε να κλείσει την αξιολόγηση με ... 4 δις (άλλοι τα κοστολογούν στα 5)

Κοινωνικό μακελειό: 2-3 συντάξεις κομμένες, κοινωνικά επιδόματα τσεκουρώνονται.

Κι όαλ αυτά για μια και μόνο δόση των 6 δις.

Αντίμετρα; Τα ισοδύναμα του άλλου μισού του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ.

Οι πλούσιοι πλουσιότεροι, οι μεσαίοι φτωχοί και οι φτωχοί πένητες.

Αυτό είναι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Η πολιτική αλητεία έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και τα προηγούμενα ήταν τόσο άσχημα που έλεγες πως δεν μπορεί να υπάρχουν χειρότερα από αυτά.

Οι πουστιές Κατράγκουλου, ο δόλος, η ταξική ιδιοτέλεια, ο μαρξισμός στην υπηρεσία των ελίτ, του κώλου τα εννιάμερα, το ξεπάστρεμα των μικρομεσαίων ελευθέρων επαγγελματιών κι επιχειρήσεων.

Για μια καρέκλα.

Μια καρέκλα που πρέπει να κάνουμε ηλεκτρική.

Αργήσατε Έλληνες. Κι αυτό θα το πληρώσουμε με αίμα εμείς και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.

Η εκλογή Μακρόν διασφαλίζει μια ακόμη 4ετία γερμανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη. Απλά οι τραπεζίτες θα μίλαν με τον Σόιμπλε μέσω του ανθρώπου τους κι όχι μέσω κάποιου πολιτικού αγκιστρωμένου στο πρώην πολιτικό σύστημα της Γαλλίας που κατέρρευσε στις προεδρικές.

Η Γερμανία ωφελήθηκε από την κρίση. Η Ευρώπη με εξαίρεση την Ελλάδα ανακάμπτει τουλάχισοτν όσον αφορά τα νούμερα της.

Η Ελλάδα ξαναπέφτει σε ύφεση.

Η Ελλάδα δεν ανήκει στη ζώνη του Ευρώ. Και το σύστημα εξουσίας της θυσιάζει τη χώρα για να παραμείνει στο ευρώ.

Το γνωρίζετε φυσικά ότι το Πουέρτο Ρίκο, άτυπη πολιτεία των ΗΠΑ, χρεωκόπησε και προχωρά σε στάση πληρωμών. Αυτό που θα πρεπε να χει κάνει η Ελλάδα εξ αρχής. Τι όχι;

Για κάθε νέα δόση, αίμα και μιζέρια. Ακόμη κι αν κι όταν η χώρα βγει στις αγορές. τα πολύ υψηλότερα επιτόκια δανεισμού σε συνδυασμό με το τεράστιο χρέος που έχει συσσωρευτεί, εγγυούνται επιτροπίες δεκαετιών.

Την Πέμπτη θα μαζευτεί κάποιος κόσμος στην πρωτεύουσα με στόχο να μην ψηφιστεί το νέο μνημόνιο εντός του μνημονίου.

Δυστυχώς, οι συριζανέλ ξεφτιλίσαν ότι καλό κι άξιο είχε να δώσει ο αντιμνημονιακός αγώνας.

Η κατάληψη της Βουλής θα έπρεπε να είναι ο κυρίαρχος στόχος κάθε αγώνα σήμερα. Για να υπάρξει δικαιοσύνη πρέπει να υπάρξει παραδειγματική τιμωρία αυτών που συνεχίζουν να εγκληματούν κατά του ελληνικού λαού κι αποκατάσταση της ισονομίας και της ισοπολιτείας.

Κι αυτό το ενδεχόμενο φαντάζει φαντάζει τόσο μακρινό που κανενάς το αυτί δεν ιδρώνει πλέον σε καλέσματα ανατροπής.

Πορείες κι απεργίες μερικών ημερών είναι πλέον κομμάτια ενός πολιτικού άχρηστου και συντηριτικού φολκλόρ.

Στη Γαλλία, αμέσως μετά την εκλογή Μακρόν, εργαζόμενοι βάλανε βόμβες σε επιχείρηση που απειλούσε να κλείσει.

Μαχαίρι στο μαχαίρι αντί για μαλακία στο τσεκούρι.

Μας μάθανε κακομοίρηδες μου. Μας ξέρουνε πολύ καλύτερα από ότι εμείς γνωρίζουμε τους εαυτούς μας.


Agriazwa.blogpsot.com, 17/5/2017





Read More »

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Μνημόνιο 4,5!

Είπατε αντίμετρα;

Φέρτε 3,7% πρωτογενές και το 2018.

Αυτή ήταν η προσταγή του ΔΝΤ.

Σαν το ανέκδοτο με το στρατόπεδο συγκέντρωσης: Σήμερα θα φάτε χοιρινό. –Γιούπι. –Σκασμός γουρούνια.

Μία μέρα μετά την κυνική ομολογία Τόμσεν ότι το ΔΝΤ τα χει κάνει όλα λάθος.

Ο Σόιμπλε δήλωσε ακόμη πιο κυνικά πως θα ληφθούν κι άλλα μέτρα αν το 2018 η ελληνική κυβέρνηση δεν πιάσει τους δημοσιονομικούς στόχους. Μνημόνιο 5 δηλαδή.

Χοντρά παιχνίδια παίζονται από τις ντόπιες και ξένες ελίτ στις πλάτες ενός λαού που μαγεμένος από το αριστερό ξόρκι, δεν θέλει πλέον να αντιδράσει.

Η συνταγή είναι γνωστή και την έχει περιγράψει ο κύριος Σόιμπλε: για τα μάτια του κόσμου, η ελληνική κυβέρνηση κάνει πως αντιδρά δίνοντας τη δυνατότητα στους δανειστές να έχουν όλο και εξωφρενικές απαιτήσεις στις οποίες, κάθε φορά που έρχεται μια μεγάλη δόση, η κυβέρνηση σηκώνει τα πόδια του λαού ψηλά.

Και κλάμα ο συριζαίος.

Το ματωμένο πλεόνασμα του 2016 που έφτασε στο 3,9% που οφείλεται στον γενιτσαρικό φορολογικό ζήλο της κυβέρνησης και στα φέσια της απέναντι σε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες ιδιώτες άνοιξε κι άλλο την όρεξη των δανειστών.

Λάθη ξελάθη, αφού μπορείτε ακόμη να πληρώνετε, πληρώστε τώρα ακόμη παραπάνω.

Δεν αρκούσε ότι το μνημόνιο 4, μνημόνιο για μια μόνο δόση, προβλέπει προληπτικά και χωρίς κανένα αντάλλαγμα τη φτωχοποίηση ενός μεγάλου κομματιού της πρώην μεσαίας τάξης με την επιπρόσθετη περικοπή συντάξεων που προπαρασκευάστηκε στην προκρούστεια κλίνη Κατρούγκαλου και την δραματική μείωση του αφορολόγητου.

Τώρα θα προχωρήσει και στην τελική καταστροφή και των φτωχών: περικοπή επιδομάτων ανεργίας, τέκνων, πετρελαίου θέρμανσης, μείωση της έκπτωσης φόρου για ιατρικές δαπάνες.

Όλα αυτά, για μια δόση γαμημένα πρεζάκια.

Μνημονιάρα με τα όλα της χωρίς καν δανεικά!

Αυτό και αν είναι νίκη. Αυτό κι αν είναι ξανά μανά αριστερά.

Πήραν τα αεροδρόμια, φτιάξαν το υπερταμείο, υποθηκεύσαν για έναν αιώνα όλη την περιουσία του ελληνικού κράτους.

Δεν αρκεί: Σειρά τώρα έχει η ΔΕΗ.

Ο μονοπωλιακός γίγαντας τον οποίον οι μνημονιακές κυβερνήσεις οδηγούν στη χρεοκοπία έχοντας τον μετατρέψει σε φοροεισπραχτικό μηχανισμό.

Οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ δέχτηκαν αυτόν το ρόλο. Τώρα έρχεται η σειρά τους.

Οι δανειστές με την συνενοχή των μνημονιακών κυβερνήσεων, συνεχίζουν να συρρικνώνουν το κοινωνικό κράτος, να παίρνουν από το ελληνικό κράτος ότι μπορούν . Μόνο όταν ολοκληρώσουν το πλιάτσικο, τότε μόνο θα αρχίσουν να διαμορφώνουν ευνοϊκό επιχειρηματικό κλίμα για να αναπτύξουν τις «επενδύσεις» τους που ουσιαστικά τους παραδίδονται ως εγγυήσεις δανεισμού.

