Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τσίπρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τσίπρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Unreality show


Αυτό είναι αυτή η διακυβέρνηση.

Κι ενίοτε σουρεαλιστική καθώς προτρέπει σε πορείες κατά των λαοκτόνων μέτρων της.

Αριστερός είναι αυτός που καθυστερεί να νομοθετήσει όσα θα νομοθετούσε ο δεξιός αλλά όταν έρχεται η ώρα νομοθετεί πολλά περισσότερα και πολύ σκληρότερα από όσα θα τολμούσε να νομοθετήσει ο δεξιός.

Που για εσωτερική κατανάλωση και μόνο διογκώνει το κόστος των όσων νεοφιλελεύθερων προκρούστειων κλινών έχει προσυμφωνήσει.

Ναι: οι δοκιμασίες στο survivor της ελληνικής κοινωνίας γίνονται όλο και πιο σκληρές.

Τρέχουν τώρα οι νηστικοί των πόλεων στα συσσίτια, κάνουν φοβερές βουτιές, αθλητικά ανδραγαθήματα αλλά έπαθλο δεν παίζει. Δεν θα φάνε ποτέ τους αυτό το ζουμερό burger ή το club sandwich.

Τρέχουν στις εφορίες και τους διακανονισμούς όσοι αντέχουν ακόμη να πληρώνουν το σερίφη του Νότου. Οποία δοκιμασία!

Η αναγέννηση των τηλεπαιχνιδιών και των show είναι εδώ.

Ο Skai μόνο έχει κάνει πέντε από αυτά με μια αλλαγή στον χαρακτήρα του που επιλέχτηκε στα κοντά της περιπέτειας των τηλεοπτικών αδειών.

Κι αναρωτιέται ο κόσμος γιατί και πoιος βλέπει Survivor μα το ερώτημα δεν είναι αυτό.

Το ερώτημα είναι το γιατί αποφάσισαν οι καναλάρχες να ρίξουν λεφτά σε κάτι με το οποίo ο κόσμος έμοιαζε να χει μπουχτίσει χρόνια πριν.

Κι η απάντηση είναι πολύ απλή και αρχαία:
Άρτος και θεάματα, μα χωρίς τον άρτο.

Οι αυτοκτονίες που δεν φύγαν, η φτωχοποίηση που καλπάζει, η ανεργία που βασιλεύει, η ανάπτυξη που δεν θα ρθει, η καταστροφή της περιουσίας του μέσου Έλληνα, όλα αυτά που θεωρούσαμε αδιανόητα είναι η νέα κανονικότητα.

Και την αποδοχή της νέας κανονικότητας επισφραγίζουν οι καναλάρχες με τα Show και τα παιχνίδια.

Είναι το χάραγμα στο τσιμέντωμα μας.

Τα ονόματα μας στην ταφόπλακα μας.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 18/4/2017
Read More »

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Εθνική αστέγων VS ΝΔ


 
Τα χριστούγεννα οφείλουν να αλλάξουν ημερομηνία κι όνομα. Προτείνω το τσιπρούγεννα.

Κι οι Καλικάτζαροι κατρούγκαλοι που πριόνισαν το ασφαλιστικό δέντρο της ζωής.

Ένα βρέφος, μισός άνθρωπος μισός ηγέτης, γεννήθηκε σε μια φτωχική φάτνη εργολάβου.

Το άστρο της κυψέλης έδειξε το δρόμο στους μάγους της ανανεωτικής αριστεράς.

Ο Τσε και βάρα μεγαλώνοντας έκανε πράματα και θάματα: το κρέας ψάρι, την τρόικα θεσμούς, το μνημόνιο 3 συμφωνία. Τέτοια γνωστική ασυμφωνία που θα λεγε κι ο Γελωτοποιός.

Όταν βρέθηκε μπροστά στις κοσμικές εξουσίες, ο Υιός του θεού της Αριστεράς, απάντησε πως «τα του Σόιμπλε τω Σόιμπλε και τα του λαού τω Σόιμπλε και των καρεκλών μας»

Μετά έβαλε τους ψηφοφόρους σε δοκιμασίες αυτοθυσίας κι όχι μόνο, με το επιχείρημα ότι ετούτους ο μάταιος κόσμος δεν έχει σημασία και πως με τις θυσίες τους θα εξασφαλίσουν μια προνομιακή θέση ισότητας στον άλλο κόσμο της αριστεράς.

Γενιές Ελλήνων θα χαθούν σαν να χαμε Ηρώδη. Για αυτό και κάποιος κακός πικρόχολος εργάτης της γραφής τον βάπτισε Τσιπρώδη.
Το ματς του αιώνα

Στο εορταστικό πνεύμα των ημερών λοιπόν, ένα μεγάλο μυαλό, της ΝΔ αυτή τη φορά, είχε μια φαεινή ιδέα: Το ντέρμπι της Εθνικής Αστέγων με την ποδοσφαιρική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.

Η Εθνική αστέγων βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση καθώς έχει να επιλέξει ανάμεσα σε πολλούς χιλιάδες εξαθλιωμένους παίχτες που δεν ήταν άστεγοι τα προηγούμενα χρόνια.

Βέβαια, στην ομάδα της ΝΔ παίζουν ο πρωταθλητής Ευρώπης στην μπάλα Ζαγοράκης και ο πρωταθλητής Ευρώπης στο Μπάσκετ Κικίλιας οπότε λογικά στο γήπεδο η Νέα Δημοκρατία θα έπρεπε να είχε κάνει στην εθνική αστέγων ότι της κάνει και στη ζωή: Να τους τινάξει τα πέταλα, να τους σκίσει τα μπρέκια, να τους ξεγκολιάσει.

Η ΝΔ επέλεξε βέβαια να δείξει το πρόσωπο της παλιάς καλής λαϊκής δεξιάς και τους κέρδισε μόνο 3-2.

Βέβαια μπορεί να φταίει ότι αρχηγός της ομάδας είναι ο άμπαλος Κυριάκος ο οποίος δεν πηγαίνει μπροστά αλλά μόνο ίσα  με αποτέλεσμα να βρίσκει πάντα σε σώματα αστέγων που έτσι κι αλλιώς δεν έχουν που αλλού να πάνε οπότε μένουν άστεγοι Ευρώπη. Τα ίδια και στο γήπεδο.

Στην ομάδα της ΝΔ ο Κούλης έβαλε και το γιό του, για να μην ξεχνάμε και το τι εστί βίσμα, οπότε η ΝΔ έπαιζε με 3 παίχτες και οι άστεγοι με πέντε συν δύο σαλονάτους, να χουν τζάκια στην ομάδα να ζεσταθούν.

Τώρα τι κονέ έχουν οι άστεγοι με την ΝΔ και τον Κούλη, περίεργο πράμα, αλλά τέτοιες μέρες μόνο θάματα.

Μπορεί  η ΝΔ να τρόλαρε τους αστέγους για να τους δείξει ότι είναι κοντά τους, πολύ πιο κοντά τους από ότι οι ίδιοι θα θέλανε σε μια γελοία επίδειξη ανθρωπισμού που κάνει τους καρχαρίες να γελούν μετά ρεψίματος, αλλά το πράμα είχε και τα καλά του.

Κάποιοι άστεγοι (αν βέβαια ήταν όντως άστεγοι) φορέσαν καθαρά σώβρακα και φανέλες μετά από μήνες. Μπορεί να τους αφήσαν να κάνουν και μπάνιο και στα αποδυτήρια μετά τον αγώνα αν και είμαι σίγουρος ότι τους επέβαλαν να κάνουν μπάνιο πριν τον αγώνα γιατί μπάλα είναι και γυρίζει αν ο άστεγος μυρίζει.

Φυσικά πάω στοίχημα ότι τα ρούχα η ΝΔ τους τα ζήτησε πίσω μετά τον αγώνα γιατί κι αυτή με δανεικά ζει.

Το αποτέλεσμα θα ταν εντελώς διαφορετικό αν η εθνική αστέγων έπαιζε με την ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι συριζαίοι το μοναδικό αθλητισμό που χουν κάνει είναι πορείες καταλήψεις άντε και καμιά ρίψη μολότοφ.

Η πεντάδα με Τσίπρα, Φίλη, Τσακαλώτο, Σταθάκη και Αυλωνίτου (έχουμε κι ισότητα φύλων, μην ξεχνιόμαστε) θα χε ξεκινήσει τον αγώνα τον ταξικό από τα αποδυτήρια και επειδή θα γνώριζε πολύ καλά ότι οι άστεγοι θα τους ξεγκολιάζανε, γιατί ο άστεγος μπορεί να είναι άστεγος και εξαθλιωμένους αλλά τους σπιτωμένους και τους βολεμένους τους έχει για breakfast, θα τους τάραζε στον πρόλογο για ταξική αλληλεγγύη πείθοντας πως παίζουν για την ίδια φανέλα.

Θα ματς θα καθυστερούσε λόγω κατάληψης του γηπέδου από τους ίδιους τους παίχτες εν μέσω σφοδρών καταγγελιών για τη διεφθαρμένη διαιτησία και τις σχέσεις του ολιγάρχη που χει το γηπεδάκι πέντε επί πέντε με το πολιτικό κατεστημένο.

Οι άστεγοι θα παίζαν μαζί με την ομάδα του Σύριζα εναντίον του εαυτού τους και τα ματσάκι από κει που θα βγαινε ισοπαλία θα τελείωνε 10-0 υπέρ του Σόιμπλε γιατί ως γνωστόν στο ποδόσφαιρο, ακόμη κι όταν παίζουν 10 παίκτες, στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί, ενώ ο Αλέξης θα εξέπληττε πολλούς αλλάζοντας θέση από αριστερός ακραίος μέσος σε δεξί εχτρέμ.  

Η ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ θα προσκαλούσε μετά τους ξεβρακωμένους αστέγους καθώς οι φανέλες και τα βρακιά θα πήγαιναν στο ΥΠΕΡΤΑΙΠΕΔ να επανενταχθούν κοινωνικά κατεβαίνοντας σε πορείες κατά των κατασχέσεων που δρομολογεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Κι άστεγοι θα παραμέναν άστεγοι και μαλάκες στην Ευρώπη.

Βέβαια, εμένα δε μ αρέσουν τα στημένα.

Το ματσάκι που θέλω να δω εγώ, όχι πως ποτέ πρόκειται να γίνει,  είναι αυτό της Εθνικής Απαλλοτρίωσης του πλούτου των πολιτικών και οικονομικών  εγκληματιών με την Αντεθνική Φυλακισμένων Πολιτικών και οικονομικών εγκληματιών.

Γιατί πάνω από όλα είμαστε άνθρωποι τέτοιες μέρες που είναι.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 23/11/2016
Read More »

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Ομπάμα και τα σπαστά ελληνικά του Τσίπρα


Oh my fucking god! Τι αμαρτίες πληρώνουμε!
Το παιδί απ την κυψέλη το κανε ξανά.
Αφού κέρδισε τις εκλογές ως μίμος του Ανδρέα Παπανδρέου, τώρα μιλά σαν ομογενής δεύτερης γενιάς.
Αυτοί είναι οι αριστεροί δεύτερη γενιάς:
Καιροσκόποι του ακτιβισμού, σφετεριστές της ιστορίας πρώτα και έπειτα της εξουσίας και αδιόρθωτοι κοινωνικοί χαμαιλέοντες.
Νομίζαμε ότι μετά τον ΓΑΠ είχαμε πιάσει πάτο.
Αμ δε.
Το παιδί που ταν στη Γένοβα, το παιδί που ταν στις πορείες κατά της επίσκεψης Κλίντον, ο Μέγας Ψεύτης, είναι κάτι ακόμη χειρότερο.
Το θέαμα θα ταν απολύτως τραγικό αν δεν ήταν απολύτως γελοίο.
Ο Ομπάμα δεν είναι μαντατοφόρος του Ομπάμα.
Κάνει την τελευταία του τουρνέ γνωρίζοντας πως με την εκλογή Trump οι ευρωφυγόκεντρες δυνάμεις ενισχύονται κι επιχειρεί να μπαλώσει τα πράγματα μην τυχών και διαλυθεί αυτό το αντιδημοκρατικό έκτρωμα που κατάντησε η ΕΕ, γνωρίζοντας καλά επίσης αυτό που κρύβει σύσσωμο το σύστημα εξουσίας στην Ελλάδα: πως η Κύπρος σιγοψήνεται στο μπρίκι σαν τουρκικός καφές.
Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος της παρουσίας στην επίσκεψη Ομπάμα του γερακιού Victoria Nuland, υπεύθυνης για ευρωπαϊκά και ευρωασιατικά ζητήματα.

Ο Ομπάμα θα θέσει στην Μέρκελ το πρόβλημα του ελληνικού χρέους;

Ε και;

Η Ελλάδα είναι πιο μόνη από ποτέ.

Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε είναι αυτοί που θα αποφασίσουν τι θα συμβεί. Και το απόλυτο κριτήριο για αυτό είναι οι επερχόμενες γερμανικές εκλογές.

Έτσι, είναι μάλλον απίθανο να δώσει καρπούς η "πίεση" Ομπάμα. Απίθανο, όχι αδύνατο.

Η εκλογή Trump είναι η χρυσή ευκαιρία για το κομμάτι εκείνο της γερμανικής ελίτ που θέλει να απογαλακτιστεί από την αμερικανική πατρονία ενώ το αμερικανοκίνητο κομμάτι της αποδυναμώνεται σημαντικά.

Το άλλοθι της αμερικανικής επιρροής στα ευρωπαϊκά πράγματα σύντομα τελειώνει.

5 Δεκέμβρη είναι η τελική προθεσμία.

Μετά από αυτή, η κυβέρνηση είτε θα αρχίσει τυχοδιωκτικούς αυτοσχεδιασμούς, ή θα μπει σε τροχιά εκλογών για να μην εξαφανιστεί υπό την τρομακτική πίεση των νέων μέτρων.

Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά.

Πλέον, δεν ξεχνά και τι σημαίνει αριστερά.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 16/11/2016
Read More »

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

O ανασχηματισμός που θα τετραγωνίσει τον κύκλο


Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.
Κι έγινε ακόμη πιο δεξιός κι εξωφρενικός.
Οτιδήποτε έβγαζε έστω κι εικονική οσμή ρήξης και σύγκρουσης με το όποιο κατεστημένο απομακρύνθηκε ή μετατοπίστηκε (Κοντονής, Φϊλης).

