Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μεταναστευτικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μεταναστευτικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Να ζει κανείς ή να μη Σαρκοζί;


Ο Νικολά Σαρκοζί νοκ αουτ από τον πρώτο γύρο των εκλογών του ρεπουμπλικανικού κόμματος.
Αυτό σημαίνει ένα και μόνο πράμα: Οι πιθανότητες για να γίνει η Μαρί Λεπέν πρόεδρος της γαλλικής δημοκρατίας αυξάνουν ακόμη περισσότερο σε συνδυασμό και με την εκλογή Trump αν και παραμένουν όχι εξαιρετικά μεγάλες καθώς τα δύο μεγάλα στο δεύτερο γύρο πάντα συνασπίζονται για να κρατάν την πίτα της εξουσίας μεταξύ τους. 

Τα δύο μεγάλα κόμματα είπα; Επιτρέψτε μου να διορθώσω. Εδώ και αρκετό καιρό υπάρχει ένα από δυο παλιά μεγάλα κόμματα καθώς ο Ολαντρεού είναι ο πιο αντιδημοφιλής πρόεδρος στην ιστορία της γαλλικής δημοκρατίας με ποσοστά αποδοχής κοντά στο 10%.
Αυτό συμβαίνει σε όσα κεντροαριστερά και αριστερά κόμματα παίρνουν την εξουσία στην περίοδο της γερμανικής λιτότητας. 
Εξαφανίζονται. 
Ο Σαρκοζί, προσπάθησε να επανεφεύρει τον εαυτό του ως εθνικιστής. Ο συνομώτης της ελληνικής κρίσης, ο χασάπης της Λιβύης προσπάθησε να κλέψει κάτι από την ατζέντα της Λεπέν στο προσφυγικό και στη γαλλορωσικές σχέσεις υποσχόμενος περισσότερο Γαλλία. 
Ο άνθρωπος που τον υποσκέλισε, ο πρώην πρωθυπουργός Φιγιόν, έκλεψε κάτι από την κλεμμένη ατζέντα του Σαρκοζί, αλλά παραμένει ένας φανατικός νεοφιλελεύθερος με ίχνη ευρωφυγόκεντρης ρητορικής, που αν δεν την τηρήσει στην περίπτωση που τυχόν κερδίσει την προεδρία θα οδηγήσει και το δικό του κόμμα στην εξαφάνιση, εκτός κι αν αλλάξει κάτι δραματικά στον γερμανικό σχεδιασμό καθώς οι Γάλλοι δεν είναι Έλληνες για να δεχτούν να γίνουν κομπάρσοι και γκαρσόνια των Γερμανών. 

Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι το αν θα γίνει η Λεπέν πρόεδρος. Το ζήτημα είναι απλά το πότε. 

Ο αποκλεισμός του Σαρκοζί ήταν φυσικά και αποτέλεσμα πολιτικής συμπαιγνίας. 

Μόνο 60% των ψήφων στις εσωκομματικές εκλογές ήταν παραδοσιακών ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων καθώς με ζήλο έσπευσαν να ψηφίσουν αντισαρκοζί αριστεροί και πιθανώς ακόμη πιο δεξιοί. 

Το παιχνίδι αυτό το έχουμε ξαναδεί πρόσφατα και δεν βγήκε σε καλό: Το είδαμε στις αμερικάνικες προεδρικές εκλογές όταν το δημοκρατικό κόμμα σαμποτάρισε την εκστρατεία Σάντερς και προώθησε ως πιο εύκολους αντιπάλους τους Κρουζ και Τραμπ. 

Φημολογείται πως το δοκίμασε άτυπα κι ο ΣΥΡΙΖΑ στις προεδρικές τις ΝΔ όπου ήθελε να βγάλει τον Άδωνη πρόεδρο για ευνόητους λόγους, οι ολιγάριθμοι κομματικοί του όμως δεν του επέτρεψαν να επηρεάσει τους συσχετισμούς. 

Τώρα: οι εθνικισμοί επιστρέφουν στην κεντρική πολιτική.