Αυτός είναι ο σωστός δρόμος. Ο μόνος δρόμος.

Κι όλα αυτά ενώ τριγύρω τα βαλκάνια είναι έτοιμα να σκάσουν.

Η Ελλάδα πλέον είναι μη βιώσιμη.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 30/4/2017
Read More »

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Unreality show


Αυτό είναι αυτή η διακυβέρνηση.

Κι ενίοτε σουρεαλιστική καθώς προτρέπει σε πορείες κατά των λαοκτόνων μέτρων της.

Αριστερός είναι αυτός που καθυστερεί να νομοθετήσει όσα θα νομοθετούσε ο δεξιός αλλά όταν έρχεται η ώρα νομοθετεί πολλά περισσότερα και πολύ σκληρότερα από όσα θα τολμούσε να νομοθετήσει ο δεξιός.

Που για εσωτερική κατανάλωση και μόνο διογκώνει το κόστος των όσων νεοφιλελεύθερων προκρούστειων κλινών έχει προσυμφωνήσει.

Ναι: οι δοκιμασίες στο survivor της ελληνικής κοινωνίας γίνονται όλο και πιο σκληρές.

Τρέχουν τώρα οι νηστικοί των πόλεων στα συσσίτια, κάνουν φοβερές βουτιές, αθλητικά ανδραγαθήματα αλλά έπαθλο δεν παίζει. Δεν θα φάνε ποτέ τους αυτό το ζουμερό burger ή το club sandwich.

Τρέχουν στις εφορίες και τους διακανονισμούς όσοι αντέχουν ακόμη να πληρώνουν το σερίφη του Νότου. Οποία δοκιμασία!

Η αναγέννηση των τηλεπαιχνιδιών και των show είναι εδώ.

Ο Skai μόνο έχει κάνει πέντε από αυτά με μια αλλαγή στον χαρακτήρα του που επιλέχτηκε στα κοντά της περιπέτειας των τηλεοπτικών αδειών.

Κι αναρωτιέται ο κόσμος γιατί και πoιος βλέπει Survivor μα το ερώτημα δεν είναι αυτό.

Το ερώτημα είναι το γιατί αποφάσισαν οι καναλάρχες να ρίξουν λεφτά σε κάτι με το οποίo ο κόσμος έμοιαζε να χει μπουχτίσει χρόνια πριν.

Κι η απάντηση είναι πολύ απλή και αρχαία:
Άρτος και θεάματα, μα χωρίς τον άρτο.

Οι αυτοκτονίες που δεν φύγαν, η φτωχοποίηση που καλπάζει, η ανεργία που βασιλεύει, η ανάπτυξη που δεν θα ρθει, η καταστροφή της περιουσίας του μέσου Έλληνα, όλα αυτά που θεωρούσαμε αδιανόητα είναι η νέα κανονικότητα.

Και την αποδοχή της νέας κανονικότητας επισφραγίζουν οι καναλάρχες με τα Show και τα παιχνίδια.

Είναι το χάραγμα στο τσιμέντωμα μας.

Τα ονόματα μας στην ταφόπλακα μας.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 18/4/2017
Read More »

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

ΞΕΚΙΝΗΣΕ!!!


Στις 6 Απριλίου του 1917 οι ΗΠΑ εισέρχονται στον Α' παγκόσμιο πόλεμο.
Ακριβώς 100 χρόνια μετά, ο πρόεδρος Trump βομβαρδίζει συριακή αεροπορική βάση με 59 πυραύλους Tomahawk που εκτοξεύτηκαν από δύο πολεμικά πλοία στην ανατολική Μεσόγειο. Φαντάζομαι την έχετε ακουστά την ανατολική Μεσόγειο.

Η αφορμή ήταν η σκευωρία που στήθηκε εναντίον της Συρίας που κατηγορήθηκε ότι έριξε χημικά όπλα στο Ιντλίμπ παρότι η κυβέρνηση Άσσαντ είχε καταστρέψει το χημικό της οπλοστάσιο ήδη από το 2014 μετά από την αιφνίδια ρωσική παρέμβαση στο συριακό και παρότι ακόμη και να χε κρατήσει η Συρία μέρος του χημικού της οπλοστασίου το να το χρησιμοποιήσει τώρα θα ταν πράξη αυτοκτονικής βλακείας πέραν κάθε σύλληψης.

Μια ακόμη αφορμή, μια ακόμη σκευωρία.

Ο Trump παρέκαμψε το Κονγκρέσο, τον ΟΗΕ, τους πάντες και έκανε αυτό που τα γεράκια ήθελαν εδώ και χρόνια να συμβεί.

Ο κύριος λόγος που υποστήριξα τον Trump έναντι της Clinton ήταν η αμερικανορωσική προσέγγιση.

Η αποτροπή του Γ' παγκοσμίου πολέμου ήταν πολύ πιο σημαντική από οποιοδήποτε πολιτική ο Trump ασκούσε στο εσωτερικό των ΗΠΑ.

Μιλήσαμε για έναν μεγάλο πόλεμο ανάμεσα στα γεράκια και τον Trump που έφερε πλήγματα στο επιτελείο του.

Τονίσαμε πως οι ψευτοπροοδευτικοί που ασκούσαν πρωτόγνωρη πίεση στον Trump και το επιτελείο του ουσιαστικά ήταν οι χρήσιμοι ηλίθιοι των γερακιών που εμπόδιζαν την αμερικανορωσική προσέγγιση.

Ξέρουμε ποιος έχει ήδη κερδίσει αυτόν τον πόλεμο.

Μέσα σε μια βδομάδα, η κυβέρνηση Trump έκανε στροφή 180 μοιρών. Απο κει που σκεφτόταν βιώσιμη την ύπαρξη του Σύριου προέδρου Άσσαντ, ο Rex Tillerson “υπουργός αμύνης” των ΗΠΑ και αφεντικό της Exxon με πολλά ντήλια με ρωσικές εταιρίες ενέργειας, ανακοινώνει πως οι ΗΠΑ θα έπρεπε να κινηθούν κατά του “καθεστώτος” Άσσαντ.

Οι Tomahawk δεν κατέστρεψαν απλά μια αεροπορική βάση. Τίναξαν στον αέρα τις τελευταίες ελπίδες για μια παγκόσμια ισορροπία. Για αυτό και όλοι πλέον χειροκροτούν τον μεγάλο πρόεδρο, αυτόν που μέχρι πριν από μερικές βδομάδες χλεύαζαν: Η Γαλλία, η Γερμανία, Το Ηνωμένο Βασίλειο, το Ισραήλ βεβαίως βεβαίως δεν έχουν καν φερετζέ να κρύψουν τη χαρά τους.

Τέλος: Οι αμερικανορωσικές σχέσεις έχουν καταστραφεί.

Η Ρωσία έχει ήδη ακυρώσει το μνημόνιο συνεργασίας για τις εναέριες πτήσεις πάνω απ τη Συρία με τις ΗΠΑ.

Δηλώνει ότι θα ενισχύσει την αεράμυνα της Συρίας.

Οι τζιχαντιστές αναθάρρησαν ήδη τη στιγμή που η συντριβή τους στο πολεμικό τουλάχιστον πεδίο ήταν θέμα βδομάδων.

Η Συρία ξανανοίγει στις ορέξεις του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας και ίσως και της Τουρκίας. Η περιοχή θα γίνει κόλαση. Αργά ή γρήγορα θα ακολουθήσει κι η ευρύτερη περιοχή.
Κι η ευρύτερη περιοχή περιλαμβάνει και την Ελλάδα.

Ο τρίτος παγκόσμιος ξαναπλησίασε. Ίσως μετά από χθες, να ναι πιο κοντά από ποτέ.

Ακόμη κι αν o Trump διέταξε το χτύπημα για να δείξει πως είναι το αφεντικό στο εσωτερικό των ΗΠΑ και να κερδίσει χρόνο στον εσωτερικό του πόλεμο εξευμενίζοντας τα γεράκια, κάτι το οποίο το θεωρώ απίθανο, έχει δημιουργήσει ήδη τρομακτικούς κινδύνους.

Από μόνος του ο Trump ήταν επικίνδυνος μόνο για κάποιες χώρες.

Ο Trump στα χέρια των γερακιών και του Ισραήλ είναι ότι πιο επικίνδυνο έχει γνωρίσει ο πλανήτης.