Η Έφη Αχτσιόγλου, η 31χρονη που χε πετύχει μέσα σε μερικά χρόνια όσα μια στρατιά πτυχιούχων, η επαναστάτρια χωρίς αξία που επανεφηύρε τον εαυτό της σβήνοντας το πρόσφατο παρελθόν της από το twitter και τους προσωπικούς της λογαριασμούς, τοποθετήθηκε στην ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, αφενός για να προστατεύσει τον μέντορα Κατρούγκαλο από το τερατούργημα του ασφαλιστικού κι αφετέρου για να προστατέψει και το ίδιο το τερατούργημα του που θα σκάσει στα μούτρα μας μέσα στο 2018, έχοντας ως αντιγαμωσταυριδική ασπίδα το νεαρό της ηλικίας της και το φύλο της.
Δεν είναι για λύπηση όμως: Με το που τελειώσει με ότι έχει απομείνει από μας η επαναστάτρια χωρίς αξία θα πάρει σειρά για διεθνούς οργανισμούς.
Μιλώντας για τα διεθνή, έναν τέτοιο τοποθέτησε ο Τσίπρας στο υπουργείο οικονομικών. Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου που αντικατέστησε τον πειθήνιο των θεσμών Τσακαλώτο, είναι σύζυγος της ήδη αναπληρώτριας υπουργός εργασίας, Ράνιας Αντωνοπούλου, ανάμεσα σε άλλα και ερευνήτριας στο αμερικάνικο ινστιτούτο Levy.

Και εδώ μπαίνουμε στα σημαντικά. Ο Παπαδημητρίου είναι ο πρόεδρος του ινστιτούτου το οποίο φρόντισε το 2014 να συστήσει το Σύριζα στον αμερικανικό παράγοντα και να του δώσει εγγυήσεις.
Επίσης ο Παπαδημητρίου, ορθώς, δεν πιστεύει (κι αυτός) στις πολιτικές λιτότητας, είναι ο εμπνευστής του «νέου σχεδίου Marshall» για την Ελλάδα, και πρότεινε ένα παράλληλο νόμισμα (λίγο πολύ, το σχέδιο Β του Σόιμπλε) με ανάπτυξη όμως αντί για λιτότητα.
Με άλλα λόγια: Ο Ομπάμα τις επόμενες μέρες δεν έρχεται Ελλάδα για τουρισμό.
Είναι η απόλυτη δυστυχία για μια κυβέρνηση να εξαρτάται πολιτικά από την Αμερική κι οικονομικά από την Γερμανία.
Έτσι, στο βάθος της παρτίδας, ο Τσίπρας στέλνει μήνυμα: Είναι έτοιμος για δεύτερο γύρο συντριβής από τους δανειστές, επενδύοντας σε αμερικανική παρέμβαση, λες κι η Γερμανία δεν προσπαθεί να απογαλακτιστεί από αυτή στο επίπεδο της οικονομίας της Ευρώπης, ενώ οι 53 με την απομάκρυνση του Τσακαλώτου καλά θα κάνουν να μετρήσουν το μπόι τους.
Ο Τσίπρας είναι έτοιμος να απειλήσει τους Γερμανούς με κατάρρευση της χώρας του, για μια εικονική αναδιάρθρωση του χρέος, στις 5 του Δεκέμβρη, μια μέρα μετά το ιταλικό δημοψήφισμα.
Έτσι νομίζει.
Κι από τη «βαθειά» πολιτική, πάμε στην φαιδρά πολιτική.
Ο ξεμωραμένος πλέον Ζουράρης υπουργοποιείται σε μια κυβέρνηση που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως κατοχική μέσω της οποίας θα κάνει αντίσταση από τα μέσα.
Ο σύμβουλος Πάνος Λάμπρου, μιλάει για υπονόμευση από τα μέσα των δεξιών πολιτικών που εφαρμόζει η κυβέρνηση.
Και στο υπουργείο πολιτισμού, μια συμπαντική μορφή.
Η ηθοποιός Κονιόρδου Λυδία η οποία επιχειρούσε να συμπληρώσει εισόδημα ως εναλλακτική (πρανική) θεραπεύτρια (εκτός κι αν το κανε αφιλοκερδώς), παίρνει το υπουργείο πολιτισμού.
Τώρα, αφήνω το περιθώριο αμφιβολίας για εναλλακτικές προσεγγίσεις. Αλλά δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είμαστε γεμάτοι εναλλακτικούς new age τσαρλατάνους.



H Κονιόρδου, χωρίς επαφή, «σκανάρει» τον ασθενή, τον καθαρίζει σαν να κρατούσε ενεργειακό αόρατο σφουγγάρι, και του περνάει ενέργεια από τον πλανήτη και το σύμπαν ολάκερο.
Φαντάζει, ότι αυτή την μέθοδο θα εφαρμόσει για να καθαρίσει τον βρώμικο νεοελληνικό πολιτισμό, να του ξεμπλοκάρει τα τσάκρα για να ρέει άφθονο το Τσι (πρα) στις βλέβες του.

Ο Αλέξης μας είδε το φως κι άλλαξε τα πλάνα, το χρέος θα νικήσει με της Λύδιας τα Prana.

Θα διώξει τα πνευματικά βαμπίρ η Λύδια η Κονιόρδου, με την ακατανίκητη οσμή του ενεργειακού του σκόρδου.

Αλέξη, προχώρα, εδώ και τώρα, χρίσε για πρωθυπουργό τον θεό τον Σώρρα.

Πραγματικά, νιώθω μια διαταραχή στη δύναμη.
Μάλλον νιώθω πολλές διαταραχές και πολλές από αυτές υπουργοποιήθηκαν.
Τα πιο τρελά όνειρα ημίτρελων ανθρώπων πήραν σάρκα κι οστά και γίναν οι εφιάλτες μας.
Όσο για τη ΝΔ, μια εικόνα χίλιες λέξεις.  




Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogpspot.com, 6/11/2016
Read More »

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

Ένας χρόνος μετά το ΟΧΙ


Η απλή αναλογική δεν είναι απλά ένας ακόμη αντιπερισπασμός από μία ακόμη βίαια κλοπή συντάξεων που υποχρεώνει πολλούς στην απότομη συνειδητοποίηση πως οι κόκκινες γραμμές ήταν ροζ στρινγκάκι ενώ άλλους τους οδηγεί σε σίγουρο θάνατο.
Ο Τσίπρας με την απλή αναλογική παίζει το τελευταίο του χαρτί.
Στόχος είναι μια ακόμη εκλογική αναμέτρηση πριν αυτά που γίναν κι αυτά που έρχονται επιστρέψουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε μονοψήφια ποσοστά ώστε:
Α) να μοιραστεί τη νομή της εξουσίας με τη ΝΔ σε ποσοστό 2/1 μέσω μιας αναγκαστικής συγκυβέρνησης παγιώνοντας την παρουσία του στον κρατικό μηχανισμό
και
Β) να ρίξει τα συνθλιπτικά κυβερνητικά βάρη στη ΝΔ ασκώντας ρητορική εσωτερικής αντιπολίτευσης.
Μια ακόμη αμφίβολη προσπάθεια καθώς το ΠΑΣΟΚ της Φώφης και το Ποτάμι του Θεοδωράκη παρά το όποιο επιπόλαιο φλερτ με τον Τσίπρα, προτιμούν να πάρουν το ρίσκο μιας συγκυβέρνησης με τη ΝΔ απευθείας σε μελλοντικό χρόνο από το να γίνουν σύντομα συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ σε μια αναγκαστική συγκυβέρνηση ΝΔ/Σύριζα.
Αν δεν βγει στους Συριζανέλ η απλή αναλογική, θα είναι υποχρεωμένοι να πιούν το πικρό ποτήρι μέχρι τελευταίας σταγόνας ενώ μαστουρωμένοι από το αφροδισιακό της «εξουσίας», θα συνεχίζουν το εμπόριο χαλασμένων παραισθησιογόνων αναμεμιγμένων με μπόλικο τοξικό και ταξικό κυνισμό.
Γιατί: πέρα από το νέο εργασιακό που θα νομιμοποίησει την ήδη κυρίαρχη εργασιακή ζούγκλα, η απαίτηση για αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος στο 3,5% σε μια οικονομία που απειλείται από στιγμή σε στιγμή με κατάρρευση οδηγεί αυτόματα και μέσω του κόφτη σε μέτρα 6 δις το 2017. 600 ευρώ ανά κεφάλι το χρόνο, 50 λιγότερα ευρώ ανά άτομο.
Κι αυτή είναι η αισιόδοξη εκτίμηση που προϋποθέτει όχι μεγάλη πτώση του ΑΕΠ. Η φοροεξάντληση όμως και η μείωση των τουριστικών εσόδων δεν λειτουργούν ευνοϊκά στο ΑΕΠ, ούτε φυσικά τα κανόνια και η συνεχιζόμενη φυγή εταιριών.
Όχι, δεν θα γίνουμε Βενεζουέλα. Κάποια Σούπερ Μάρκετς θα έχουν γεμάτα ράφια. Απλά με τον κρατικό μηχανισμό στην κατάσταση που βρίσκεται, θα δούμε κόσμο να πεθαίνει στους δρόμους. Ίσως και κάποιοι από εμάς να είμαστε ένας από αυτούς.
Κανένα φιλί ζωής: Όπως το προβλέψαμε, το Brexit οδήγησε σε σκλήρυνση της γερμανικής πολιτικής. Περισσότερη λιτότητα, γερμανικοί κανόνες παντού.  Ο Σόιμπλε έχει μερικούς μήνες να υλοποιήσει τη γερμανική του Ευρώπη, με όποιο κόστος, ακόμη και με τη διάλυση της ΕΕ.
Κι εδώ ξεκινάν κι άλλες ρήξεις. Ο Γιούνγκερ προσπαθεί να κρατήσει την ΕΕ, δίνοντας σε πείσμα των Γερμανών περίοδο χάριτος μερικών βδομάδων στην μείωση των Ισπανικών και Πορτογαλικών ελλειμμάτων από το 4,4 στο 3%.
Φυσικά τα ελλείμματα δεν μειώνονται έτσι σε μερικές βδομάδες. Απλά ο Γιούνγκερ ροκανίζει χρόνο απέναντι στη γερμανική επιθετικότητα ελπίζοντας να μην έχει διαλυθεί η ΕΕ πριν τις γερμανικές εκλογές του 17 που μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικό μείγμα πολιτικών δυνάμεων κι επομένως ίσως και σχεδιασμών.
Το Brexit έδωσε περιθώρια και στον άλλο άσπονδο φίλο των Γερμανών, τον Μάριο Ντράγκι, να κόψει καλού κακού μπόλικα ευρά, λες και η ποσοτική του χαλάρωση δεν υπονόμευε αρκετά το όπλο της γερμανικής πολιτικής που λέγεται λιτότητα μέσω της οποίας επιχειρεί την πλήρη εξάρτηση των άλλων ευρωπαϊκών οικονομιών.
Ο Ρέντζι από την άλλη, απέναντι στη γερμανική αδιαλλαξία, καταφεύγει σε αντάρτικο:
Απέναντι στο ενδεχόμενο να οδηγηθούν οι ιταλικές τράπεζες σε Bail in κι επομένως και σε capital controls πριν από αυτό, παραβιάζει κατάφορα τους τραπεζικούς κανόνες και τις ανακεφαλοποιεί με κρατικά κεφάλαια.  
Το Brexit έχει βλάψει λιγότερο προς το παρόν τη Μ.Βρετανία από ότι την ΕΕ.
Άγνωστο το πώς θα επηρεάσει το Brexit την επανάληψη του δεύτερο γύρου των Αυστριακών εκλογών που θα ξαναγίνουν μετά από σχετική απόφαση του ανώτατου συνταγματικού δικαστηρίου που διαπίστωσε παρατυπίες.
Νοθεία. Αυτό τα λέει όλα για το πόσο αδίστακτο είναι το ευρωιερατείο και οι ντόπιοι λακέδες του.
Φυσικά, το Brexit έχει φέρει πολιτικό σεισμό και στη Μ.Βρετανία, καθώς ήταν κάτι στο οποίο η πλειοψηφία των ελίτ στον δυτικό κόσμο ήταν αντίθετοι ενώ πεισμένες από την παντοδυναμία και τον ζήλο της προπαγάνδας τους υποτίμησαν την πιθανότητά του:
Δύο πρωθυπουργοί τελείωσαν: Ο ένας, ο τωρινός, ο Cameron, με αξιοπρέπεια παραιτήθηκε. Ο άλλος, πιθανός μελλοντικός πρωθυπουργός, ο Boris Johnson, επέλεξε να μην πάρει την πρωθυπουργία μαζί με την καυτή πατάτα του Brexit, με αποτέλεσμα να μην αποκτήσει την πρώτη μάλλον ποτέ του.
Στο στρατόπεδο των εργατικών, ο Corbyn έχασε συντριπτικά την ψήφο εμπιστοσύνης και είναι υποχρεωμένος να καθαρίσει το κόμμα από τους Blairιτες πριν τον φάνε.
Ο Farange παραιτείται από το UKIP. Αρκετά εύλογα: Το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου πέτυχε τον αυτοσκοπό του: Το Brexit. Μάταια λοιπόν τον κατηγορούν τα ευρωμήντια για λαγό και για έλλειψη ευθύνης και «πατριωτισμού».
Μπορεί να είναι ο Farange όμως σίγουρος, απολύτως σίγουρος, ότι παρότι η βρετανική πολιτική σκηνή σε όποια εκδοχή της είναι απείρως πιο σοβαρή κι υπεύθυνη από όποια εκδοχή της ελληνικής, δεν θα υπάρξουν δυνάμεις που θα μετατρέψουν το βρετανικό Όχι σε Ναι;
Έγινε στην Ελλάδα. Νοθεία έγινε στην Αυστρία.
Δεν είναι πιθανό να γίνει στη Μ.Βρετανία αλλά δεν είναι κι απολύτως απίθανο.
Κλείνοντας, ας μιλήσουμε για το σχέδιο X του Γιάνη Βαρουφάκη και του Galbraith, όπως αυτό περιγράφεται από τον δεύτερο.
Εθνικοποίηση των τραπεζών, capital controls, παράλληλο νόμισμα κλπ κλπ.
Ο Τσίπρας χρησιμοποίησε το Βαρουφάκη, να ρίξει άδεια για πιάσει γεμάτα, όμως ο πρώτος δεν είχε καμία ριζοσπαστική διάθεση, μοναχά μπόλικη ριζοσπαστική ρητορική.
Όταν ο Τσίπρας κατάλαβε πως οι εκβιασμοί του Βαρουφάκη ήταν αδύναμοι μπροστά στους πραγματικούς εκβιασμούς των δανειστών, τον αντικατέστησε ο ίδιος κι αργότερα με τον Τσακαλώτο που ο πατέρας του έχει ένα μύριο ευρώ σε Hedge Funds. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο μαρξισμός είναι καλός μόνο για πανεπιστημιακές αίθουσες και θεωρητικολογίες.
Το Plan X θα είχε τύχη μόνο αν είχε την στήριξη της πολιτικής ηγεσίας και του λαού κι αν εφαρμοζόταν από τις πρώτες κιόλας μέρες, τότε που οι τράπεζες ήταν ανακεφαλοποιημένες και υπήρχαν ακόμη έστω κάποια αποθεματικά παρά το μνημονιακό πλιάτσικο.
Θα περνούσαμε μαύρες μέρες κι η οικονομία θα έπεφτε σε κώμα. Από το κώμα υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις εξόδου. Δεν υπάρχει όμως καμία καταγεγραμμένη περίπτωση που να έχει φυτρώσει ακρωτηριασμένο μέλος.
Και συνεχίζουν να μας ακρωτηριάζουν.      
Μια υποσημείωση: Αν ισχύουν οι αποκαλύψεις Παππά-Κοτζιά κι αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο ΑΝ, ο Βαρουφάκης αρχικά είχε εισηγηθεί τη συνέχιση του προγράμματος Σαμαρά και το κλείσι
μο της αξιολόγησης. Αυτό σημαίνει πως το Plan X δεν ήταν έτοιμο πριν τις εκλογές αλλά σχεδιάστηκε στο πόδι μετά...
Ο Βαρουφάκης ήταν ο χρήσιμος ηλίθιος του Τσίπρα, ενός πρωθυπουργού, που όπως το απέδειξε η θητεία του, ήθελε το ευρώ και τις ευρωκαρέκλες πάση θυσία. Κι αυτό κάνει: θυσιάζει τους πάντες.
Μάλλον θα έρθει κι η στιγμή που θα θυσιάσει και τον Βαρουφάκη.
Γιάνη. Για αρκετό καιρό φύλαγες τα νώτα των φίλων σου πολιτικών. Υπάρχουν αρκετές πιθανότητες ο κώλος σου από περιζήτητος να γίνει επικηρυγμένος γιατί όπως καταλαβαίνεις χρειάζονται πάντα αποδιοπομπαίοι τράγοι. Κυρίως μετά από εθνικές καταστροφές.
Καλωσήρθες στην πολιτική Γιάνη. Την τέχνη της εξαπάτησης καις της εκμετάλλευσης. 