Προσδεθείτε.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 7/4/2017
Read More »

Έχε γεια αγαπημένε Liam


Χθες, έφυγε από τη ζωή ο άγνωστος στους Έλληνες Liam Scheff, o αγαπημένος μου Liam.

Με τον Liam γνωριστήκαμε στους αγώνες μας κατά της προπαγάνδας γύρω από το «AIDS/HIV».

Δεν ήταν ο μόνος από την μικρή μας «αίρεση» που έφυγε. Τον πρόλαβαν ο Λάμπρος ο Παπαντωνίου, η Μαρία Παπαγιαννίδου.
Αλλά ήταν από τους λίγους που πολεμούσε όπως και γω κάτι όχι για να σώσει τον εαυτό του αλλά τους άλλους, αυτή την γαμημένη την ανθρωπότητα.

Ναι, μοιάζαμε με τον τυπά. Καταλαβαινόμασταν με μερικές λέξεις. Ήταν ένα είδος διάνοιας μέσα στην ψυχή ενός απλού ανθρώπου και στο σώμα ενός κινηματογραφικού αστέρα.
Όπως και εγώ, μπορούσε να γράψει βιβλίο έρευνας εκατοντάδων σελίδων πλήρως τεκμηριωμένο μέσα σε μερικούς μήνες.
Έτσι έγραψε το «Επίσημες ιστορίες» όπου ξεμπρόστιαζε ολάκερες θεματικές προπαγάνδας σε πολλά και διάφορα πεδία.
Ελπίζω κάποτε να καταφέρω να του το εκδώσω μετά θάνατον στην Ελλάδα. Απίθανο, αλλά έτσι νιώθω.

Δεν εμφανίζονται άνθρωποι σαν τον Liam μου συχνά. Χάσαμε κάτι μεγάλο και σπουδαίο και το 99,999999% του πληθυσμού δεν το γνωρίζει καν.
Ο Liam πέθανε από αυτό που πολεμούσε: την Ιατρική: Απολύτως υγιής άρχισε να χάνει σταδιακά κομμάτι των γνωστικών του λειτουργιών μετά από εκτεταμένη οδοντιατρική επέμβαση.
Τις λιγοστές ώρες διαύγειας και ενέργειας που του απέμεναν τις αφιέρωσε σε αυτό στο οποίο ήταν ταγμένος: Στο γράψιμο.
Του χρωστάμε πολλά του γίγαντα: Του χρωστάμε το ότι πολέμησε σημεία και τέρατα μα ποτέ του δεν έγινε όπως εγώ, ποτέ του δεν έγινε το τέρας που πολεμούσε: Συνέχισε να αγαπά και να χαίρεται, μέχρι την τελευταία του στιγμή.
Το κείμενο που ακολουθεί είναι το πρώτο απ΄ όταν ξεκίνησε η μεγάλη περιπέτεια υγείας που τελικά τον νίκησε.
Συνέχισε να γράφει και να περιγράφει την κατάσταση του μέσα στην κατάσταση του.

Πλέον, δεν γράφει.

Μεγάλε, θα μου λείψεις.

Μακάρι να γινόμουν καλύτερος να αναπληρώσω για την απώλεια σου αλλά χωρίς εσένα ο κόσμος θα είναι απλά χειρότερος.

Τον Liam μπορείτε να τον γνωρίσετε ακόμη και τώρα στο blog του http://liamscheff.com.

Ένα πολύ μικρό δείγμα του πολύ μεγάλου Liam που μας άφησε τόσο νωρίς:

«Όπως κάποιο από εσάς ήδη γνωρίζουν, μετά από μια δύσκολη επεμβατική και παρατεταμένη οδοντιατρική επέμβαση έχω βιώσει την αιφνίδια έναρξη μιας μάλλον κτηνώδους νευρομυικής ασθένειας, που μοιάζει όλο και περισσότερο με εγκεφαλικό επεισόδιο. Θα συνεχίσω να γράφω για όσο μου είναι δυνατόν.
Η ασθένεια με έφερε αντιμέτωπο με τη μοναδική αλήθεια της ζωής: Πως όλοι θα πεθάνουμε, θα πάμε σε εκείνο το άλλο μέρος και θα αφήσουμε αυτόν τον κόσμο, αυτό το πέπλο δακρύων και λύπης, χαράς, κεφιού, φοβερής ομορφιάς, ατελείωτου περιέργου θαύματος χωρίς μια αληθινή ή τελική απάντηση.
Αυτός είναι ο κόσμος.
Σίγουρα παλεύω. Αν δεν τα καταφέρω, να ξέρετε ότι τα έσοδα από τα βιβλία μου θα πάνε στους αγαπημένους μου και τα παιδιά τους, αυτοί είναι φίλοι που βρίσκονται περισσότερο σε ανάγκη και πανάξιοι περισσότερης στήριξης.
Δεν είμαι σίγουρος τι άλλο να πω, πέρα από το ότι η ζωή είναι ένα μυστήριο.
Η υγεία δεν είναι μια υπόσχεση που το σύμπαν μας δίνει. Όλοι πρέπει να υποφέρουμε. Έχω δει τόση ομορφιά –και τρόμο- στη διάρκεια της ζωής μου, δεν στερήθηκα αξιοθρήνητα ποίησης.
Θα ήθελα να έχω περισσότερη ζωή φυσικά, αλλά αποδέχομαι επίσης ότι το σύμπαν λειτουργεί τη δική του θέληση και πως είμαστε πολύ μικρά φύλα σε ένα μεγάλο αμπέλι. Υπάρχουν περισσότερα φύλλα που ρθουν, και περισσότερα από αυτά που δεν γνωρίζουμε που δεν χωράνε σε κάποιο ιερό βιβλίο ή στο μικροσκόπιο της επιστήμης.
Το τέλος, όλα είναι μυστήριο. Εδώ, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αγαπάμε με γενναιοδωρία και συγχωρητικότητα ακόμη κι αν συχνά αποτυγχάνουμε.
Μπορούμε να προσπαθούμε και να ξαναπροσπαθούμε
Liam»
Μπορείτε να μας ακούσετε μαζί στην εκπομπή του Robert Scott Bell to 2013, μόνο μας απέναντι στον κόσμο, εδώ, μετά το 64ο λεπτό:


Πλέον έχει ιστορική αξία.  

Αντίο Liam. Κλαίω που έφυγες. Χαμογελάω που υπήρξες.

Σε αγαπάω.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 7/4/2017
Read More »

Το εμβόλιο που δεν δουλεύει



Η πόλωση είναι το αγαπημένο παιχνίδι των συστημάτων εξουσίας που επιτυγχάνουν έτσι το διαίρει και βασίλευε εντός των πληθυσμών που επιδιώκουν να ελέγξουν και να εξαρτήσουν στην εξουσία τους.
Το ίδιο ισχύει και στο θέμα των εμβολίων. Το ιατροφαρμακευτικό καρτέλ, ένα από τα πιο ισχυρά καρτέλ παγκοσμίως, επί δεκαετίες επιχειρεί να πείσει πως τα εμβόλια –όλα τα εμβόλια- είναι απολύτως ασφαλή, αποτελεσματικά και απολύτως αναγκαία προκειμένου να αυξήσει τις πωλήσεις του, προσθέτοντας νέα προϊόντα στα ήδη υπάρχοντα ενώ από την άλλη πλευρά έχει αναπτυχθεί ένα αντιεμβολιαστικό κίνημα το οποίο προσπαθεί να πείσει πως τα εμβόλια –όλα τα εμβόλια- είναι επικίνδυνα, αναποτελεσματικά και απολύτως αχρείαστα ενώ ο πληθυσμός, βρισκόμενος ανάμεσα σε συμπληγάδες, καλείται να πάρει θέση και να υποστεί τις συνέπειες.
Στην αρθρογραφία μου και τα βιβλία μου τα τελευταία χρόνια, κυρίως στο «Το τι δεν σας λένε οι γιατροί» έχει εξεταστεί η αποτελεσματικότητα, η ασφάλεια και η αναγκαιότητα πολλών εμβολίων με τα συμπεράσματα να αμφισβητούν όλα τα παραπάνω.
Ειδικότερα στο βιβλίο μου «Θανάσιμες Θεραπείες» παρουσίασα για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό, το πως με μια σειρά νομοθεσιών που ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ, στρώθηκε το χαλί για την «Αναγέννηση των εμβολίων», προκειμένου να τονωθεί η αντίστοιχη βιομηχανία που επί δεκαετίες βρισκόταν εμπορικά σε «χαμηλές πτήσεις»
Το επόμενο βήμα ήταν η δόλια παρουσίαση από διεθνείς οργανισμούς υγείας καινούργιων «επιδημιών» ως πανδημιών, προκειμένου , μέσω απευθείας αναθέσεων από κυβερνήσεις, να γίνουν εκατοντάδες εκατομμυρίων πωλήσεις εμβολίων και φαρμάκων με τον χαρακτήρα του κατ επείγοντος.
Τα εμβόλια είναι προϊόντα βιομηχανίας και ως εκ τούτου, κάποιες παρτίδες τους είναι ιστορικώς αποδεδειγμένα ελαττωματικές εώς βλαπτικές: Χιλιάδες εμβόλια αποσύρονται κάθε χρόνο.  Ο περιορισμός των μηχανισμών ελέγχων των φαρμάκων και των εμβολίων τα τελευταία χρόνια, απλά επιδεινώνει μια ήδη άσχημη κατάσταση.  
Επιπρόσθετα, τα εμβόλια, σε αντίθεση με τα φάρμακα είναι και βιολογικά προϊόντα και η μέχρι σήμερα μέθοδοι παρασκευής τους δεν μπορούν να εγγυηθούν την απόλυτη ασφάλεια τους καθώς είναι πιθανόν να υπάρχουν μέσα σε αυτά επιμολύνσεις από μικροοργανισμούς, κυρίως ιούς, που δεν υπήρχαν στις προθέσεις του κατασκευαστή.
Οι ισχυρισμοί λοιπόν εκ μέρους των ειδικών πως τα εμβόλια είναι απολύτως ασφαλή είναι όχι μόνο σκόπιμα αλλά και επικίνδυνα ψεύδη καθώς συντελούν στο να μη δίνεται η δέουσα προσοχή στην ασφάλεια των εμβολίων κατά την κατασκευή τους. Κάποια εμβόλια είναι σχετικά ασφαλή, κάποια λιγότερο ασφαλή, κάποια κάπως επικίνδυνα και κάποια βλαπτικά.
Ας εξετάσουμε τώρα όμως την αποτελεσματικότητα των εμβολίων ξεκινώντας από ένα γνωστό σε όλους μας: το εμβόλιο της γρίπης.
Το εμβόλιο της εποχιακής γρίπης παρέχει εμβολιαστική κάλυψη στο 50-60% των εμβολιαζομένων.
Κι αυτό, όταν η τύχη χαμογελάει στους ειδικούς, καθώς πρέπει να προβλέψουν ποια θα είναι τα κυρίαρχα κυκλοφορούντα στελέχη του ιού της γρίπης για τη χρονιά για την οποία θα κατασκευαστούν τα εμβόλια.
Έτσι, τη χρονιά 2013-2014, οι ειδικοί δεν ήταν καθόλου τυχεροί καθώς τα στελέχη του ιού της γρίπης που κυκλοφόρησαν ήταν διαφορετικά από αυτά για το οποία είχαν κατασκευαστεί τα εμβόλια, με αποτέλεσμα η εμβολιαστική προστασία να είναι ελλιπέστατη.
Ακόμη πιο άτυχοι την ίδια χρονιά ήταν οι κατασκευαστές ενός νέου αντιγριπικού εμβολίου, του Flumist. Ο φαρμακευτικός κολοσσός AstraZeneca, που όπως όλοι οι φαρμακευτικοί κολοσσοί έχουν πολλούς σκελετούς στην ντουλάπα τους, είχε τη φαεινή ιδέα να παρακάμψει την απεχθέστατη βελόνα και να κυκλοφορήσει ένα ρινικό σπρέι.
Μελέτες του 2004 δείχναν θετικά αποτελέσματα για το FluMist, παρουσιάζοντας το να παρέχει εμβολιαστική προστασία στο 55% των εμβολιαζόμενων.
Δυστυχώς για τους κατασκευαστές και τους ερευνητές, η πραγματικότητα διαφώνησε έντονα με την αποτελεσματικότητα του εμβολίου: Το 2013 το Flumist προστάτεψε μόνο το 3% παιδιών που εμβολιάστηκαν με αυτό.
Κακή χρονιά. Όπως κακή χρονιά ήταν το 2014. Και το 2015 το ποσοστά ήταν πάλι μόνο 3%.
Πέρασαν τρία χρόνια κυκλοφορίας ενός άχρηστου προϊόντος για να φιλοτιμηθούν οι αρμόδιες αρχές να προτείνουν να μην χρησιμοποιείται.
Με τέτοια προχειρότητα/σκοπιμότητα, πως είναι δυνατόν να μην δυναμώνει το αντιεμβολιαστικό κίνημα;
Και τα πράγματα γίναν ακόμη χειρότερα.
Μέχρι τώρα είχα κάθε λόγο να αμφισβητήσω την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα και την αναγκαιότητα κάποιων εμβολίων, κυρίως των καινούριων.
Ποτέ δεν αμφισβήτησα τον μηχανισμό λειτουργίας του ίδιου του εμβολιασμού.
Η πραγματικότητα το έκανε όμως κι αυτό.
Ο κοκκύτης είναι μια παιδική ασθένεια σχεδόν εξαφανισμένη από τον δυτικό κόσμο κι αυτό θεωρείται ως επιτυχία του εμβολιασμού.
Εμφανίζεται αρχικά με συμπτώματα κοινού κρυολογήματος αλλά η εξέλιξη της μπορεί να είναι αρκετά σοβαρότερη και να προκαλέσει ακόμη και εγκεφαλικές βλάβες.  
Το 2012, ξεκινώντας από ένα σχολείο της Ουάσινγκτον με υψηλότατη εμβολιαστική κάλυψη κατά του κοκίτη με μέχρι και έξι δόσεις εμβολίου, ξεσπά επιδημία κοκίτη που προσβάλει 48.000 αμερικανούς, ενώ κάθε επόμενη χρονιά, προσβάλλονται περίπου 20000 ακόμη ετησίως, αριθμοί που δεν είχαν εμφανιστεί για περισσότερο από μισό αιώνα.
Τι στο διάολο είχε συμβεί;
Οι ερευνητές βρήκαν την απάντηση: Μέχρι τα τέλη του 1990, κυκλοφορούσε το παραδοσιακό εμβόλιο του κοκίτη το οποίο περιείχε εξασθενημένο αλλά ολόκληρο τον παθογόνο οργανισμό.
Δυστυχώς, το σχετικά αποτελεσματικό εμβόλιο είχε παρενέργειες, μερικές φορές σχετικά σοβαρές όπως σπασμούς.
Έτσι φάνηκε ανακουφιστική η αντικατάσταση του με ένα νέα ακυτταρικό εμβόλιο με λιγότερες παρενέργειες που περιείχε τμήματα μόνο του οργανισμού.
Μια δεκαετία αργότερα λοιπόν, οι ειδικοί «διαπίστωσαν» πως η ανοσία που παρείχε το νέο εμβόλιο έφθινε πολύ πιο γρήγορα από ότι από το παλιό.
Ακόμη και οι έξι δόσεις του δεν ήταν αρκετές για να προστατέψουν τον οργανισμό από το βακτήριο.
Ας δώσουμε προσοχή λοιπόν σε μια μελέτη: Ερευνητές μόλυναν με το βακτήριο μπαμπουίνους. Κάποιοι από αυτούς είχαν ξαναπροσβληθεί από το βακτήριο και είχαν αποκτήσει φυσική ανοσία. Οι υπόλοιποι χωρίστηκαν σε δύο ομάδες στις οποίες αντιστοίχως δόθηκαν μόνο το παλιό ή μόνο το καινούριο εμβόλιο.
Η ομάδα που πήρε το παλιό εμβόλιο καθάρισε τη λοίμωξη μέσα σε δύο βδομάδες.
Η ομάδα του καινούριου καθάρισε σε τέσσερις βδομάδες.
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό;
Ότι τα παιδιά που εμβολιάζονται με το καινούριο εμβόλιο για παραπάνω από μια δεκαετία, έχουν δύο βδομάδες περισσότερες για να μολύνουν κι άλλα παιδιά με μια υψηλά μεταδοτική νόσο.
Και μιλάμε για ένα εμβόλιο με τις κλινικές δοκιμές του, και τους ελέγχους του και τις εγκρίσεις του και τα όλα του. Για αυτό κι επιμέναμε τόσα χρόνια ότι τα φίλτρα που ελέγχουν τη φαρμακευτική βιομηχανία έχουν χαλάσει σε μεγάλο βαθμό.
Αν η μείωση των ποσοστών του κοκίτη τον προηγούμενο αιώνα είναι εμβολιαστική επιτυχία, το ξέσπασμα του κοκίτη αποτελεί τεράστια εμβολιαστική αποτυχία.
Και είμαι αρκετά βέβαιος πως ενώ όλοι μας γνωρίζουμε για την πανδημία μαϊμού της γρίπης των πουλερικών, ελάχιστοι από εσάς έμαθαν για μια πραγματική επιδημία που έχει ξεσπάσει στις ΗΠΑ.
Τι είπατε κύριοι ειδικοί; Απολύτως ασφαλή εμβόλια; Απολύτως αποτελεσματικά εμβόλια; Μήπως πρέπει να ξαναγυρίσετε στα εργαστήρια αντί να σουλατσάρετε στα τηλεπαράθυρα και στα συνέδρια με τα φουλ και τα έξτρα των φαρμακευτικών εταιριών;
Όσο για τους γονείς, καλό θα ήταν να προτιμούν παιδιάτρους που δίνουν παλιά και καλά δοκιμασμένα εμβόλια, αν και εφόσον αυτά κυκλοφορούν ακόμη.
Το ερώτημα δεν είναι το να εμβολιαζόμαστε ή το να μην εμβολιαζόμαστε. Το ερώτημα είναι με τι εμβολιαζόμαστε και απέναντι σε τι εμβολιαζόμαστε. Και πως μπορούμε να βελτιώσουμε το πρώτο.
Δυστυχώς το ιατροφαρμακευτικό καρτέλ είναι μια από τις πιο σοβαρές παθήσεις της εποχής μας. Και το εμβόλιο κατά αυτής της πάθησης δεν έχει εφευρεθεί ακόμη. 