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com   
Read More »

Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Αποκαλύψεις Τόμσεν-Βελκουλέσκου. Τι λες τώρα;


Τίποτε το συγκλονιστικό δεν προέκυψε από τη διαρροή μέσω Wikileaks διαλόγου Τόμσεν Βελκουλέσκου.
Μετά τις σκόπιμες παπαριές που το ΔΝΤ έχει κάνει εις βάρος της ελληνικής οικονομίας, τώρα, για να έχει λόγο ύπαρξης, πρέπει να κάνει το ελληνικό χρέος βιώσιμο χωρίς φυσικά να ξεχνά την πάγια πρακτική του να ακρωτηριάζει το κοινωνικό κράτος καταστρέφοντας παράλληλα τη μεσαία τάξη. Στο δεύτερο συμφωνούν οι εταίροι και πρέπει να φαίνεται ότι διαφωνεί  η ελληνική κυβέρνηση. Το πρώτο επιτυγχάνεται μόνο με δραστικό κούρεμα του ελληνικού θεόρατου βουνού χρέους.
Και σε αυτό συμφωνεί η ελληνική κυβέρνηση αλλά διαφωνούν οι εταίροι οι οποίοι πλέον συμφωνούν σε μια άτολμη επιμήκυνση της αποπληρωμής και βαριά βαριά μείωσης των επιτοκίων που όπως θα δούμε στη συνέχεια μικρή μόνο βελτίωση θα επιφέρει στης τεράστιες δανειακές υποχρεώσεις της χώρας.
Το ΔΝΤ έχει ένα και μόνο στόχο: να βγαίνουν τα νούμερα.
Και τα νούμερα δε βγαίνουν.
Στο σημείο αυτό να σημειωθεί ότι χρησιμοποιούμε τον όρο «Ελληνική κυβέρνηση» χαριστικά καθώς οι μνημονιακές κυβερνήσεις είναι απλά τα εκτελεστικά όργανα των δανειστών.
Για να πετύχει λοιπόν το ΔΝΤ να επιβάλλει τις θέσεις του, επικαλείται τη βία. Ποια βία;
Την οικονομική φυσικά.
Προβλέπει λοιπόν στα πλαίσια μιας έκθεσης που σκέφτεται να συγκαλύψει για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους πως τον Ιούλιο το ελληνικό κράτος θα έχει ξεμείνει από λεφτά.
Το ενδιαφέρον σε αυτή την πρόβλεψη είναι πως μαζί με την προβλέψιμη αδυναμία πληρωμής εκ μέρους του ελληνικού δημοσίου προβλέπεται κι ένα άγνωστης μορφής «συμβάν».
Δε είναι το ΔΝΤ που θα προκαλέσει τη χρεωκοπία του Ιουλίου, τουλάχιστον όχι άμεσα.
Όσο για το συμβάν αυτό μπορεί να είναι πολύμορφο: αύξηση capital controls, εκλογές ή δημοψήφισμα, bail in, πολλά είναι τα ενδεχόμενα.
Η κυβέρνηση κάνει πως δεν γνωρίζει, κάνει πως βρίσκεται προ εκπλήξεως. Το ΔΝΤ δεν είναι εξωγήινος εισβολέας  παρότι συμπεριφέρεται ακριβώς έτσι. Ελληνική κυβέρνηση έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα με τη σύμφωνη γνώμη της Γερμανίας για να σωθεί το ίδιο το ΔΝΤ από τη δικιά του κρίση και οι υπερεκτιθειμένες στην αμερικανική οικονομική κρίση Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες και η παρούσα κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά τις θέσεις του και μάλιστα από πρώτο χέρι. Ο ίδιος ο Τσίπρας μάλιστα δέχτηκε δημοσίως την παραμονή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα προ ολίγου καιρού.  
 Η κυβέρνηση γνώριζε καλά ότι αφού είχε εξαντλήσει τα αποθεματικά θα βρισκόταν σε θέση αδυναμίας πληρωμών τον περασμένο Ιούνιο και γνωρίζει καλά πως εκτός απροόπτου αυτό θα συμβεί και αυτόν τον Ιούλιο.
Παρά ταύτα συνεχίζει τον απίστευτο καταστροφικό λαϊκισμό της μιλώντας για επερχόμενη αναπτυξιακή έκρηξη και με τον Καμμένο να μιλάει για έξοδο από τα μνημόνια το Πάσχα…
Ας δούμε όμως λίγο τα νούμερα:
3,5 πρωτογενές πλεόνασμα μέχρι το 2018, έτσι?
Για να επιτευχθεί αυτό εκτιμάται ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα της τάξης του 5% του ΑΕΠ το οποίο τα τελευταία 7 χρόνια έχει ήδη συρρικνωθεί κατά 30%!!!!!
Το 5% του τωρινού ΑΕΠ είναι γύρω στα 12 δις!!!
ΤΟ ΔΝΤ επιμένει ότι σε αυτό πρέπει να εισφέρουν και οι περικοπές συντάξεων, με μια πρόχειρη δική μου εκτίμηση περίπου στο 20% (!!!) σε συντάξεις που ήδη έχουν μειωθεί εως και 60%!!!
Κι όλα αυτά με τα έσοδα του κράτους να μην έχουν καμία αισιόδοξη προοπτική καθώς η φοροεξάντληση είναι δεδομένη και με τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας στους Γερμανούς, η μόνη δυνατή πηγή εσόδων είναι οι …φόροι!!!
Ας δούμε λοιπόν τι αποφέρει ένα πρωτογενές πλεόνασμα 2% το 2017 με τελικό στόχο 3,5% του ΑΕΠ το 2018 σε σχέση με τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας τα επόμενα χρόνια.
Την τριετία 2017-2019 οι δανειακές υποχρεώσεις προ του μνημονίου 3 αντιστοιχούν σε 28δις. Οι στόχοι για πρωτογενές πλεόνασμα για την τριετία αυτή αντιστοιχούν περίπου σε 20 δις!!!
Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι αυτή η υστέρηση καλύπτεται από το μνημόνιο 3, αυτό δεν είναι καλό νέο καθώς αλλάζει προς το χειρότερο η κατανομή χρέους για τα επόμενα χρόνια.
Την επόμενη δεκαεξατία, από το 2020 μέχρι το 2036, οι ετήσιες δανειακές υποχρεώσεις είναι μεσοσταθμικά γύρω στα 7 δις ετησίως με τα δεδομένα του μνημονίου 2.
Καλύπτονται μόνο από αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος πάνω από το 5% του ΑΕΠ ή με αύξηση του ΑΕΠ 20%, δηλαδή με επιστροφή του ΑΕΠ κοντά στα επίπεδα του 2008!!!
Ποτς γενετε αυτό;
Ακόμη κι αν γίνεται, ακόμη και αν γίνει, δεν ξεμπέρδεψε το μνημόνιο με εμάς.
Γιατί η τριετία 2037-2039 είναι προσχεδιασμένη καταστροφή με ετήσιες δανειακές υποχρεώσεις 15 δις ετησίως!!!!!!!! Ακόμη και με επίπεδα ΑΕΠ του 2008 καλύπτονται με πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στα 4.5%.
Με δεδομένα σημερινού ΑΕΠ απλά δεν καλύπτονται και σημαίνουν νέα δανειακή σύμβαση με τα μνημόνια της και τα όλα της.
Κι όλα αυτά με ένα πρωτογενές πλεόνασμα που επί Σαμαρά δομήθηκε με ένα κυρίως τρόπο κι ακριβώς με τον ίδιο τρόπο επιδιώκεται κι επί Τσίπρα: με στάση πληρωμών στο εσωτερικό, που συμβάλει φυσικά κι αυτή στην επιπλέον συρρίκνωση του ΑΕΠ!!!
 Η κυβέρνηση αυτή είχε μονάχα δύο επιλογές εξ αρχής: Πραγματικές εξεταστικές επιτροπές, στάση πληρωμών, εθνικοποίηση των τραπεζών και δικά της capital controls εξ αρχής με ότι κι αν αυτό συνεπαγόταν, ή συνθηκολόγηση με τις απαιτήσεις των δανειστών. Διάλεξε για πολύ καιρό να πατάει με ένα ποδάρι σε δύο βάρκες, εφεύρε τη θεωρία του «έντιμου συμβιβασμού», απέκρυψε με ένα τούλι αδικαιολόγητης και δόλιας αισιοδοξίας την πορεία των διαπραγματεύσεων και συνεχίζει να επιχειρεί να κρύβει την πραγματικότητα από τους πολίτες για να κρατήσει λίγο παραπάνω τα προνόμια της εξουσίας.
Αποτελεί μια άξια συνεχίστρια όλων των προηγουμένων μνημονιακών κυβερνήσεων που παρέδιδαν τη χώρα σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ότι την παρέλαβαν.
Σίγουρα είχε ελάχιστα από τα όπλα που είχε η κυβέρνηση του ΓΑΠ όταν εγκαινίασε την παράδοση του τόπου. Και για αυτό ακριβώς έπρεπε να είναι δεκάδες φορές πιο ετοιμοπόλεμη από τις προκατόχους της.
Αλλά τον μόνο πόλεμο που ήταν πρόθυμη να κάνει ήταν αυτός των καρεκλών.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com  
Read More »

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

Ισλαμοποίηση της Ευρώπης

Και όχι, δε σου μιλώ για την ισλαμοποίηση που φαντάζεσαι ζώντας κάτω από τις ετικέτες που κολλάς για να σου φανεί η τρέχουσα ιστορία κάπως γνώριμη έστω και μισητή.
Ο σουλτάνος Ερντογάν δεν είναι σουλτάνος επειδή αρέσκεσαι εσύ να τον καλείς έτσι.
Είναι σουλτάνος επειδή του αρέσει, επειδή έτσι αντιλαμβάνεται τον ιστορικό του ρόλο.
Κι όλα είναι δικά του.
Η εφημερίδα Ζαμάν; Δική του πλέον. Ζαμάν φου θα μου πεις αν είσαι τόσο μαλάκας.
Ο τίτλος του επίτιμου καθηγητή πολιτικής οικονομίας σε τουρκικό πανεπιστήμιο;
Δικός του.
Και για αυτόν τον δίνει στον υποτακτικό του Αλέξη Τσίπρα που πάει με λουλούδια στη Σμύρνη να τα δώσει σε γυναίκες που ισλαμοποιούνται ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ. Έτσι φτιάχνουν οι δικτάτορες διδάκτορες που έχουν φτιάξει τη δικιά τους σχολή υποταγής κι απάτης. Με το έτσι θέλω. 
Η Συρία και το Ιράκ;
Δικά του κι αυτά. Πως αλλιώς θα έμπαινε ένοπλα όποτε γούσταρε εκεί μέσα;
Ο σφαγέας των κούρδων, οι καταπατητής των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, ο σύμμαχος των τζιχαντιστών, ο άνθρωπος που γκριζάρει το Αιγαίο είναι φίλος μας.
Κατάπτυστη η τέχνη του μέγιστου συμβιβασμού του Τσίπρα.
Γελοία η Ευρώπη που φοβάται τη σκιά της.
Πόσα μέσα μιλάν για αυτά που κάνει, που θέλει, που είναι ο Ερντογάν;
Πόσοι στηλιτεύουν την κατάπτυστη συμφωνία με την Τουρκία που όχι μόνο δε λύνει το προσφυγικό αλλά της δίνει τον αέρα να συνεχίζει να κάνει τα αίσχη της απέναντι στους Κούρδους και τους Σύριους βάζοντας μπαρούτι στην ήδη επισφαλέστατη παγκόσμια ειρήνη;
Ακόμη και μετά τους υπαρξιακούς κινδύνους που η ίδια η Ευρώπη δημιούργησε υπό το πρόσταγμα των ΗΠΑ και των αράβων συμμάχων της, η Ευρώπη δεν μαθαίνει.
Τι πιο χαρακτηριστικό από την βράβευση Σαουδάραβα πρίγκιπα με την ύψιστη τιμή του σταυρού της λεγεώνας της τιμής από τη γαλλική δημοκρατία του Ολαντρεού και μάλιστα για τη συμβολή της στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας που η ίδια εξοπλίζει; Η Γαλλία του είμαι κι εγώ Charlie, η Γαλλία των επιθέσεων του Παρισιού ξέρει να επιβραβεύει τους τρομοκράτες της. 
Τη Σαουδική Αραβία δε θα την ξαναβρίσεις τη Σαουδική Αραβία. Μπορεί να είναι θεοκρατούμενη βασιλεία, το πιο καθυστερημένο καθεστώς στον κόσμο που αποκεφαλίζει υπηκόους της για ... μαγεία, μπορεί να έχει εξοπλίσει την ISIS, αλλά 12 δις τα έσταξε στον Ολάντ για τα οπλικά συστήματα που σκοτώνουν σηίτες και αμάχους στην Υεμένη κατά χιλιάδες.
Κι όταν έρθουν πρόσφυγες κι από κει κατά δω, θα μαστε πάλι ψυχοπονιάρηδες όπως οφείλουμε.
Αλλά όταν τα αίτια συμβαίνουν το βουλώνουμε. Ζαμάν φου.
Στη ζωή μας δε θα δούμε τη τουρκική σημαία να κυματίζει πάνω από την Ακρόπολη. Ποιο πιθανό να δούμε τρούλους δίπλα της.
1821 και μαλακίες.
Η Ευρώπη της συναδέλφωσης. Με την ισλαμική Τουρκία.
Μετριοπαθείς μουσουλμάνοι αφθονούν.
Μετριοπαθές ισλαμικό κράτος δεν υπάρχει.
Και με αυτά τα κράτη συνεργάζεται η Ευρώπη.
Για τον Ερντογάν πασχίζει το καλόπαιδο ο επίτιμος χωρίς καμιά τιμή Τσίπρας.
Για τον τύπο που έχει στείλει χιλιάδες στη φυλακή επειδή τον προσέβαλαν στο Facebook και το Twitter και χιλιάδες στον τάφο γιατί είναι Κούρδοι.
Δεν χρειάζεται να δούμε γερμανική σημαία στην Ακρόπολη. Έχουμε μνημόνια και lidl.
Κάνουν πως φοβούνται τους ισλαμικούς πληθυσμούς και πιπώνουν γερά τις ισλαμικές ηγεσίες.
Η Τουρκία είναι δίπλα.
Κι η Σαουδική Αραβία είναι μέσα στα σπίτια.
Είναι στις αθώες ταινίες, με το αζημίωτο φαντάζομαι, της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.
Είναι στα πρωτοσέλιδα αθλητικών εφημερίδων.
Είναι στα πρωτοσέλιδα οικονομικών εφημερίδων.
Πολλά χρωστά ο κόσμος του θεάματος στη Σαουδική Αραβία. Και τα ξεπληρώνει.
Έχω μοναχά μια απορία: Ψήνεται κανένας σας για καμιά πορεία;

 Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 9/3/1816  
Read More »

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2016

Υψηλή πολιτική και δημοσιογραφική διαπλοκή, μόνο στα ... Ιμαλάια


Το παράδειγμα της εφημερίδας μικρής κυκλοφορίας Ακρόπολη δεν είναι άνευ προηγουμένου. Οι εκβιαστές της, με μεγάλη πολιτική και κοινωνική κινητικότητα, επικαλούνταν στενές σχέσεις με την πολιτική εξουσία για να εκβιάζουν όποιον έβρισκαν στο διάβα τους, θέτοντας τους το δίλλημα να πληρώσουν για να φτιάξει η εφημερίδα το προφίλ τους, ειδάλλως να τους το καταστρέψει.
Δεν είναι η πρώτη φορά που «δημοσιγράφοι» κι εκδότες λειτουργούν κατ’ αυτό τον τρόπο: τουλάχιστον μία οικονομική εφημερίδα τη δεκαετία του 90 εκβίαζε εισαγμένους στο ΧΑ επιχειρηματίες απειλώντας τους πως αν δεν πλήρωναν για να κάνει η εφημερίδα εκτιμήσεις ανόδου για τις μετοχές των εταιριών τους, θα τις κατακρήμνιζαν στα Τάρταρα με δυσοίωνες εκτιμήσεις για τις τιμές τους, δημιουργώντας έτσι αυτοεκπληρούμενες προφητείες που είχαν τη δική τους συμβολή στη φούσκα του χρηματιστηρίου.
Λίγο μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου της Ακρόπολης, ο διαφθορέας της Κύπρου, Ανδρέας Βγενόπουλος, το χρησιμοποίησε για να συκοφαντήσει τον Κώστα Βαξεβάνη, περιγράφοντας πως ο δεύτερος τον εκβίασε για να του κάνει την αγιογραφία.
Πολλά έχει κάποιος να καταλογίσει στον Βαξεβάνη μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική ηγεσία, αρκεί όμως να διαβάσει το περιοδικό του για να κατανοήσει πως το περιεχόμενο του είναι καταγγελτικό και δεν αρέσκεται στις αγιογραφίες.
Κι οι εκβιασμοί και οι συκοφαντίες δεν έχουν τέλος.
Στην ετεροχρονισμένη προσπάθεια της κυβέρνησης να καταλάβει τα μήντια, ο μηντιάρχης Ψυχάρης δημοσίως και δια αντιπροσώπου εκβιάζει τον πρωθυπουργού με περισσότερες αποκαλύψεις για τις συνομιλίες τους παρουσία της γάτας Ιμαλαϊων.
Μάθαμε πολλά από αυτήν την υπόθεση:
Τέσσερις κρυφές συναντήσεις με έναν ταξικό εχθρό που δεν τόλμησε καν να διαψεύσει το Μαξίμου, παύουν πλέον να αποτελούν αναγνώριση εδάφους: αποτελούν διαπραγμάτευση.
Όποιο κι αν ήταν το πραγματικό περιεχόμενο των συνομιλιών, είναι εντελώς αδιανόητο παράγοντας του τόπου να καταγγέλλει δημοσίως πως ο πρωθυπουργός ουσιαστικά επιχείρησε να τον δωροδοκήσει με λεφτά του δημοσίου και να μην καλούνται και οι δύο να καταθέσουν για την υπόθεση.
Για να ξεγελάσει τις εντυπώσεις ο φανερά κουρασμένος πρωθυπουργός έδωσε συνέντευξη εφ όλης της ύλης στον eniko του Χατζηνικολάου όπου για το συγκεκριμένο θέμα δήλωσε πως θα συναντιόταν και με τον διάβολο τον ίδιο. Αλλά δε θα του πουλούσε την ψυχή του.
Ας θυμηθούμε την προτροπή της Μέρκελ στον Αλέξη: Ο διάβολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες Αλέξη.
Και δεν ξέρουμε πόσες από αυτές κατέχει ο Ψυχάρης.
Στην ίδια συνέντευξη ο πρωθυπουργός δήλωσε πως την «έσκισε τη γάτα». Αν ήταν δεξιός πρωθυπουργός θα τον κράζαν οι φιλοζωικές.
Όπως θα φωνάζαν οι αντιρατσιστές όταν σε προσφυγόπουλο που ζήτησε λεφτά από τον Μάρτιν Σουλτς στη Λέσβο παρουσία Τσίπρα, ο Τσίπρας απάντησε πως «κι εγώ αυτό του ζητάω από τον Ιανουάριο» καθιστώντας προφανή τη διάθεση του να ανταλλάξει το προσφυγικό με λίγο από το χρέος «για να χει κάτι να παρουσιάσει στους ψηφοφόρους  του».
Όπως θα φώναζαν οι αγρότες που είδαν το τσίπουρο να απειλείται με αύξηση της φορολόγησης του και θα δουν το φωτοβολταϊκά να ξεπουλιούνται σε γερμανικές εταιρίες όταν ο Τσίπρας «χαριτολογώντας» τους είπε «πως μόνο τον ήλιο και το τσίπουρο δεν μπορούν να μας πάρουν» επιβεβαιώνοντας πως όλα τα υπόλοιπα θα μας τα πάρουν.
«Μόνο τον ήλιο, το τσίπουρο και τους πρόσφυγες δε θα μας πάρουν», να προσθέσω.
Το κακό και λαϊκίστικο χιούμορ του Αλέξη τα λέει όλα.
Αληθεύει πως έχει ξεκινήσει μια έντονη διαμάχη με κάποιους από τους ολιγάρχες που οδηγούνται διερευνητικά στη δικαιοσύνη, επιλογή υποχρεωτική καθώς η κυβέρνηση Τσίπρα εν μέσω της μεγαλύτερης κρίσης που έχει ζήσει μεταπολεμικά η χώρα, δε διαθέτει πλέον κανέναν άλλο τρόπο για να πείσει όχι πως είναι αριστερή, αλλά έστω πως είναι σε κάτι διαφορετική από τις προηγούμενες.
Θετικό το δείγμα ρηγμάτωσης στο μπλοκ εξουσίας, αλλά:
Πολύ αργά πολύ λίγο Αλέξη.
Τώρα που σκισες τη γάτα, δεν ανοίγετε καμία πιτσαρία που σκίζει με το Σαμαρά να δούμε ανάπτυξη και να προσελκύσουμε επενδύσεις; Εκεί, στα σύνορα με τη Βυλγαρία.
Και να χρησιμοποιείτε μόνο αλάτι Ιμαλαϊων, έτσι;  

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 2/3/2016. 
Read More »

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Τα ευροπούτανα του Σουλτάνου κι η Ελλάδα ως Νέα Ατλαντίδα



Γιούνγκερ και Τουσκ ακούν με κατεβασμένα τα αυτιά το παραλήρημα του Ερντογάν: θα σας στείλω μετανάστες μέσω Ελλάδας και Τουρκίας, ένας Αυλάν δεν είναι τίποτε θα έχετε 10000-15000 Αυλάν, δώσατε 400 δις στην Ελλάδα, τι να τα κάνω τα ψωροτρία δις σας, θέλω τρία κάθε χρόνο, ανοίξτε τώρα και πλήρως τα ενταξιακά κεφάλαια για την Τουρκία αρκετά μας εμπαίζετε 40 χρόνια τώρα.
Ο Ερντογάν τους σταύρωσε, Βγάλαν έρπη. Από την πλευρά του Ερντογάν καθίσταται σαφές ότι το προσφυγικό-μεταναστευτικό είναι για αυτόν ένα όπλο απέναντι σε μια αδύναμη ΕΕ.
Από την πλευρά Γιούνγκερ Τουσκ, οι απαντήσεις τους μας επιβεβαιώνουν πράγματα που γνωρίζαμε ήδη: Τα 400 δις δε δοθήκαν για να σωθεί η Ελλάδα, αλλά το ευρώ.
Μάλιστα οι ίδιοι καθυστερήσαν την έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία για να βοηθήσουν τον Ερντογάν να κερδίσει τις επαναληπτικές εκλογές.
Είναι σιωπηροί συνεργοί σε ένα ακόμη έγκλημα, αυτό της γενοκτονίας των Κούρδων που διαπράττει ο Ενρτογάν.
Έχει γίνει προφανές μετά την κατάρριψη του Ρωσικού αεροσκάφους από την Τουρκία, πως ο Ερντογάν τα παίζει όλα για όλα.
Και μπορεί απέναντι στη Ρωσία να χάνει, απέναντι στην αδύναμη ΕΕ όμως δοκιμάζει να σηκώσει την μπάνκα.
Ο Ερντογάν κέρδισε πολλά από την άνδρωση του ισλαμικού κράτους.
Επιχειρεί σε Συρία και Ιράκ κατά των κούρδων κι η οικονομία του έχει οφέλη τόσο από το λαθρεμπόριο πετρελαίου αλλά και από τη βιομηχανία του προσφυγικού που έχει στηθεί στην Τουρκία.
Και ενώ ο Ερντογάν επιτίθεται σε ότι βρει στο δρόμο του, η ελληνική κυβέρνηση κάνει επίθεση … φιλίας στον Ερντογάν.
Δεν είναι ούτε αριστεροί ούτε δεξιοί. Χίπιδες μαστουρωμένοι από την ψευδαίσθηση της εξουσίας είναι.
Όπως είπαμε, η ΕΕ είναι πραγματικά αδύναμη.
Με το Brexit πιθανότερο από ποτέ, την αμερικανική τιμωρία απέναντι στη Volkswagen και την υπερεκτεθειμένη Deutsche Bank να χρίζει διάσωσης σε ένα περιβάλλον που η κερδοσκοπική επίθεση έναντι του κινεζικού νομίσματος θα επιδεινώσει πολύ περισσότερο την κατάσταση στη δύση από ότι στην ίδια την Κίνα και με τις τιμές του πετρελαίου να απειλούν τον ενεργειακό τομέα όχι μόνο σε χώρες αντίπαλες της Δύσης αλλά αλυσιδωτά και τις αντίστοιχες εταιρίες της δύσης, κατάσταση που είναι βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον μη αναστρέψιμη με την είσοδο του Ιράν στο ενεργειακό παιχνίδι και με το προσφυγικό-μεταναστευτικό να απειλεί υπαρξιακά την ΕΕ, αυτή αποκαλύπτει την πραγματική ης φύση: ενός οικονομικού γίγαντα με πήλινα πόδια.
Η καταλήστευση του ευρωπαϊκού νότου από το Βορρά, στρατηγική εξαιρετικά επιτυχημένη κατά το παρελθόν, δεν μπορεί πλέον να θωρακίσει τον πυρήνα της ΕΕ.
Έτσι η Ευρώπη επιχειρεί να στρατικοποιηθεί.
Κι αφού δεν μπορεί να το πετύχει με τις δικές της δυνάμεις, τουλάχιστον όχι στην παρούσα φάση, καταφεύγει στον πατερούλη που λέγεται ΝΑΤΟ και καλεί το ΝΑΤΟ να γίνει ο νταβατζής του Αιγαίου ενώ κι άλλες ζώνες παραχωρούνται στην στρατιωτική κηδεμονία του ΝΑΤΟ.
Ήδη οι ΗΠΑ έχουν προβλέψει τετραπλασιασμό των στρατιωτικών τους δαπανών για το 2017 όσον αφορά το «ρωσικό ζήτημα».
Όλες οι κυρίαρχες πολιτικές και ιδεολογικές τάσεις στην Ελλάδα αντιμετώπιζαν τη χώρα μόνο με οικονομικά κριτήρια, παραγνωρίζοντας πάντα την ακραία γεωπολιτική της ευαισθησία.
Στο διεθνές περιβάλλον όμως, είναι αδύνατον για μια Ελλάδα αδύναμη να επιβιώσει.
Κι η Ελλάδα είναι πιο αδύναμη από ποτέ και πλήρως εξαρτημένη.
Η εσχάτη προδοσία είναι  η μόνη λέξη που περιγράφει τα πεπραγμένα του ελληνικού συστήματος εξουσίας.
Αλλά ακόμη κι αν το σύστημα εξουσίας βρει από τον πληθυσμό την τύχη που του αξίζει, πράγμα ολίγον πιθανό, η χώρα βρίσκεται καταμεσής ενός ωκεανού προβλημάτων.
Την ώρα που η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει μια νέα Ατλαντίδα, το σύστημα σκέφτεται μονάχα το πώς θα διαμερισματοποιήσει το βούλιαγμα για να επιβιώσει μια ακόμη μέρα.
Πραγματικά ελεεινοί και τρισάθλιοι.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 10/2/2015
Read More »