(Άρθρο μου στο εναλλακτικό Free Press Holistic life (http://holisticlife.gr) που κυκλοφορεί
Το holistic life μπορείτε να το βρείτε δωρεάν εδώ: http://holisticlife.gr/simia-dianomis

Για όσους ενδιαφέρονται για το παρασκήνιο των παγκοσμίων πολιτικών δημόσιας υγείας μπορούν να ενημερωθούν από τα σχετικά βιβλία μου "Τι δεν σας λένε οι γιατροί", "Θανάσιμες Θεραπείες", "Παρά Φύση" από τις εκδόσεις ETRA)
Read More »

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Αρτέμης Σώρρας: καταζητείται


8 χρόνια χωρίς αναστολή για κατ’ εξακολούθηση κακουργήματα υπεξαίρεσης κι απάτες απέναντι σε κοντινά του μάλιστα πρόσωπα.

Ανάμεσα στις πολλές απάτες του, πλήρωσε τ αμάξι του πρώην δικηγόρου του και κουμπάρου με ληγμένα δηνάρια Κουβέιτ. Κι αυτό είναι το λιγότερο: Ο Σώρρας, όπως κι ο πρώην συνεταίρος του, ποτίζει τους οπαδούς με ληγμένα. 

Ο πυλωρός των τρισεκατομμυρίων δεν ήθελε να αγγίξει ούτε τρίχα από την τεράστια περιουσία του φαντασιακού του νεοέλληνα, οπότε δάγκωνε ότι τον πλησίαζε σε απόσταση χιλιομέτρου.

Το σχέδιο του ήταν απλό: κρατική αναγνώριση των λεφτών μονόπολης που είχε δανειστεί, λεφτά που στο διαδίκτυο πωλούνται 100 ευρώ το δισεκατομμύριο, είσπραξη πραγματικών χρημάτων για τις υπογραφές των δανειακών του συμβάσεων από κράτη ή δήμους ή κι από την εφορία και δημιουργία με αυτό τον τρόπο μιας οικονομικής κυκλοφορίας με τα λεφτά των δανειζόμενων που θα του έδιναν μια οικονομική επιφάνεια και μεγαλύτερη πειθώ για να επεκτείνει την εγκληματική του δράση:
Η τελική του στόχευση ήταν να μπει στη Βουλή για να χαίρει ποινικής ασυλίας.

Ο Σώρρας δεν ήταν ο μόνος εγκληματίας στην οργάνωση END: Ο μέχρι πέρσι συνεταίρος του ομογενής ιατρός Λαμπράκης κατηγορείται για ιατρική ναρκεμπορία.

Έγραψα άρθρα, ακόμη και βιβλίο για αυτούς τους εγκληματίες, επικοινώνησα με αρμόδιες αρχές μπας και προλάβουμε έστω αυτό το νεόπλασμα. Μάταια, δεν κουνήθηκε φύλο κι ο Σώρρας συνέχισε ανενόχλητος να απλώνει τα δίχτυα του. 

Ο Σώρρας ήταν ένας ακόμη βολικός αντιπερισπασμός στο ξεπούλημα της χώρας, ένας θορυβώδης σιγαστήρας της υποβόσκουσας λαϊκής οργής.

Η δικαιοσύνη άργησε κάτι χρόνια ακόμη και για τα κοινά ποινικάτου Σώρρα, η δημοσιογραφία είναι μια βιτρίνα. Η χώρα σε απόλυτη παρακμή παρακολουθεί στο survivor ανάμεσα σε άλλους έναν τύπο που δηλώνει manager rugby, ένα άθλημα το οποίο έχει στην Ελλάδα ένα πρωτάθλημα με 5 ομάδες που χρηματοδοτούνται από τους ίδιους τους παίχτες.
Αυτό δεν είναι το τέλος μιας πολυμελούς πλέον οργάνωσης που μαζεύει όπως τα σκατά τη μύγα λαμόγια, ψυχιατρικά οριακούς και βλαμμένους.
Ήδη πρόσφατα, προβεβλημένο στέλεχος της οργάνωσης δολοφόνησε μια πρώην του και πρώην στέλεχος της οργάνωσης παιδίατρο.
 Ο φυγόδικος Σώρρας τώρα ζητάει από τους οπαδούς του να μπλοκάρουνε τη δικαιοσύνη με σωρεία μηνύσεων.
Το κόλπο είναι παλιό, το κάνουν χρόνια τώρα οι πολυεθνικές, το κάνουν και οι σαϊεντολόγοι στις ΗΠΑ: σημασία δεν έχει να κερδίσεις τις δίκες αλλά να εξουθενώσεις τον αντίπαλο σου.
Να μην ξεχνάμε ότι είναι αυτή η δικαιοσύνη που το 2013 αναγνώρισε  στην υπόθεση Γεωργιάδη τα ομόλογα Σώρρα επειδή έτσι της κατέβηκε της βλαμμένης της δικαστίνας, ενώ ο αντιπρόεδρος της ΝΔ δεν εμφανίσθηκε καν στη δίκη. Οποία γελοιότης!

Κεράσαμε τον Σωκράτη κώνειο. Καταδικάσαμε τον εθνοσωτήρα Σώρρα. Ο Σώρρας θα πάρει το διαστημόπλοιο του, θα πάει στον πλανήτη των Ελ και θα επιστρέψει για να τιμωρήσει τους αδικητές. Η Δευτέρα Παρουσία του θα είναι αμείλικτη.

Υποθέτω ότι θα δούμε κι άλλα εγκλήματα από τους οπαδούς του Σώρρα. Ούτως ή άλλως, η χώρα κυλάει προς την εγκληματικότητα από τα κάτω.

Άντε και καλό survivor να χουμε γιατί οι νόμοι της ζούγκλας θα είναι κυρίαρχοι σε λίγα χρόνια από τώρα, υπ’ ευθύνη των μνημονιακών κυβερνήσεων και ενός πολιτικοοικονομικοδημοσιογραφικού συστήματος απόλυτης ανομίας με μια δικαιοσύνη πότε αμελή και άλλοτε συνένοχη.  