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

Κι ο Σόιμπλε "δίνει" Τσίπρα


Δεν σας αρκούσαν οι αποκαλύψεις Βαρουφάκη, ούτε οι πρόσφατες της Κωνσταντοπούλου.
Φυσικά και δεν πρόκειται να αρκεστείτε στις αποκαλύψεις Σόιμπλε.
Γιατί όταν η πραγματικότητα διαφωνεί μαζί σας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.
Ο μυθομανής Έλληνας έχει τον πρωθυπουργό που του αξίζει.
Χριστιανική καρτερικότητα, βυζαντινή μεγαλοπρέπεια, ευρωπαϊκή φινέτσα, όλα τα ψέματα του κόσμου στριμωγμένα σε ένα λαό που συνεχίζει να τρέφεται από τις σάρκες των αυταπατών του παρότι πεθαίνει.
Ο Τσίπρας συναντήθηκε με τον Σόιμπλε πριν τις εκλογές του Γενάρη. Εκεί ο Τσίπρας του δήλωσε χωρίς να του ζητηθεί την εθελοδουλεία του στο Ευρώ. Ο Σόιμπλε στα λέει αυτά, όχι η Τρέμη.
Ο Σόιμπλε το μόνο που έκανε είναι να εξηγήσει στον λαοπλάνο Τσίπρα πως οι λαϊκισμοί του θα γυρνούσαν μπούμερανγκ, πως δεν μπορεί να πατάει με ένα πόδι σε δύο βάρκες.
Δεν ήταν εκβιασμός. Είναι σαν να λες σε ένα κακομαθημένο μπάσταρδο πως δεν μπορεί να φάει και γαριδάκια και πάστα.
Πως θα του κάνει κακό.
Τα μήντια κατασκεύασαν τον κακό δόκτωρα Σόιμπλε. Κατασκεύασαν και το κόμμα της δραχμής.
Η ευρωδουλεία τους τους το υπέδειξε.
Όχι ο Σόιμπλε.
Το μόνο που έκανε ο Σόιμπλε είναι να πει σους Έλληνες πως αν αποφάσιζαν να βγουν από το Ευρώ, ο ίδιος θα τους στήριζε.
Δεν υπάρχει πιο παρεξηγημένος πολιτικός στην Ελλάδα από τον Σόιμπλε.
Κι αυτό γιατί είναι ρεαλιστής.
Αλλά αυτό το κείμενο δε γράφεται για να εξυμνήσει το Σόιμπλε.
Γράφεται για να καταδείξει περίτρανα το πόσο μαλάκες πολιτικούς έχουμε, αθεράπευτα ανεύθυνους και τυχοδιώκτες όπως εκείνο το αριστερό παιδί που έπεσε ηρωικά από έναν έρπη και που για να σώσει το κράτος του κατέστρεψε τη χώρα του.
Υπήρχαν εναλλακτικές.
Το ελληνικό σύστημα εξουσίας τις κατέστρεψε όλες.
Όλες.
Το θέμα δεν ήταν αν ο Σόιμπλε γούσταρε τους Έλληνες. Το θέμα είναι ότι οι Έλληνες πολιτικοί δεν δίνουν δεκάρα για τους Έλληνες συνεχίζοντας μια μακρά παράδοση.
Και πως οι Έλληνες έλκονται από την αδιαφορία απέναντί τους.
Μα οι μνημονιακοί δεν εκθείαζαν τον Σόιμπλε;
Ισχύει. Μέχρι την άνοδο του Σύριζα στην εξουσία.
Μετά, έχοντας ξεμείνει από εχθρούς, κατασκεύασαν τον κακό κο Σόιμπλε και το κόμμα της δραχμής του.
Φυσικά, αν ποτέ υπήρχε κόμμα της δραχμής θα το είχατε δει.
Δεν υπάρχει.
Γιατί η δραχμή θέλει αρχίδια που τα παράσιτα του ελληνικού βίου δεν έχουν.
Θέλει αυτοπροσδιορισμό και αξίες, πράγματα ασύμβατα με τον παρασιτισμό.
Το κόμμα της δραχμής ήταν τόσο ισχυρό όσο επικίνδυνη ήταν η γρίπη των γουρουνιών.
Συνεχίζουμε λοιπόν να είμαστε θύματα μιας πολύτροπης προπαγάνδας κι αναπαράγωντας την γινόμαστε και θύτες.
Ο μόνος που στάθηκε απέναντι στον Σόιμπλε καθώς οι περισσότεροι υπουργοί της ΕΕ βλέπουν τον Σόιμπλε σαν το ζωντανό σύμβολο της γερμανικής εξουσίας, ήταν ο κος Βαρουφάκης.
Μα ήταν ολίγιστος. Γιατί και το όραμα του κου Βαρουφάκη είναι μια ομόσπονδη Ευρώπη.
Και έτσι με το σχέδιο Ψ του Βαρουφάκη, το να κρατηθούν κάποια 17 δις ως εκβιασμός στην Ευρώπη ήταν εντελώς ασύμμετρο σε σχέση με τα συνολικά οικονομικά μεγέθη.
Μία σημαντική επιλογή είχε απομείνει ένα χρόνο μετά το PSI: στάση πληρωμών και διαπραγμάτευση με το όπλο της δραχμής στο τραπέζι, γιατί όλα τα υπόλοιπα όπλα μας τα είχαν παραδώσει οι εφιάλτες Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου.
Αντί λοιπόν να αναρωτιόμαστε ποιοι μας πήραν αυτό το όπλο, αντί να αναρωτιόμαστε σε τι αντιστοιχούν οι κινήσεις Στουρνάρα και πρώην υψηλόβαθμων αξιωματούχων όταν αυτοί συνωμοτούσαν κατά ενδεχομένων εναλλακτικών κινήσεων, καθόμαστε και ακούμε την αυθάδη προπαγάνδα περί πραξικοπήματος Βαρουφάκη και το μύθο της επίθεσης στο Νομισματοκοπείο από τον Ράμπολαφαζάνη.
Τόση γελοιότητα δεν είναι πρέπουσα για ανθρώπινα πλάσματα.
Αγόρια, πραξικόπημα υπάρχει διαρκές από το 2009 απέναντι στη δημοκρατία και το σύνταγμα.
Κινήσεις κατά του Ευρώ δεν δύναται να νοούνται ως πραξικοπηματικές.
Δεν ψηφίσαμε ποτέ ευρώ, το ευρώ δεν αναφέρεται στο σύνταγμα.
Κι ας ανδρωθούμε επιτέλους.
Οι Γερμανικές και Γαλλικές καθώς και άλλες ευρωπαικές τράπεζες ήταν εκτεθειμένες στην αμερικάνικη κρίση του 2008 καθώς το αμερικάνικο τραπεζικό σύστημα πέταξε εκατοντάδες δις σκουπιδιών παραγώγων ενυπόθηκων δανείων σε αυτές.
Η τότε εξωτερικά οικονομικά εύρωστη ΕΕ, συγκάλυψε τη φούσκα για κάποιο διάστημα. Με το που έσκασε τεχνητά η ελληνική κρίση κι εξαπλώθηκε σε όλο τον νότο, Γαλλογερμανοί κι άλλοι βρήκαν τη χρυσή ευκαιρία με τα διαρρέοντα κεφάλαια από το νότο να καλύψουν τις τρύπες της απόλυτης τραπεζικής ανευθυνότητας και της πίστης της ΕΕ στην μητερούλα τους τις ΗΠΑ. Αυτός ήταν άλλωστε κι ο λόγος που η περισσότερο εκτεθειμένη τράπεζα του πλανήτη, η Deutsche Bank, παρουσιαζόταν ως πολιτικός ρυθμιστής και έγλειφε τον Παπανδρέου. Γιατί χωρίς την κρίση του νότου, το ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε του Παπανδρέου για την Deutsche Bank περιοριζόταν απλά στο όσο και να άλλαζε, θα βούλιαζε.
Με άλλα λόγια συνμαλάκες μου, πληρώνουμε τα σπασμένα άλλων- μέχρι θανάτου.
Κι όχι, δε σου φταίει ο Σόιμπλε. Αυτός κάνει αυτό που πρέπει. Γερμανός πολιτικός είναι πανάθεμα σε.
Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε.
Φάτε ευρώ μέχρι να σκάσετε.
Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 5/2/2016

Read More »

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Απλά Τσιπραστείος (συνέντευξη Τσίπρα στον Κλίντον)


Δεν ήταν και κάποιο μυστικό ότι ο Τσίπρας και η ομάδα του προσέγγιζαν προεκλογικά την αμερικανική πλευρά για να τη χρησιμοποιήσουν ως αντίβαρο στις γερμανικές πιέσεις.
Η προσέγγιση όμως επί του αμοραλιστικού εδάφους της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κατάντησε πλήρη εξάρτηση.

Όπως αποδεικνύει απόρρητο έγγραφο του Έλληνα πρέσβη στην Ουάσινγκτον Χρήστου Παναγόπουλου τον Ιουλίου του 2015 που διέρρευσε η Καθημερινή λίγες μέρες μόλις πριν, η ελληνική πλευρά λειτούργησε ως κράχτης των αμερικανικών θέσεων.

Έχοντας χάσει τον πόλεμο για την ηγεμονία της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής (να υπενθυμίσουμε ότι ήμασταν από τους πρώτους αν όχι οι πρώτοι που επισημάναμε τον ακήρυχτο αυτό πόλεμο ανάμεσα σε Γερμανία-Αμερική), οι Αμερικάνοι χρησιμοποίησαν την ελληνική πλευρά ως κολαούζο για να υπενθυμίζουν πως είναι ο αρχίμπατσος της Δύσης, αυτός που καθορίζει το γεωπολιτικό παιχνίδι.

Όταν η Ελλάδα διατυμπάνιζε τη γεωπολιτική της σπουδαιότητα, στην ουσία βροντοφώναζε πως το γεωπολιτικό δόγμα της Δύσης και η εφαρμογή του ανήκουν στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
Σταδιακά, οι αρχικές ελληνικές θέσεις εγκαταλείπονται πλήρως και υιοθετούνται οι αμερικανικές. Γεωπολιτική σημασία, μια αόριστη αναδιάρθρωση χρέους που παραπέμπεται στη καλή πρόθεση των Γερμανών και πλήρης τίμηση των «υποχρεώσεων και δεσμεύσεων» της ελληνικής πλευράς.

Στο παιχνίδι μπήκαν και οι Γάλλοι που προετοίμασαν τεχνικά κείμενα προκειμένου η Ελλάδα να μην καταφύγει σε στάση πληρωμών ώστε να μη φαν πιστόλι οι φορτωμένες με ελληνικά ομόλογα και να μην πέσει και η Γαλλία τουλάχιστον προς το παρόν στα νύχια της Γερμανίας.
Με άλλα λόγια ο Τσίπρας λειτούργησε ως ο υπηρέτης τριών αφεντάδων και οδήγησε τη χώρα σε παράδοση στους Γερμανούς για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του δυτικού συστήματος.

Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κάποιος έναν τόσο χρήσιμο ηλίθιο που μετάτρεψε το λαό σε ένα κατ εικόνα και ομοίωση του «ηγέτη του» εθελόδουλο μόρφωμα που μετά από πέντε χρόνια αγώνων και βασανιστηρίων ψήφισε … μνημόνιο…

Όπως είχαμε προλέξει, ο Τσίπρας και η ομάδα του περάσαν όλες τις εξετάσεις υποτέλειας με άριστα. 
Τώρα, το δυτικό σύστημα μπορεί να τον περιφέρει στα σαλόνια του με τη βοήθεια της Δασκαλάκης Αγγελοπούλου (αλήθεια, διαβάστε το αυτοβιογραφικό της βιβλίο για να καταλάβετε το γιατί η πουτανιά είναι ντροπή μόνο για τους φτωχούς). Άλλωστε αυτές οι εξελίξεις ήταν προγραμματισμένες. Η σχέση Αγγελοπούλου Τσίπρα χρονολογείται τουλάχιστον από το 2014, φανταζόμαστε και αρκετά νωρίτερα.
Περάστε κόσμε να δείτε το αριστερό φρικιό που γαυγίζει και δεν δαγκώνει: Το τέρας που έκανε το ΟΧΙ ΝΑΙ, που έχει κάνει 4 εκλογικές αναμετρήσεις σε κάτι παραπάνω από ένα χρόνο, τον άνθρωπο που διέλυσε το κόμμα του, έδιωξε τη νεολαία του και ανάγκασε το λαό του να ψηφίσει μνημόνια.
Ο τηλεοπτικός διάλογος Τσίπρα Κλίντον ήταν χρήσιμος για την άντληση συμπερασμάτων για τον απόλυτο δημαγωγό ηγετίσκο της μπανανίας και πιστό πλέον σκυλί του δυτικού συστήματος εξουσίας.
Ο Μπιλ ήταν και αυτός παραπληροφορημένος από την επαφή του με το περιβάλλον Παπανδρέου όσαν αφορά πχ την κατάσταση με τα αιολικά πάρκα στην Βόρεια Ελλάδα. Ο ΓΑΠ είχε πείσει αφού ήδη είχε πειστεί πως το μόνο που χώριζε την Ελλάδα από το να γίνει μικρή Αμερική ήταν ένα μνημόνιο δρόμος.
Όσο ηλίθιος φάνταζε ο ΓΑΠ στα ελληνικά πράγματα, χρήσιμος δη, τόσο ηλίθιος φαίνεται κι ο Τσίπρας στα διεθνή.
Τα αμήχανα γελάκια του κι η ρητορεία του που έγινε ηλίου φαεινότερο πως είναι κατασκευασμένη μόνο για εσωτερική κατανάλωση, αποκάλυψαν τον Τσίπρα για αυτό που είναι: Ένα θαύμα της κατασκευής πολιτικού προφίλ για το εσωτερικό της χώρας και ένας αξιογέλαστος παραμελημένος μαθητής για τα διεθνή που προσποιείται πως μπορεί να λειτουργήσει και εκτός κομματικού θερμοκηπίου.
Αφού ο Τσίπρας έγινε αυτοβούλως Ανδρέας Παπανδρέου φτάνοντας σε μια φρικιαστική απομίμηση της εκφοράς του πολιτικού λόγου και των χειρονομιών του, κάλυψε τη διαδρομή μιας γενιάς κι έγινε και ΓΑΠ, ξεπερνώντας τον μάλιστα καθώς ο ΓΑΠ ήταν ο χρήσιμος ηλίθιος των αμερικανών.
Ο Τσίπρας κατάφερε, χωρίς να χει τα βαρίδια αλλά και τα διεθνή ερείσματα του ΓΑΠ, να γίνει ο χρήσιμος ηλίθιος Αμερικάνων, Γάλλων και Γερμανών.
Μετά το τεράστιο φιάσκο της συνέντευξης Κλίντον όπου ο Τσίπρας μιλούσε ως υποψήφιος ανταποκριτής αμερικάνικης εφημερίδας στην Ελλάδα που προσπαθούσε να καταλάβει τις και να περιγράψει ιδιάζουσες παθογένειες της κι όχι ως Έλληνας πρωθυπουργός αποφασισμένος να τις ξεριζώσει, ο Τσίπρας αποφάσισε να κάνει αυτό που ξέρει πολύ καλά να κάνει: Να ρίξει πυροτέχνημα αρνούμενος για τα μάτια του κόσμου και μόνο την προσφώνηση των Σκοπίων ως Μακεδονία σε σύσκεψη του ΟΗΕ, με αποτέλεσμα να φάει ο ίδιος πόρτα για να μην ξεχνάει τη θέση του.  
Τα τελευταία 6 χρόνια, παίρνουμε όρκο πως δεν μπορεί να υπάρξει χειρότερος πρωθυπουργός από τον προηγούμενο. Και κάθε φορά, ο επόμενος πρωθυπουργός μας διαψεύδει.
Αυτό δεν είναι απλή κατρακύλα.
Αυτό είναι μια ελεύθερη πτώση χωρίς αλεξίπτωτο που οι πολιτικοί μας θέλουν να βαπτίζουνε bungee jumping. Και θα τελειώσει μόνο όταν το φανταστικό σκοινί που υποτίθεται πως αφού πρώτα φτάσουμε στο χαμηλότερο μας σημείο θα μας επαναφέρει στην πρόοδο και την ανάπτυξη, μόνο όταν αυτός ο ομφάλιος λώρος με τη διαπλοκή και την υποτέλεια γίνει θηλιά στο λαιμό τους.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 1/10/2015 
Read More »

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Πρώτη φορά ... ο ελληνικός λαός ψήφισε ... μνημόνιο!!!



Η μεγάλη νικήτρια των χθεσινών εκλογών είναι αδιαμφισβήτητα η Άνγκελα Μέρκελ.
Μας πήρε 5 χρόνια πλύσης εγκεφάλου, συρρίκνωσης του βιοτικού μας επιπέδου, καταστολής και ανυπολόγιστης κοινωνικής καταστροφής για να συνθηκολογήσουμε.
Τον Ιανουάριο του 2015 το 52% των βουλευτών ανήκαν σε κόμματα με αντιμνημονιακή ρητορική.
Σήμερα και μετά την μνημονιακή στροφή Συριζανέλ, το ποσοστό των βουλευτών με δηλωμένη μνημονιακή αφοσίωση ανέρχεται στο 87%.
Ο «ηγέτης» κατάφερε να τελειώσει το «μνημόνιο αντιμνημόνιο». Από δω και πέρα και με τη βούλα του ελληνικού λαού έχει μόνο μνημόνιο.
Ο Αλέξης Τσίπρας, το παιδί λάστιχο, κατάφερε τα αδιανόητα: Μετά την μεταδημοψηφισματική απαξίωση της αντιμνημονιακής λαϊκής βούλησης, τη διάλυση του κόμματος του κατ απαίτηση των δανειστών και την ψήφιση του μνημονίου, ο Αλέξης Τσίπρας όχι μόνο επιβίωσε αλλά έβαλε τον ίδιο τον ελληνικό λαό να υπογράψει το τέλος του.
Ο βιρτουόζος μίμος του Ανδρέα έχει πια περάσει όλες τις εξετάσεις του διεθνούς συστήματος εξουσίας και μάλιστα και με το παραπάνω και αποτελεί πλέον ένα από ποια χρήσιμα εργαλεία της γερμανικής Ευρώπης.
Χθες η Ελλάδα έπεσε. Και έπεσε από τα μέσα.
Ο γελαστός εφιάλτης κατάφερε να νομιμοποιήσει όλα τα μνημόνια, όλες τις πολιτικές ευθύνες, όλα τα εγκλήματα εις βάρος του ελληνικού λαού και εγκαινίασε την νέα μεταπολίτευση όπως είχα ξανά και ξανά προλέξει, μια μεταπολίτευση ελπίζω βραχείας διαρκείας.
Ελέω και της αποχής και με την εκβιαστική δύναμη των capital controls, μετέτρεψε το 61% του ΟΧΙ στα μνημόνια σε 87% ΝΑΙ σε μερικές μόνο βδομάδες, μεγαλειώδες επίτευγμα του γερμανικού σχεδιασμού σε συνδυασμό με τον απαράμιλλο πολιτικαντισμό του «ηγέτη».
Ο Αλέξης, δεν απαιτεί πολλά: Όπως κάθε καλός σατράπης, το μόνο που απαιτεί είναι από τους αυλικούς και τους υπηκόους του τυφλή πίστη.
Και αυτήν εισέπραξε.
Κατάφερε μάλιστα, πάλι ελέω αποχής, να διασώσει από την πανωλεθρία και τον κυβερνητικό εταίρο του, τον Πάνο τον Καμμένο του οποίου οι άσφαιρες μπαλοθιές κατά της διαπλοκής ακούγονται μέχρι τον Όλυμπο και έχουν και ηχώ τόσο κούφιες που είναι.
Ο «ηγέτης», μακιαβελικός μέχρι το κόκκαλο, είναι ο μεγάλος νικητής του ελληνικού πολιτικού συστήματος.
Ο νέος Καρλομάγνος που ακούει στο όνομα Άνγκελα, πίνει μπυρόνια στο όνομα του Αλέξης.
Το σχέδιο Σόιμπλε βαίνει προς την ολοκλήρωσή του όσον αφορά την κατάκτηση της Ελλάδας.
Κάποτε ο Σόιμπλε είχε απευθύνει προς τον Τσίπρα το εύλογο ερώτημα «να δούμε πως θα το εξηγήσεις στους ψηφοφόρους σου» αναφερόμενος στο μνημόνιο που έμελλε να υπογράψει. .
Ο Αλέξης δεν χρειάστηκε να εξηγήσει τίποτε.
Με ελεεινούς τακτικισμούς επέβαλε στον ελληνικό πληθυσμό τη δική του αφήγηση, πως δεν γινόταν τίποτα παραπάνω από όσα ο ίδιος επιδίωξε, πως δεν υπήρχε εναλλακτική.
Αριστερά επέβαλε την ΤΙΝΑ και ανάγκασε τον «κυρίαρχο λαό» να βάλει πλατιά φαρδιά χθες την τζίφρα του στην παράδοση της εθνικής κυριαρχίας, μέγα οξύμωρο.  
Τώρα ο Αλέξης Τσίπρας θα μας ξηγήσει τ’ όνειρο.
Όταν οι εφιάλτες ξηγούν τ’ όνειρα, κρύος ιδρώτας λούζει τα κορμιά των απλών ανθρώπων.
Να δούμε εμείς πως και σε ποιον θα εξηγήσουμε τις πορείες και τις αγώνες μας κατά του μνημονίου 3 που άμεσα ή έμμεσα ψηφίσαμε σε ποσοστό 87%.
Οι άνθρωποι μαθαίνουν από τα λάθη τους. Οι Έλληνες όχι.
Καλώς ήρθατε στο υπόλοιπο της θλιβερής μνημονιακής ζωής μας.


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com. 21/9/2015
Read More »

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2015

Ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και τον Τσίπρα να τελειώνουμε



Δεν περίμενε τη συμβουλή μου το σύστημα εξουσίας εντός και εκτός των συνόρων.
Το χει ήδη πράξει.
Ο δικός μας Αλέξης, είναι ο δικός τους Αλέξης.
Έχει πάρει και συστημικό ISO.
Πολλοί πολιτικοί φροντίζουν να δημιουργούν ένα αίσθημα οικειότητας, να μπορεί ο κάθε ανερμάτιστος άνθρωπος με κενό προσωπικότητας και πλεόνασμα εγώ να ταυτίζεται μαζί τους.
Έτσι ο Καραμανλής έγινε Κωστάκης, ο ΓΑΠ Γιωργάκης και ούτω καθεξής.
Ο Αλέξης δε χρειάστηκε να προσπαθήσει πολύ.
Το χε.
Δε θα ταν δύσκολο να φανταστεί κάποιος να τον έχει φίλο του από το σχολείο.
Στο γυναικείο πληθυσμό ο Αλέξης γαμάει.
Έχει καταφέρει να ενεργοποιήσει το πανίσχυρο και θεότυφλο μητρικό φίλτρο.
Πόσες γυναίκες δε θα θέλαν έναν τέτοιο σύντροφο, ένα τέτοιο παιδί, έναν τέτοιο γαμπρό;
Έτσι λοιπόν η γυναικεία κουτοπονηριά made in Greece, μεταμφιέζεται σε πολιτικό κριτήριο και σκεπάζει τον Αλέξη όπως η κουβέρτα το μπεμπέ.
Εξ ου και το μίσος προς την Κωνσταντοπούλου. Ποια γυναίκα θα θελε μια τέτοια αχώνευτη αλογομούρα με απαιτήσεις να της κάνει το σπίτι γης μαδιάμ;
Δεν χωράν πολλές κακιές πεθερές σε ένα σπιτικό. Ένας μονάχα τύραννος για κάθε σπίτι.
Α ρε πουτάνα ανδροκρατία κι αφόρητη σεξουαλική καταπίεση αιώνων που έφτιαξες γυναίκες που να σου μοιάζουν.
Τι κι αν χάλασε το δικό του κομματικό σπίτι ο Αλέξης; Τι κι αν αναγνώρισε μονομιάς όλες τις ανομίες των προηγούμενων νοικάρηδων;
Είναι καλό παιδί.
Πίσω από το μύθο του καλού παιδιού έχουν θρονιαστεί πολλά κωλόπαιδα.  
Τολμάμε και μιλάμε εμείς για παιδιά, η χώρα των κάκιστων παιδαγωγών.
Ας μιλήσουμε για τα παιδιά του Τσίπρα και το ιδιωτικό τους σχολείο.
Τρελαίνεσαι να βλέπεις αριστερούς να επιχειρηματολογούν «δεν είναι το θέμα ότι ο Αλέξης πήγε το παιδί του σε ιδιωτικό σχολειό, ο κάθε ένας θέλει το καλύτερο για το δικό του παιδί. Το πρόβλημα είναι ότι δε μας δίνει τα φράγκα να τα πάμε και εμείς».
Πασοκίλα του κερατά και αριστερά των προνομίων, τσουνάμι οχετού ξεχύνεται ξανά αυτές τις μέρες.
Δεν είναι το θέμα αν η ιδιωτική εκπαίδευση είναι καλύτερη ή χειρότερη από την ιδιωτική.
Είναι πολυπαραγοντικό το τι ποιότητα εκπαίδευσης παρέχει ένα ίδρυμα και πως κρίνεται αυτή.
Το ζήτημα είναι ότι έχετε χάσει την μπάλα.
Η δημόσια εκπαίδευση είναι κατάκτηση των πολλών.
Το να στέλνει ένας αριστερός πρωθυπουργός τα παιδιά του σε ιδιωτικά σχολεία είναι ροχάλα στα μούτρα του δημοσίου χαρακτήρα της εκπαίδευσης.
Αν δεν σας αρέσει το επίπεδο της δημόσιας εκπαίδευσης, να την βελτιώσετε αντί να την απαξιώνετε.
Οι αριστεροί που παλεύουν για να είναι πχ το νερό δημόσιο αγαθό και δίνουν τα φράγκα τους στη Perrier και άλλες εταιρίες που ιδιωτικοποιούν το νερό…
Σκατά στα μούτρα σας.
Έτσι, ενισχύστε κι άλλο τον τεχνομεσαίωνα.
Με σχολεία χωρίς δασκάλους, χωρίς θέρμανση, χωρίς κωλόχαρτα –αυτά τα πήρε η Βούλτεψη όταν ο ΣΥΡΙΖΑ της έφερνε κόψιμο- κάθεστε και υπερασπίζεστε το δικαίωμα του αριστερού να στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικά σχολεία.
Για αυτήν την Αριστερά των προνομίων μιλάμε, την αριστερά με αριστερό λόγο και δεξιά χούγια και τσέπη.
Τι να περιμένει κανείς;
Το καλύτερο για τα παιδιά σας; Καλυτερότερο ακόμη δεν είναι για τα θρεφτάρια σας να τους αφήσετε και 25 σπίτια και 15 τραπεζικούς λογαριασμούς 15 μυρίων έκαστος;
Μπρίκια κολλούσε το ΠΑΣΟΚ και ενίοτε και η ΝΔ τόσα χρόνια;
Πώς φτιάχτηκε το δημόσιο χρέος που καλούμαστε να πληρώσουμε, αυτό το χρέος που ο Αλέξης αναγνώρισε πανηγυρικά;
Από τη δημόσια εκπαίδευση;
Τι να περιμένει κανείς;
Σε μια χώρα που κυριαρχεί η παραπαιδεία;
Σχολείο στέλνετε τα παιδιά α) για να τα παρκάρετε και β) για να μπορούν να δώσουν πανελλήνιες.
Φροντιστήριο τα στέλνετε για να μπορούν να περνάνε πανελλήνιες και να τρυπώσουν.
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Και όταν περνούσαν γινόντουσαν δημόσιοι ή καθηγητές του δημοσίου ή των φροντιστηρίων.
Ένα κυκλικό σχήμα, ένας ουροβόρος όφις που μας έφαγε, ένα σύστημα που δημιουργούσε ανθρώπους που το μόνο που ξέραν να κάνουν ήταν να αναπαράγουν το σύστημα.
Και για αυτό δεν έφταιγε ο δημόσιος χαρακτήρας της παιδείας. Έφταιγε η ιδιοτέλεια και η κουτοπονηριά του Έλληνα και των πολιτικών που ανάγκαζαν τους καθηγητές να μην κόβουν πλέον παιδιά που δεκάρα τσακιστή δε δίναν για την μόρφωσή τους για να μπορούν όλοι, κουτσοί στραβοί να πηγαίνουν στον Άγιο Παντελεήμονα του δημοσίου μετατρέποντας το στην εύφορη κοιλάδα των τεμπέληδων.
Το δημόσιο που τρεις λαλούν και δυο δουλεύουν. Το δημόσιο που αυτοί οι δύο στους πέντε που γαμιούνται στη δουλειά χρησιμοποιούνται ως πολιτική ασπίδα για τους άλλους 3 παντελώς άχρηστους συναδέλφους τους και οι 3 άχρηστοι συνάδελφοι χρησιμοποιούνται ως πολιτικό επιχείρημα για την απαξίωση και τη συρρίκνωση του δημοσίου.  
Ναι στο δημόσιο χαρακτήρα της παιδείας. Ναι στην ισότιμη πρόσβαση όλων σε αυτή. Όχι σε μια κοινωνία πτυχιούχων που απαξιώνει την χειρονακτική εργασία. Όχι στην αναξιοκρατία.
Κι αφού ούτως γαμήσατε τη δημόσια παιδεία, εδώ και χρόνια βροντοφωνάζετε με τις πράξεις σας:  
Ναι στα ιδιωτικά σχολεία.
Ναι στην παραπαιδεία.
Ναι στα προνόμια για τους λίγους καθώς φανταζόμαστε ότι αυτή η περίοδος αναδιανομής πλούτου προς τα πάνω είναι μια απλή ίωση που θα περάσει και θα ξαναγίνουν όλα … ΠΑΣΟΚ.
Ναι στον Ερνέστο των ιδιωτικών σχολείων.
Στο φινάλε φινάλε, ιδιωτικοποιήστε και την πουτάνα τη μάνα που σας ξεπέταξε.
Δεν το λέω εγώ.
Ο ποιητής το λέει.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogpspoto.com, 17/9/2015
Read More »

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Αριστερόμετρα και αριστεροκράτες


Βρισκόμαστε αμήχανοι και παραλυμένοι μια βδομάδα πριν τις εκλογές που θα κάνουν και με τη βούλα της βουλής την Ελλάδα ευρωαποικία.