All hope abandon ye who enter here.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 19/3/2017
Read More »

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Ο θάνατος της Ιατρικής έρευνας

Στην αρθρογραφία και την βιβλιογραφία μου εδώ και μια δεκαετία, έχω αποκαλύψει πολλά από τα κακώς κείμενα της δυτικής ιατρικής: Την οργανωμένη διαπλοκή των φαρμακευτικών εταιριών με επιστήμονες, κυβερνήσεις και οργανισμούς, την σκοπιμότητα και αρτιότητα των ιατρικών πρωτοκόλλων, τους μηχανισμούς ελέγχου ασφάλειας και αποτελεσματικότητας των φαρμάκων και την φαρμακοεποπτεία και την κατεύθυνση και αποτελεσματικότητα της Ιατρικής διάγνωσης και πρακτικής.
Οι κυρίαρχες στρεβλώσεις σε όλα αυτά τα πεδία, έχουν, όπως ήδη έχουμε περιγράψει, οδηγήσει πλέον την Ιατρική να αποτελεί πλέον μια από τις κορυφαίες αιτίες θανάτου παγκοσμίως, αντί να αποτελεί μια από τις βασικές αιτίες παράτασης και βελτίωσης της όπως θα όφειλε και θα έπρεπε να είναι, γεγονός που δικαιολογεί απόλυτα πλέον απόλυτα τον τίτλο του βιβλίου μου «Θανάσιμες Θεραπείες» και επιπροσθέτως γεγονός που συγκαλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από τα δυτικά μήντια αφήνοντας τον κόσμο σε μια παντελώς λάθος εντύπωση για το τι μπορεί και πρέπει να περιμένει από την Ιατρική σήμερα.
Στο παρόν άρθρο θα πάμε ένα βήμα παραπέρα και θα εξετάσουμε το πώς ο θάνατος της ιατρικής και η ιατρική του θανάτου έχουν επεκταθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε απειλούν την βάση του ιατρικού οικοδομήματος που είναι η ιατρική έρευνα.
Είναι το 2005 που ένας από τους πιο σημαντικούς επιστήμονες της εποχής μας, ο Ιωάννης Ιωαννίδης, δημοσιεύει την ίσως πιο πολυδιαβασμένη μέχρι τώρα ιατρική μελέτη του αιώνα που καταδεικνύει ότι τα περισσότερα δημοσιευμένα ερευνητικά ευρήματα είναι απλά ΨΕΥΔΗ!
Οι λόγοι που αυτό συμβαίνει πλέον είναι πολλοί. Ανάμεσα σε αυτούς είναι ο αρχικά κακός σχεδιασμός των ερευνών που δείχνει ερευνητική ανεπάρκεια.
Πολύ σημαντικότερος λόγος είναι όμως η μεροληψία που ενθαρρύνεται από συμφέροντα: Οι ερευνητές είναι πολύ πιο πρόθυμοι να διερευνήσουν ζητήματα που χρηματοδοτούνται από τις φαρμακευτικές.
Είναι επίσης πολύ πιο πρόθυμοι να διερευνήσουν ζητήματα που θεωρούν ότι θα προωθήσουν την καριέρα τους.
Κι είναι αρκετά πρόθυμοι ακόμη και να βγάλουν επιλεκτικά ερευνητικά συμπεράσματα ή ακόμη και να παρουσιάσουν συμπεράσματα που είναι αντίθετα από τα στοιχεία που έχουν στη διάθεση τους προκειμένου να προωθήσουν τα προϊόντα των φαρμακευτικών και την καριέρα τους.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ή αποσπασματικό το ότι τις τελευταίες δεκαετίες έχουν ανακοινωθεί με τυμπανοκρουσίες χιλιάδες νέες ελπιδοφόρες θεραπείες για τον καρκίνο αλλά ελάχιστες από αυτές είχαν αποτέλεσμα.
Οι ερευνητές επιλέγουν τα καυτά ζητήματα, αυτά που θα αντλήσουν χρηματοδότηση και θα τους κάνουν περιζήτητους όπως οι μύγες τα σκατά.
Σημαντική συμβολή στο πρόβλημα έχει και η «θετικότητα» στις θετικές επιστήμες όπως ισχύει και στην κοινωνική ζωή: Οι ερευνητές επιλέγουν θέματα που θα τους κάνουν αρεστούς στην επιστημονική κοινότητα, όπως το να επιβεβαιώσουν ή να επεκτείνουν έρευνες με θετικά ευρήματα, αποφεύγοντας σκοπέλους όπως την αμφισβήτηση παλαιοτέρων «θεμελιωμένων» ερευνών.
Η μελέτη του Ιωαννίδη αποτέλεσε βόμβα στα θεμέλια επιστημών που εδώ και δεκαετίες κατρακυλούν με φόρα στο δρόμο της «Κακής Επιστήμης», όρος που έχει χρησιμοποιηθεί από ασκητές της «κακής επιστήμης» για να εξουδετερώσουν κάθε κριτική και κάθε αμφισβήτηση.
Σημαντική για να καταλάβουμε την έκταση της κοινότητας των κακών επιστημόνων είναι η ίδια η εξιστόρηση του Ιωαννίδη για την αντιμετώπιση του από συναδέρφους όχι μόνο στην αρχή της καριέρας του αλλά και αργότερα όταν έγινε πλέον πολύ αναγνωρίσιμος:
«Όταν δημοσίευσα ένα άρθρο στο χριστουγεννιάτικο BMJ (ιατρικό περιοδικό) για το πώς γιατροί οι ιατροί αντιμετωπίζονται από τη φαρμακευτική βιομηχανία με πληρωμένες διακοπές και φουλ διασκέδαση στην αραβική χερσόνησο, ένας συνδικαλιστής ιατρός με ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις στην Αθήνα, έγραψε στον ιατρικό σύλλογο ζητώντας την παραδειγματική μου τιμωρία και την ανάκληση της ιατρικής μου άδειας.»
Ο συνδικαλιστής είχε το θράσος να κατηγορήσει τον Ιωαννίδη δημοσίως για ανηθικότητα. Φυσικά το θράσος είναι το πιο σημαντικό προσόν για να γίνεις πετυχημένος συνδικαλιστής.
Τα πράγματα γίναν ακόμη χειρότερα όταν ο Ιωαννίδης έγινε πολύ αναγνωρίσιμος:
«Αρκετά σημαντικοί άνθρωποι άρχισαν να μου ζητάν να δουλέψω μαζί τους, ελπίζοντας ότι θα δημοσιεύσουν άρθρα σε μεγάλα περιοδικά. Η άρνηση μου κι η επιμονή μου να διατηρήσω τα υψηλά κριτήρια στη δουλειά μου δημιούργησε ακόμη περισσότερους εχθρούς, περιλαμβανομένων ακαδημαϊκών ηγετών και πολιτικών (από όλα το διεφθαρμένο φάσμα της πολιτικής, από την δεξιά ως την αριστερά).
Ακόμη κι ο συνδικαλιστής που κάποτε προσπάθησε να με εξολοθρεύσει με επαναπροσέγγισε:
Γιάννη, όλοι ξέρουμε ότι είσαι ο καλύτερος επιστήμονας της χώρας. Γιατί δε δουλεύουμε μαζί; Ξέρεις πόσο πετυχημένος είμαι μου είπε παρουσιάζοντας μου μια μακρά και πολύ εντυπωσιακή λίστα με τις διασυνδέσεις του. Και συνέχισε λέγοντας μου πως το μόνο που του λείπει είναι μείζονες δημοσιεύσεις σε (ιατρικά) περιοδικά με μεγάλη (επιστημονική) επιρροή. Κοίτα να δεις τι θα κάνουμε: Θα σου δώσω δύναμη και συ θα βάλεις το όνομα μου σε σημαντικά περιοδικά»
Ο Ιωαννίδης φυσικά αρνήθηκε εξοργίζοντας ακόμη πιο ισχυρούς άντρες που τον έβλεπαν να τους χαλά την πιάτσα. Όπως ο ίδιος εξιστορεί, ένας μεγαλοκαθηγητής καρδιολογίας είπε σε φίλο του πως ο Ιωαννίδης δε θα πρεπε να ναι τόσο ειλικρινής ειδάλλως Αλβανοί εκτελεστές θα τον στραγγάλιζαν στο γραφείο του.
Κατά το παρελθόν έχουμε χρησιμοποιήσει τον όρο ιατρική μαφία. Τώρα ίσως καταλαβαίνετε λίγο περισσότερο το γιατί.
Ο Ιωαννίδης φυσικά δεν σταμάτησε το έργο του παρά τις απειλές. Μόλις πέρσι δημοσίευσε μια μελέτη που καταδεικνύει όχι μόνο ότι τα περισσότερα ερευνητικά ευρήματα είναι ψευδή, όπως κατέδειξε η μελέτη του του 2005, αλλά και πως ο μεγάλυτερος όγκος των κλινικών μελετών σήμερα είναι μη ωφέλιμος, με άλλα λόγια, ίσως άχρηστος.
Οι λόγοι πολλοί: Υπερκοστολόγηση μελετών που στερούν πόρους από πιθανώς ωφέλιμες μελέτες.
Ακόμη σημαντικότερος είναι αυτός που εξέτασα στο βιβλίο μου «Θανάσιμες Θεραπείες»: Η υπεμεγένθυση ασθενειών και των κινδύνων τους όπως συνέβη στην περίπτωση της γρίπης των πουλερικών και των χοίρων κι όχι μόνο. Οι συντονισμένες εκστρατείες τρόμου για καινές απειλές δημόσιας υγείας που τελικά επηρεάζουν τον πληθυσμό πολύ λιγότερο από άλλες λιγότερο εξωτικές και πιο συνηθισμένες συνθήκες, όχι μόνο στερεί πόρους από πιθανώς χρήσιμες μελέτες αλλά μπορεί και να οδηγήσει στην ανάπτυξη ελλιπώς δοκιμασμένων φαρμάκων κι εμβολίων υπό το καθεστώς της «έκτακτης ανάγκης».
Και τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα: Όπως περιγράφεται στο σημαντικό πρόσφατο άρθρο του David Epstein, «Όταν τα πειστήρια λένε όχι αλλά οι γιατροί λένε ναι», ακόμη κι όταν μια αναγνωρισμένη έρευνα αποδειχθεί χωρίς κανένα περιθώριο αμφιβολίας ψευδής, ακόμη κι όταν κάποια διάσημη θεραπεία ή πρακτική αποδειχθεί μη ωφέλιμη ή ακόμη κι επικίνδυνη, θα πάρει στους περισσότερους γιατρούς περισσότερο από μια δεκαετία για να πάψουν να τη χρησιμοποιούν.
Κι αυτό είναι κάτι παραπάνω από μια κακή συνήθεια.
Ο εκφυλισμός της ιατρικής από την οικονομική και επιστημονική απληστία ωθεί όλο και περισσότερους ανθρώπους στην εναλλακτική ιατρική, η οποία όμως δυστυχώς δε διαθέτει κανένα από τα αρκετά χαλασμένα πλέον επιστημονικά φίλτρα της σύγχρονης ιατρικής, κάνοντας την ένα ελκυστικό πεδίο για τυχοδιώκτες.
Η κριτική σκέψη κι η ενημέρωση είναι πλέον απαραίτητο εφόδιο για όσους επιθυμούν να διατηρήσουν την υγεία τους σε υψηλά επίπεδα.  