Εκλογές αντάξιας της μπανανίας μας.

8 μήνες πριν ο λαός έβαλε στη βουλή κόμματα με αντιμνημονιακή ρητορεία σε ποσοστό πάνω του 50%.

Σήμερα τα κόμματα που έχουν αντιμνημονιακές αναφορές δεν ξεπερνούν το 20% του εκλογικού σώματος ενώ τα κόμματα με ξεκάθαρο αντιμνημονιακό λόγο δεν θα ξεπεράσουν το 10% της εκλογικής προτίμησης. Προφανέστατο το έλλειμμα εκπροσώπησης και η ζημία που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ στον αντιμνημονιακό αγώνα. Στις δημοκρατίες μονάχα δεν έχουμε έλλειμμα εκπροσώπησης και δημοκρατία δεν υπάρχει στις αποικίες καθώς εις αυτές ο λαός δεν είναι ποτέ κυρίαρχος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αφού κατάλαβε τον αντιμνημονιακό χώρο ξεμπέρδεψε και με αυτόν και τώρα προχωρά όπως είχαμε προλέξει στη νέα μεταπολίτευση όπου το μνημόνιο και αντιμνημόνιο «έχουν τελειώσει», την κυβερνητική ατζέντα την φτιάχνουν οι δανειστές και οι ντόπιοι υπάλληλοι απλά επιδιώκουν να πλειοδοτήσουν στα διαχειριστικά και επιχειρούν να καταδείξουν τις επιμέρους διαφορές δεξιάς αριστεράς όπως το μεταναστευτικό για να έχουν λόγο ύπαρξης.
Πρώτη φορά αριστερά, πρώτη φορά πρωθυπουργός για 8 μήνες, πρώτη φορά πρωθυπουργός που διέλυσε το κόμμα του και έχασε τη νεολαία του για να παραδώσει τη χώρα στους δανειστές. Πονάει πάντα η πρώτη φορά.
Πρώτη φορά αριστερά. Και τι αριστερά. Αριστεροκρατία, ξεπεσμένη, εκφυλισμένη και αλαζονική μέχρι το μεδούλι.
Με τη Φωτίου να λέει πως ηγέτες σαν τον Τσίπρα γεννιούνται κάθε εκατό χρόνια, την κυρά Τασία να μας λέει λίγο πολύ ότι οι πρόσφυγες έρχονται στα ελληνικά νησιά για ακριβό τουρισμό και τα χουν βουλιάξει στον … πλούτο, τον Μητρόπουλο να έχει αυτοκτονήσει και να χει αναστηθεί, τον Κουρουμπλή να θέλει να βάλει πρόστιμα στους μη φρόνιμους καρκινοπαθείς και να μας λέει ότι σε 2-3 χρονάκια θα χουμε σύστημα υγείας πρότυπο, τη Φωτίου πάλι να λέει πως η κυβέρνηση είναι έτοιμη να φτιάξει μαρμελάδες για τους φτωχούς, προφανώς σκοπεύει να τη βγάλει από τα αυτιά της και τον Φίλη να μας λέει λίγο πολύ πως το μνημόνιο 3 είναι αύξηση στα μακαρόνια κατά κλάσματα του σεντ.
Το παντεσπάνι ξεχάσατε.
Έχει λοιπόν και η αριστερά της Μαρίες Αντουανέτες της, μπόλικες από δαύτες, να φαν κι οι κότες.
Τι στο διάολο έχει συμβεί;
Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ η ευρωπαϊκή αριστερά και ιδιαίτερα η ελληνική, αρχίζει και έχει έλλειμμα. Έλλειμμα πατρονίας.
Σε αναζήτηση καινούριου ρόλου και εργοδότη βρίσκεται.
Ένα κομμάτι της θα μείνει με το βλέμμα στα μαυσωλεία να περιμένει τον μαρμαρωμένο κουμουνιστή να ξυπνήσει, όντως κάποτε ορθόδοξοι και με τις μεταφυσικές εγγραφές της θρησκείας έντονες παρά τις σπουδές στον διαλεκτικό υλισμό.
Ένα άλλο κομμάτι θα στραφεί από το διαλεκτικό υλισμό στον υλισμό νέτα σκέτα και στις πηγές του, τις ΗΠΑ. Τι να την κάνεις την τσίπα μπροστά στις ΗΠΑ και με ηγέτη Τσίπρα.
Εξού και τα ΗΠΑ ΞΗΠΑ.
Θα αφομοίωναν πρακτικές του Δημοκρατικού κόμματος, το οποίο παρότι ιμπεριαλιστικό όσο και το ρεπουμπλικάνικο έδινε και δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε μειονότητες.
Αυτό ήταν πολύ καλή ιδέα για τη Νέα Αριστερά καθώς άνθρωποι και ομάδες με σεξουαλικές ιδιαιτερότητες και μετανάστες δεν είχαν πολιτική αντιπροσώπευση σε μια χώρα ούτως ή άλλως ανούσια συντηρητική.
Έτσι βγήκαν παγανιά για νέα πελατεία.
Στο μεταξύ προέκυψε και μια τεράστια καπιταλιστική κρίση και μια ιμπεριαλιστική επίθεση στην Ελλάδα που ξανάκανε την αριστερά ξανά επίκαιρη.
Μόνο που η Νέα Αριστερά δεν ήταν η αριστερά που στο πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα οι απλοί άνθρωποι αγαπούσαν και εμπιστεύονταν.
Ήταν η αριστερά του πανεπιστημιακού lifestyle, των ψευτολογίων και των ψευδολογιών, του τουριστικού ακτιβισμού.
Η αριστερά που δεν δίσταζε να θυσιάζει δικαιώματα των πολλών για τα προνόμια λιγότερων.
Η αριστερά που σήμερα προσκυνά στην Καισαριανή και υπόσχεται στους νεκρούς αγωνιστές πως δεν θα προδώσει τους αγώνες τους.
Μα γιατί να τους προδώσει; Όταν μπορεί να τους σφετεριστεί;
Δεν προδίδονται οι αγώνες των νεκρών αγωνιστών. Μόνο των ζωντανών.
Οι αγώνες των νεκρών δεν προδίδονται. Γίνονται απλά αντικείμενο χυδαίας πολιτικής εκμετάλλευσης.
Η μέθοδος είναι παλιά όσο και η Εκκλησία.
Για να αγωνίζονται να πεθαίνουν και να βασανίζονται άνθρωποι για κάτι, σημαίνει ότι αυτό το κάτι είναι σπουδαίο.
Αυτό το ηθικό δέος η αριστερά το εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο για να μπορεί να γίνεται ο αριστερός ψάλτης της δεξιάς, όπως η εκκλησία υπερεπένδυσε σοφά στους πρωτοχριστιανούς και τις διώξεις τους για να μπορεί να αποκτήσει κοσμική εξουσία και να διώκει μετά αυτή.
Έτσι και τα αριστερά ιερατεία και οι γραμματείς και φαρισαίοι τους. 
Κάναν το ηθικό δέος ηθικό πλεονέκτημα. Και το κουμπώσαν με την διανοητική ανωτερότητα που οι αριστερές σπουδές απλόχερα χαρίζουν. Εξού και το ιδιότυπο της αριστεράς αλαζονείας.
‘Ένα πράγμα τρέμουν πλέον οι νεοαριστεροί, αυτοί που έχουν βάψει το πολιτικό τους DNA κόκκινο όταν το αίμα στις φλέβες τους τους φαντάζει γαλάζιο:
Το αριστερόμετρο.
Φοβούνται τη φοβερή του δύναμη. Το έχουν δοκιμάσει ο ένας πάνω στον άλλο με ολέθρια αποτελέσματα.
Ξέρουν τη φοβερή του δύναμη: το έχουν δοκιμάσει πρώτα απ όλα στους ανένταχτους, σε αυτούς που δε γουστάρουν να φοράνε κουστουμάκια με δεξιά ή αριστερά μανίκια.
Αυτούς το αριστερόμετρο στην Ελλάδα τους εξαφάνισε, τους εκτόπισε.
Μεταπολιτευτικά, δεν είχες και δεν έχεις θέση στην Ελλάδα αν δεν έχεις υπογράψει πιστοποιητικό φρονημάτων, αριστερό ή δεξιό.
Το γνωρίζω καλά. Ανήκω σε αυτή τη σιωπηλή μειοψηφία.
Αυτήν την αριστερά την γνωρίζουν καλά οι ολιγαρχίες του πλούτου και οι πολιτικοί τους. Την ξέρουν καλύτερα κι από την παλάμη τους.
Δεν είναι δα η αριστερά της Λατινικής Αμερικής που είναι έμπρακτα επικίνδυνη για τον καπιταλισμό χάρη στη ζωογόνο δύναμη του ινδιανισμού.
Δεν είναι η αριστερά των δικαιωμάτων. Είναι η αριστερά των προνομίων. Δεν είναι αριστερά. Είναι αριστερισμός.
Αυτήν την αριστερά την ήξερε κι ο μεγιστάνας της Fiat Ανιέλι όταν έγραφε πως «Υπάρχει ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από την Δεξιά. Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπορεί να κάνει όλα όσα δεν θα μπορούσε να κάνει η Δεξιά».
Την ήξερε κι η Θάτσερ «Το πρόβλημα με το σοσιαλισμό είναι ότι κάποια στιγμή τελειώνουν τα λεφτά των άλλων» έλεγε η σιδηρά κυρία.
Maggie’s dead, long live Alexis.
Με τα συνθήματα μπορείς να κερδίσεις εκλογές. Δεν μπορείς όμως να κυβερνάς μόνο με συνθήματα.
Αυτή η αριστερά. Η αριστεροκρατία. Η αριστερά που δικαιώνει τους πολέμιους της τους οποίους καταλήγει να υπηρετεί και εξαφανίζει τους επικριτές της.
Θα περιμένατε μια έντιμη και ειλικρινή αριστερά σε μια χώρα εγωπαθών υποκριτών;
Δυστυχώς μέσα στη μνημονιακή αγωνία μας, όχι μόνο την περιμέναμε. Κάναμε αμάν και πώς να την κάνουμε κυβερνώσα αριστερά.
Η έλπιδα ήρθε και μας γάμησε πατόκορφα.
Τώρα μετανάστευσε στη Μ.Βρετανία και στο πρόσωπο του απολύτως σύμφωνα με βρετανικά δημοσιεύματα μη εκλέξιμου Jerremy Corbyn. Ευτυχώς, γιατί ο Τσίπρας ήταν απόλυτα εκλέξιμος και είδαμε που κατέληξε αυτό.
Καλό ταξίδι στην ελπίδα λοιπόν. Απλά ελπίζουμε να έχει ξεκαυλώσει από τις 8μηνες διακοπές στην Ελλάδα και να μην κάνει τη Μ. Βρετανία Φαληράκι.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 14/9/2015
Read More »

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Εκλο-yes man



Προειδοποιούσα από τις αρχές του Φλεβάρη, μέρες μόλις μετά τον αρχικό ενθουσιασμό της έλευσης του «καινούριου» πως αν η συγκυβέρνηση δεν επέλεγε να συγκρουστεί στο εξωτερικό μέτωπο με την ΕΕ και στο εσωτερικό με τους ολιγάρχες, αναπόφευκτα θα οδηγούνταν σε ρήξη στο εσωτερικό πρώτα με το κόμμα και μετά με το λαό.
Η ρήξη στο κόμμα είναι ήδη πραγματικότητα. Προσωπικοί φίλοι και επιλογές του νεαρότερου πρωθυπουργού αλλά και ιδρυτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τον εγκαταλείπουν με ένα αίσθημα απέχθειας. Μένει να τον χωρίσει κι η γυναίκα του όπως ο ίδιος καλαμπουρίζοντας προειδοποίησε πως θα συνέβαινε αν αυτός δεν έφερνε μια καλή συμφωνία, 
Δεν είναι ότι τόσοι πολύ πρόδωσαν την εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού: Το αντίθετο. Ο Τσίπρας πρόδωσε την λαϊκή και κομματική εμπιστοσύνη φέρνοντας το δικό του μνημόνιο ενώ παράλληλα επιχειρούσε και μια βίαια προσαρμογή όχι μόνο της ελληνικής κοινωνίας αλλά και του κόμματος το οποίο τελικά και μετέτρεψε σε ένα προσωπικό φέουδο, μια σύναξη αυλικών.
Η αριστερή παρένθεση ολοκληρώθηκε με το χειρότερο δυνατό τρόπο.
Ήταν απολύτως αναμενόμενο: Από τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησης άρχισε να διαφαίνεται πως ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση πάση θυσία. Και αυτό στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα σήμαινε ένα και μόνο πράμα: Μνημόνιο 3, γνωστό στη συνέχεια ως «μνημόνιο Τσίπρα».
Με επικοινωνιακά τρικς επιχείρησε να κάνει πλύση εγκεφάλου στην κοινή γνώμη επιβάλλοντας ακόμη και στην ΕΕ το NEWSPEAK, φαντάζομαι με τις ευλογίες της: Θεσμοποίησε την τρόικα, βάπτισε το επερχόμενο μνημόνιο «έντιμο συμβιβασμό» και συμφωνία και προχώρησε στην κατάπτυστη απαξίωση του δημοψηφισματικού ΟΧΙ στη συμφωνία Γιούνγκερ και την μετατροπή του σε ναι σε όλα, για να περάσει τελικά εν ριπή οφθαλμού όλα όσα δεν τολμούσαν να περάσουν οι προκάτοχοί του.

Μετά από αυτό το κρεσέντο μνημονιακής αφοσίωσης, ήταν αναμενόμενο να κερδίσει την εύνοια και της Γερμανίας και της ελληνικής ολιγαρχίας που μετά την ψήφιση του μνημονίου από την ευρύτερη κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην πρόσφατη ιστορία έπιναν νερό στο όνομα του.
Ο Τσίπρας έγινε ο μπάτλερ της Γερμανίας που σέρβιρε μνημόνια με απαράμιλλη επιδεξιότητα.

Προειδοποιήσα έγκαιρα για τη μορφή που έπαιρνε το μέλλον (η συνολική αποτίμηση εδώ) και περιέγραψα τους λόγους που το μέλλον έπαιρνε τέτοια τροπή.

Όλα είχαν πάρει από πολύ νωρίς το δρόμο τους. 

Έχοντας υπνωτίσει τη λαϊκή αντίδραση, ένα μόνο εμπόδιο έμενε να ξεπεραστεί από τον πρωθυπουργό: Οι συντροφικές τρικλοποδιές.

Έτσι άρχισε η επιχείρηση του εσωκομματικού ακρωτηριασμού στην Τσιπροκρούστεια κλίνη:
Ο Αλέξης νέος μα παιδί του κομματικού σωλήνα, προσπάθησε στην αρχή να φιμώσει με το δημοψήφισμα την εσωτερική αντιπολίτευση: Με το ισχυρό ΟΧΙ του ελληνικού λαού να χαλάει τη μανέστρα του, ο Τσίπρας έπρεπε να περάσει σε πιο ενεργούς τρόπους μνημονιακού κοσκινίσματος.
Έτσι, όπως μας αποκάλυψε με την χθεσινή του συνέντευξη, ήδη από τις 13 του Ιούλη όταν και προχωρεί στην τελική συμφωνία με το κουαρτέτο πλέον, ο Τσίπρας έχει αποφασίσει να προχωρήσει αιφνιδιαστικά σε εκλογές αμέσως μετά την ψήφιση του μνημονίου για να ξεφορτωθεί τα βαρίδια που επέπλεαν στην μνημονιακό βούρκο, με την ΕΕ να είναι πλήρως ενημερωμένη για τις προθέσεις του πρωθυπουργού: Ή τον πρωθυπουργό να είναι πλήρως ενημερωμένος για τις προθέσεις του από την ΕΕ. Δεν ξέρουμε ακόμη ποια ήταν η κατεύθυνση του ραπόρτου. Αυτό που γνωρίζουμε ήταν πως η ΕΕ ήταν έτοιμη από καιρό για το ενδεχόμενο των ελληνικών εκλογών. Ποια καλύτερη αποτύπωση από το πράσινο φώς που έδωσε χωρίς πολύ περίσκεψη ο κύριος πολιτικός εκφραστής της Γερμανικής επικυριαρχίας στην Ελλάδα, η καγκελάριος Μέρκελ, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «οι εκλογές δεν είναι μέρος της κρίσης. Είναι μέρος της … λύσης…»
Κι όλα αυτά μέσα στο καλοκαίρι, με τα αντανακλαστικά του κόσμου να είναι αργά λόγω της θερινής μαστούρας όπως και όφειλαν να είναι προκειμένου να περάσουν όλα αυτά.
Και οι τακτικισμοί του ιντριγκαδόρου και οπουρτινιστή Τσίπρα δεν σταμάτησαν εκεί:
Για να εξαφανίσει τους εσωτερικά αντιπολιτευόμενους πολιτευτές από τον κοινοβουλευτικό χάρτη, επιχειρεί να κάνει τις εκλογές express παρακάμπτοντας τις διερευνητικές εντολές ώστε να μην προλάβει αυτό που σήμερα έχει βαπτιστεί Λαϊκή Ενότητα να σχηματιστεί.
Φυσικά ο Αλέξης μπορεί να είναι αλεπού, αλλά δεν είναι η μοναδική αλεπού στο παζάρι.
Ο Βαγγέλας ο Μεϊμαράκης, ένας πιο large Σαμαράς δίχως τικ και ορατούς κομπλεξισμούς που θα μπορούσε να είχε κάνει καριέρα δίπλα στον Κώστα Τσάκωνα, είδε την κίνηση Τσίπρα και την μπλόκαρε για να δώσει χρόνο στους πρωήν εσωκομματικούς αντιπάλους κάνοντας και αυτός την κίνησή του στην μεγάλη σκακιέρα της μικριπολιτικής που κυβερνά αυτή τη χώρα.

Κάποτε ο Τσίπρας έλεγε ότι θα συμμαχούσε και με το διάολο για να σωθεί η χώρα.
Το πε και το κανε: μόνο που οι διαβολικοί του σύμμαχοι δεν είχαν κατά νου να σωθεί η χώρα.
Έκτοτε τα πάντα πάνε κατά διαόλου.
Η εμμονή του Τσίπρα να σκέφτεται και να δρα με κομματικά κριτήρια έχει οδηγήσει σε αλλεπάλληλα αδιέξοδα του.

Ο Τσίπρας ολοκλήρωσε το έργο των προκατόχων του: Μετά από δεκαετίες πλιάτσικου και προσαρμογής της οικονομίας στο ευρωσύστημα, επί Τσίπρα η χώρα ξεφορτώθηκε και τα ψιλά που είχαν απομείνει στα ταμεία της για να πληρώνει «υποχρεώσεις» απέναντι στους Ευρωπαίους μπαταχτζήδες. Οδηγήθηκε σε απρομελέτητα capital controls καταβαραθρώνοντας την ήδη άτυπα ποινικοποιημένη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα της χώρας. οδηγώντας την σε εξορία ή εξουθένωση.
Ενώ μαινόταν οικονομικός πόλεμος κατά της χώρας, ο κος Τσίπραςπουλούσε ελπίδα και έδινε ανθοδέσμες στη Μέρκελ και το Σόιμπλε ενώ και οι υπουργοί του βρίσκονταν σε ομηρεία περιμένοντας τα καλά μαντάτα του έντιμου συμβιβασμού για να μάθουν ποιος θα είναι ο προϋπολογισμός των υπουργείων τους.
Απροσάρμοστοι υπουργοί όπως οι Βαρουφάκης και Βαλαβάνη οδηγήθηκαν σε παραίτηση ενώ ο ΓΓ γραμματέας Δημόσιας Περιουσίας Ν Κλούδας απομακρύνθηκε βίαια με το που ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός ο συνδικαλιστής εφοριακός κος Αλεξιάδης, ίσως γιατί έσκαψε πολύ βαθειά και προσπαθούσε πάρα πολύ να δώσει αξία στη δημόσια περιουσία που ενόψει ξεπουλήματος της όφειλε να απαξιωθεί.
Από τη μάχη κατά της διαφθοράς, άγνωστο το γιατί, μόνο ο Νικολούδης απέμεινε.

Όλη αυτή η περίοδος θυμίζει έντονα τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης ΓΑΠ, όταν αυτός και ο ΥΠΟΙΚ του Παπακωνσταντίνου όργωναν το διεθνές σκηνικό για να φέρουν το πρώτο μνημόνιο.
Εκεί φυσικά οι ομοιότητες τελειώνουν: Ο ΓΑΠ είχε αποστολή να βουλιάξει τη χώρα, να τη λοιδορήσει και να φέρει το πρώτο μνημόνιο για χάρη του ΔΝΤ. Ο Τσίπρας με τη δική του τουρνέ προσπάθησε να αναδείξει τη χώρα και σε κάποιο βαθμό τα κατάφερε. Το τίμημα ήταν όμως βαρύτατο: η ετοιμοθάνατη οικονομία δέχτηκε βαρύτατα πλήγματα και τελικά υπέκυψε σε ένα ακόμη μνημονιακό κώμα, βαθύτερο ακόμη και από τα προηγούμενα δύο.

Ο Τσίπρας δεν υπήρξε προδότης: Απλά Τσίπρασπις και περισσότερο ευρωπαίος από ότι Έλληνας.

Σήμερα η χώρα βρίσκεται σε πλήρη εξάρτηση από το ευρωσύστημα.
Τα επιχειρήματα του Τσίπρα πως οι εκλογές γίνονται για να μη βρεθεί όμηρος του παλαιοκομματισμού απευθύνονται σε αφελείς. Εκεί που οδήγησε τα πράματα ο Αλέξης, η ομηρεία του ήταν αναπόφευκτη.
Απλά χρησιμοποιεί τις εκλογές με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποίησε το δημοψήφισμα: για να νομιμοποίησει τις δικές του επιλογές. Και πλέον, και όλων των προκατόχων του.
Και για μια ακόμη φορά δε θα του βγει: Η αυτοδυναμία είναι όνειρο θερινής νυκτός, οι ΑΝΕΛ είναι μάλλον τελειωμένοι.
Μόνο το να βγει δεύτερο κόμμα, μόνο η απόδραση τον σώζει από την μνημονιακή πολιτική που κάτω από το καθεστώς ευρωβίας που του επιβλήθηκε, επέλεξε να επιβάλει.
Όπως είχαμε αναφέρει, το διακύβευμα αυτής της περιόδου για το ελληνικό πολιτικό σύστημα ήταν η δημιουργία μιας νέας μεταπολίτευσης και η μετατροπή του ισχυρότατου αντιμνημονιακού λαϊκού αισθήματος σε κάτι το ξεπερασμένο, κάτι το αναχρονιστικό.
Εξού και η νέα ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ Β που θυμίζει τόσο πολύ την ρητορική των προκατόχων του: Υπευθυνότητα, αξιοπιστία, κοιτάμε μπροστά δεν σημαίνουν τίποτε άλλο από το δίνουμε συγχωροχάρτια και συγκαλύπτουμε.
Έτσι πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων σημαντικοί λαϊκοί πόθοι και αιτήματα όπως ο λογιστικός έλεγχος του χρέους, οι γερμανικές αποζημιώσεις και τόσα άλλα.
Δυστυχώς για το ελληνικό πολιτικό σύστημα, μια νέα μεταπολίτευση δεν είναι εφικτή. Όσο και να ποντάρουν στην μνήμη του χρυσόψαρου που χαρακτηρίζει ενίοτε τον λαό, το μνημονιακό άλγος της καθημερινότητας δεν επιτρέπει πλέον ούτε καν επιλεκτική αμνησία.
Οι προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ Β περί Παραλλήλου Προγράμματος είναι επίσης για αφελείς: Το παράλληλο πρόγραμμα των ισοδυνάμων, είναι σαν τα παράλληλα σύμπαντα: Μπορεί να υπάρχουν αλλά δεν εφάπτονται της πραγματικότητας που βιώνουμε.
Ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να παραδεχτεί την συντριβή του από το γερμανικό ιμπεριαλισμό, να προχωρήσει στο δημοψήφισμα μετά στις εκλογές αρνούμενος να ακολουθήσει μνημονιακές επιταγές.
Αντ΄αυτού έκανε το δημοψήφισμα για να περάσει στο εσωτερικό του κόμματος το μνημονίο 3, εκτέθηκε από το δημοφησματικό αποτέλεσμα και τιμωρήθηκε από τους Γερμανούς για αυτό με ένα ακόμη σκληρότερο μνημόνιο από αυτό που διαφαινόταν στο τραπέζι μετά από την πάγια τακτική των διαπραγματευτικών μονομερών υποχωρήσεων που σε όλη τη διάρκεια της θητείας του ακολούθησε ο Τσίπρας.
Στη συνέχεια το πέρασε από τη βουλή και έπειτα προκηρύσσει εκλογές εμφανίζοντας τον εαυτό του πλέον ως αξιόπιστο μνημονιακό διαχειριστή.
Και αυτόν τον αμοραλισμό του «ηγέτη», του Τσε και Βαράτε με κι ας κλαίω, τον μοιράζονται και αρκετά στελέχη που έμειναν κοντά του, στελέχη που κορδώνονται που κάναν υπερβάσεις απέναντι στις αρχές τους και την ιδεολογία τους… Το μόνο πλεονέκτημα των ανθρώπων που υπερέβησαν τις αξίες τους για χάρη του ρεαλισμού είναι αυτό που έχουν οι αμοραλιστές: ότι δεν τους δεσμεύει κανένα ηθικό πλεονέκτημα ή δέσμευση.
Κλείνοντας, να προειδοποιήσουμε τον αυθεντικό ΣΥΡΙΖΑ, τον αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ που εκφράζεται πλέον μέσα από τη ΛΑ.Ε.
Παρότι το έργο το έχουμε δει, παρότι το σήκουελ της «Επιστροφής στο μέλλον» δεν πείθει, παρότι οι Λαφαζάνης- Στρατούλης έχουν γαλουχηθεί από το δηλητήριο του προνομιακού συνδικαλισμού, μια από τις πολλές κύριες παθογένειες της χώρας, δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε τον αντιμνημονιακό αγώνα.
Προαπαιτούμε όμως από τη ΛΑ.Ε να μην κάνει τα ίδια τερατώδη λάθη τα οποία όσο θα είναι στην αντιπολίτευση θα μοιάζουν ακίνδυνα:
Η χώρα είναι πλέον πλήρως εξαρτημένη από το ευρώ, πολύ περισσότερο από ότι ήταν το 2010, το 2012 κοκ. Έξοδος από την ευρωζώνη θα είναι πραγματικά χορός του Ζαλόγγου.
Η Ελλάδα θα οδηγηθεί σε πλήρη οικονομική απομόνωση και η καταστροφή θα είναι αναπόφευκτη μέχρι να καταφέρει η ελληνική οικονομία να προσαρμοστεί σε ένα μοντέλο αυτάρκειας.
Αν τα καταφέρει υπό τέτοιες συνθήκες, η ανάκαμψη θα έρθει γρήγορα.
Ο κος Λαφαζάνης ξεκίνησε στραβά: Άρχισε με μεγαλοστομίες ισχυριζόμενος πως η επόμενη βουλή θα είναι αντιμνημονιακή. Και ακόμη και αν υπάρχει προσχέδιο για εθνικό νόμισμα όπως αυτό περιγράφεται από τον κο Λαπαβίτσα και άλλους, αυτό δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένο σχέδιο.
Οραματικές πολιτικές χωρίς ρεαλιστικά σχέδια υποκύπτουν εύκολα στο ρεαλισμό του Δεν Υπάρχει Εναλλακτική και συχνά γίνονται οι καλύτεροι του μπάτλερ. Τι καλύτερη απόδειξη από αυτό από την μνημονιακή κατάντια του κου Τσίπρα;
Ο λαός πρέπει να γνωρίζει πως βαδίζουμε σε αχαρτογράφητα νερά: Η μόνη βεβαιότητα που υπάρχει είναι η πλήρης υποταγή στο γερμανικό σχεδιασμό αν συνεχίσουν να επιβιώνουν και να επιβάλλονται οι μνημονιακές πολιτικές.
Δεν χρειάζεται αυτός ο λαός άλλες υπερβολές, ή μεγαλοστομίες ή ωραιοποιήσεις.
Όπως είχε τονίσει κάποτε και ο κος Βαρουφάκης για τον οποίον τρέφω μια κάποια εκτίμηση αλλά ελάχιστη εμπιστοσύνη, η ΛΑ.Ε οφείλει να κάνει αυτό που όφειλε να χε κάνει ως κάποτε ΣΥΡΙΖΑ: Δάκρυα και αίμα να τάξει αντί να τάζει μετά βεβαιότητας ένα καλύτερο μέλλον.
Όσοι τα προηγούμενα χρόνια έταξαν προεκλογικά εύκολες καλύτερες μέρες φέραν τελικά δάκρυα και αίμα.
Είναι πάρα πολύ το να ζητάμε από ένα κόμμα που ονομάστηκε Λαϊκή ενότητα να είναι Λαϊκό κι όχι λαϊκίστικο;


Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 27/8/2015
Read More »