(Άρθρο μου στο εναλλακτικό Free Press Holistic life (http://holisticlife.gr) που κυκλοφορεί
Το holistic life μπορείτε να το βρείτε δωρεάν εδώ: http://holisticlife.gr/simia-dianomis

Για όσους ενδιαφέρονται για το παρασκήνιο των παγκοσμίων πολιτικών δημόσιας υγείας μπορούν να ενημερωθούν από τα σχετικά βιβλία μου "Τι δεν λένε οι γιατροί", "Θανάσιμες Θεραπείες", "Παρά Φύση" από τις εκδόσεις ETRA)
Read More »

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Τ' αντίμετρα


Αποτελούν νεολογισμό του νεολογισμού ισοδύναμα κι αποτελούν μέρος μιας χυδαίας προπαγάνδας που επιχειρεί λεκτικά μόνο να χρυσώσει το δηλητηριώδες χάπι που οι μνημονιακές κυβερνήσεις συνταγογραφούν στον ελληνικό πληθυσμό.

Είδαμε τι θα συμβεί στον σημερινό συνταξιούχο που η σύνταξη του έχει ήδη κατακρεουργηθεί και έφθασε μετά από συνεχείς περικοπές στα 700, ζώνη στην οποία ανήκουν οι περισσότεροι μεσοαστοί του παρελθόντος.
Όπως καταδείξαμε, το 2019 η σύνταξη του θα φθάσει στα 530 ευρώ, ζώνη φτωχοποίησης σε μια χώρα που το κατά κεφαλήν εισόδημα του μέσου Έλληνα καταρρακώνεται με το κόστους ζωής παραδόξως να αυξάνεται σε όλα τα επίπεδα, φαινόμενο που οφείλεται στην πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης εντός ενός σκληρού νομίσματος.
Ας πάρουμε το ιδανικό παράδειγμα συνταξιούχου με το ιδανικό παράδειγμα αντιμέτρων: Ένας μαγκούφης αυτοεξυπηρετούμενος γέρος με δικό του σπίτι χωρίς άλλο σπιτικό οικογένειας άνεργου παιδιού του να συντηρήσει.
Ιδανικά Αντίμετρα; Πανηγυρική κατάργηση του ΦΠΑ σε βασικά είδη κατανάλωσης. Όχι μείωση αλλά κατάργηση του ΦΠΑ. 0%
Με τις βεβαρυμμένες υποχρεώσεις και με αιματηρή οικονομία, ο γέρος καταφέρνει να εξοικονομεί 200 ευρώ το μήνα με κάποιον μαγικό τρόπο.
Γλυτώνοντας σε αυτά τον ΦΠΑ, κερδίζει 47 ευρώ από το κόστος επιβίωσης.
Με άλλα λόγια, στην πιο ιδανική των περιπτώσεων, το «μηδενικό δημοσιονομικό κόστος» είναι η απώλεια μηνιαίου εισοδήματος 123 ευρώ, κι ετησίου 1400 ευρω…
Φυσικά και τα πράματα δε θα είναι καθόλου τόσο ιδανικά: Το ΔΝΤ ζητά ως αντίμετρο την μείωση των ΦΠΑ επιχειρήσεων, αίτημα λογικό και καλό για την οικονομία που απέχει όμως έτη φωτός από το ιδανικό παράδειγμα που περιγράψαμε για τον μέσο Έλληνα.
Η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται το περιεχόμενο των μέτρων. Σε αυτό συμφώνησε. Διαπραγματεύεται τον χρόνο εφαρμογής ώστε το πολιτικό κόστος του θανατηφόρου λογαριασμού να ρθει στους επόμενους.
Φέσωμα λέγεται αυτό.
Κι ενώ βλέπουμε την νταλίκα της απόλυτης ισοπέδωσης να ρχεται κατά πάνω μας, με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να είναι κάθε μόριο των ψεμάτων που λένε, το ελληνικό διαδίκυτο σιωπά.
Πλανεμένοι νομίζαμε πως η νίκη της «Πρώτης φοράς αριστεράς» ήταν η νίκη του πληθυσμού. Η δεύτερη νίκη της όμως αποτέλεσε την απόλυτη νίκη του πολιτικού συστήματος έναντι του πληθυσμού.
Το ελληνικό διαδίκτυο σιωπά με μια σιωπή πιο ηχηρή από την εποχή Σημίτη, γιατί αυτή τη φορά, η σιωπή είναι οικειοθελής.
Το 2011 το διαδίκτυο είχε πυρακτωθεί: αγανάκτηση, οργή, κρεμάλες, προδότες κλπ κλπ.
Μας έπνιγε το δίκιο. Τώρα μας έχει στραγγαλίσει τ’ άδικο. Όποιος επιμείνει στο δίκιο του 2011 είναι πλέον γραφικός.
Δεν είναι ότι οι Συριζανέλ συνθηκολόγησαν -μετά την νύχτα των μεγάλων μαχαιριών η προθυμία τους είναι μνημειώδης:  Είναι ότι οδήγησαν τον πληθυσμό σε συνθηκολόγηση.
Οι αριστερές ηγεσίες, σαν ξεπεσμένοι αριστοκράτες, θεωρούν ότι η ιστορία τους χρωστά κάτι για τους αγώνες των νεκρών και των γέρων. Και έρχονται, φοροεισπράκτορες των δανειστών, να το εξαργυρώσουν από το λαό.
Η ψευδοαντιδραστικότητα των προμνημονιακών ετών συγκρινόμενη με την απόλυτη παράδοση ακόμη και σε ψυχολογικό επίπεδο του σήμερα, δείχνει το πόσο βρώμικη δουλειά έκανε η αριστερά στο να χειραγωγεί τον πληθυσμό για τους δικούς της σκοπούς.
Σήμερα, επιστρέψαμε πλήρως στον κοινωνικό δαρβινισμό. Διεκδικήσεις απολύτως συντεχνιακές λες και η κάθε συντεχνία κάνει πως δεν καταλαβαίνει πως ακόμη κι αν της παραχωρηθεί κάτι από την κυβέρνηση, αυτό θα κλαπεί από άλλους πιο αδύναμους.
«Αντίμετρα» , ισοδύναμα.
Σήμερα θα φάτε χοιρινό: Σκασμός γουρούνια.
Κρυφή ελπίδα; Να φάνε ότι προλάβουνε να φάνε και μετά χορτασμένοι να δώσουν την καυτή πατάτα στον ΜαλαΚούλη, για να βρεθούν όλα τα συντρόφια ξανά στους δρόμους, σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Έτσι είναι: πρώτα βγαίνει η ψυχή. Μετά το χούι.
Και είναι μεγάλη φόλα να διαπιστώνεις πως η αριστερά στην Ελλάδα είναι ένα χούι πολύ χρήσιμο στα εκάστοτε μεγάλα συμφέροντα.
Κι ακόμη μεγαλύτερη να χεις αριστερούς που μες την ψευτοπερηφάνια τους αρνούνται να αποδεχτούν πως υπηρετήσαν κάτι το τόσο ποταπό και δόλιο όπως η μετασοβιετική αριστερά.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 10/3/2017 
Read More »

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Βροχή διακρίσεων για την Ελλάδα


 «Όσα περισσότερα σας κάνουμετόσο λιγότερο φαίνεται να πιστεύετε ότι μπορούμε να σας τα κάνουμε»
Γιόσεφ Μένγκελε


Μόνο καλά νέα και θετική ενέργεια κι αγάπη μόνο:

Επανεκλέχθηκε πρόεδρος της Σοσιαληστικής διεθνούς ο ΓΑΠ. Αυτό θα επιτρέψει γέφυρες επικοινωνίας της ελληνικής κεντροαριστερής που θα εμφανιστεί εν ευθέτω χρόνω μετά τη συνένωση των δύο νέων ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του ΣΥΡΙΖΑ, με τους ευρωπαίους σοσιαλιστές σε περίπτωση εκλογικής ανόδου των δεύτερων στο μπαράζ εκλογικών αναμετρήσεων το 2017.

Αυτά τα αποτελέσματα άλλωστε περιμένουν οι τυχοδιώκτες πολιτευτές του Σύριζα μπας και γυρίσουν κάπως το ματσάκι ώστε να δολοφονούν τον ελληνικό πληθυσμό με κάποιο τακτ κι όχι με το τσεκούρι όπως κάνουν μέχρι σήμερα. Κι όπως θα δούμε σε λίγο, ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε από την προκρούστεια τακτική τους. 

Ο ΓΑΠ, ο λεφτά υπάρχουν, ο τύπος που έλεγε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να επιτρέψει την είσοδο του ΔΝΤ στην Ελλάδα γιατί αυτό θα σημαίνει μόνιμη υπανάπτυξη για τη χώρα, αφού είχε ήδη προσυνεννοηθεί να έρθει το ΔΝΤ στην Ελλάδα και έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να το φέρει και να ξεκινήσει ο κατ εξακολούθηση βιασμός, επιτέθηκε κατά του ... λαϊκισμού.

Οι ελίτ αντάμειψαν για μια ακόμη φορά τον ΓΑΠ και απέδειξαν για μια ακόμη φορά το πόσο ξεφτυλισμένη είναι η ευρωπαϊκή αριστερά κάθε είδους, τουλάχιστον από την πτώση της ΕΣΣΔ και μετά.

Κι οι πρωτιές τελειωμό δεν έχουν.

Είμαστε η μοναδική χώρα στη σύγχρονη ιστορία που έχει φτωχοποιηθεί κατά 40% και μάλιστα χωρίς στρατιωτική μορφή πολέμου!

Φτάσαμε στη τέταρτη θέση του δείκτη εξαθλίωσης, κυνηγώντας επίμονα την πρωτιά της Βενεζουέλας που λατρεύουμε να περιγελάμε, όπως κάποτε περιγελούσαμε τη Βουλγαρία, το όνειρο του Τόμσεν για τα εισοδήματα στην Ελλάδα που κοντεύει στην ολοκλήρωση του με τα νέα μέτρα που θα ψηφίσουν οι βουλευτές των Συριζανέλ.

3,5 δις στις πλάτες μισθωτών και συνταξιούχων. Περίπου 1.700 ευρώ απώλεια εισοδήματος ετησίως ανά κεφάλι.

Ας πάρουμε έναν συνταξιούχο που με τις κλοπές συντάξεων τα μνημονιακά χρόνια έχει φθάσει στα 700 ευρώ μισθού και καλύπτει οριακά τις υποχρεώσεις που του χουν φορτώσει.

Τι ζητάν οι δανειστές; Μείωση συντάξεων από 10 εώς 30%.

Ας πάρουμε μείωση για έναν από τους εκατοντάδες χιλιάδες κακομοίρηδες κάτω από τον μέσο όρο μειώσεων, πχ 15%.

Μείωση πάνω από 100 ευρώ μηνιαίως, δύο συντάξεις κάνουν φτερά.

Μισό, δεν τελειώσαμε με τον γέροντα.

Γιατί με τη μείωση του αφορολόγητου στα 6000, ο παππούς θα πρέπει να πληρώσει και ένα 10% φορολογία εισοδήματος.

Από τα 700 ευρώ, ο γέρος θα φθάσει αυτόματα στα 530 ευρώ.

Και στη ζώνη των 700 ευρώ βρίσκονται οι περισσότεροι συνταξιούχοι σήμερα.
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό;

ΜΑΚΕΛΕΙΟ. ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ.

Η αριστερή αφασία έχει παραλύσει τον πληθυσμό που δεν βλέπει την τελική σφαγή του να έρχεται.

Έτσι αυτή η κυβέρνηση θα ολοκληρώσει την αποστολή της.

Ποια ήταν όμως η φιλοδοξία της εξ αρχής;

Μας την περιγράφει ο υπουργός Νίκος Ξυδάκης:

Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία είναι μια ευκαιρία ιστορική για την Ελλάδα -και θα φανεί τα επόμενα χρόνια- να ανανεωθούν οι πολιτικές ελίτ. Κοινώς άνθρωποι που ήταν έξω από τη μοιρασιά της εξουσίας να μάθουν τη δουλειά, να μάθουν πώς διοικείται ένα υπουργείο, πώς γίνονται μερικά πράγματα, πώς κάθεσαι σε ένα συμβούλιο υπουργών, πώς μιλάς με τους εταίρους δανειστές, πώς αναζητείς συμμαχίες. Αυτό είναι ένα «μετιέ» πολιτικής που έπρεπε να το αποκτήσει και η αριστερά. Και θα το αποκτήσει. Το αποκτά. Κι αυτό θα μείνει προίκα και παρακαταθήκη στον ελληνικό λαό, στην ελληνική δημοκρατία. Αυτό είναι ένα όφελος που εγώ το προσδοκώ.»"
Να φάνε μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας και να αποκτήσουν άκρες με το διεθνές σύστημα εξουσίας, οδηγώντας τον πληθυσμό στην τελική φάση φτωχοποίησης.

Αυτή είναι η προίκα που θα μείνει στον ελληνικό λαό από τους προικοθήρες της κομματοκρατίας:

Πείνα, φτώχεια, ανέχεια.

Και μετά θα ρθει ο Κούλης να εφαρμόσει την προσυμφωνημένη εξωμοσία, μπας και διαμορφωθεί θετικό επενδυτικό περιβάλλον για αυτούς στους οποίους θα ανήκει κάθε σπιθαμή αυτής της χώρας με πάμφθηνο εργατικό δυναμικό.

Ντροπή μας.

Και μεις τι κάνουμε για όλα αυτά; Με όρεξη υμμετέχουμε στο παγκόσμιο κίνημα Μακαρθισμού που επιχειρεί με κάθε τρόπο να σταματήσει την αμερικανορωσική προσέγγιση ώστε να προλάβουμε να ζήσουμε τη μαγεία της αιώνιας κινέζικης αυτοκρατορίας μια ώρα αρχύτερα. 

Λες και δε χορτάσαμε από γερμανικές μπότες, βιαζόματε να γευτούμε και κινέζικη σόλα. 


Πέτρος Αργυρίου, 5/3/2017, agriazwa.blogpsot.com 
Read More »