Το γιατί βγάζει μάτι: Οι εθνικιστές ψήφοι είναι ΞΕΚΑΘΑΡΑ αντιπαγκοσμιοποιητικές ψήφοι.

Η παγκοσμιοποίηση έφερε μπόλικα εφήμερα κέρδη αρχικά, σταδιακά όμως οι δουλειές πήγαν στην Ασία και τα λεφτά σε offshore και Hedge funds με την παράλληλη απομείωση ελεγκτικών μηχανισμών και περιορισμών ακριβώς σε αυτές τις κινήσεις που έχουν δημιουργήσει εδώ και χρόνια περιβάλλον αποεπένδυσης. 

Παράλληλα, ο κρατικός δανεισμός σε περιβάλλον αποεπένδυσης και υπερσυσσώρευσης πλούτου εκτός των εθνικών συνόρων οδηγεί σε υπερφορολόγηση των πολιτών, μείωση μισθών και συντάξεων και δραματική επιδείνωση του βιοτικού τους επιπέδου, κάτι που οδηγεί και σε μεγαλύτερη συρρίκνωση της εσωτερικής κατανάλωσης κι αγοράς. 

Η μετανάστευση σε αναπτυξιακό περιβάλλον μπορεί να την ενισχύσει ακόμη περισσότερο. Σε περιβάλλον αποεπένδυσης συμβάλλει στην εργασιακή ανασφάλεια και επιτείνει τη γηγενή ανεργία. 

Αυτοί είναι οι "προοδευτικοί" παράγοντες που οδηγούν σε υφεσιακό σπιράλ κι οδηγούν τους πληθυσμούς να ξαναθέλουν να γυρίσουν σε πιο κλειστά εθνικά σχήματα. 

Τόσο απλά. 

Αυτοί που θέλουν να παρουσιάζουν τους νέους "εθνικισμούς" ως καυλωμένα φαντάσματα του παρελθόντος, είναι αυτοί ακριβώς που υποχρεώνουν τους πληθυσμούς να τους αναβιώσουν ως ύστατη γραμμή άμυνας απέναντι σε μια παγκοσμιοποίηση που πάντα κινούταν από τους λίγους, τα οφέλη της όμως πλέον κατευθύνονται σε όλο και λιγότερους. 

Ρίξτε μια ματιά στην πορεία της ανισοκατανομής του πλούτου τα τελευταία χρόνια. Δεν χρειάζεται κανένα άλλο επιχείρημα.

Κι αν τα πατριωτικά κόμματα παρουσιάζονται ως λαϊκίστικα, τα παγκοσμιοποιητικά κόμματα που παράγουν και την αντίστοιχη προπαγάνδα δεν μπορούν να πείσουν ότι δεν είναι ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΕΛΙΤΊΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ. 

Πως θα μπορούσαν άλλωστε;  

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 22/11/2016 





Read More »

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Συνέντευξη Julian Assange: Η Λιβύη αστυνόμευε τη Μεσόγειο


O Julian Assange είναι ένας σύγχρονος ήρωας, ο άνθρωπος που έριξε φως στα βρώμικα μυστικά των κυβερνήσεων. Τα τέσσερα τελευταία χρόνια βρίσκεται έγκλειστος στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνου, περικυκλωμένος από τις βρετανικές αρχές που ξοδεύουν περίπου 12 εκατομμύρια για αυτόν το σκοπό, αστεία στημένες κατηγορίες για σεξουαλική υπερβολή οδήγησαν σε διεθνές ένταλμα σύλληψης του, ενώ η Killary Clingon είπε μεταξύ σοβαρού και να τελειώνουν μαζί του με επίθεση drones.
Πριν από μερικές μέρες ο Ισημερινός του έκοψε το διαδίκτυο μετά από πιέσεις της αμερικανικής κυβέρνησης ώστε να σταματήσουν τα Wikileaks να βλάπτουν την προεκλογική της εκστρατεία.

Καμία αριστερά δεν διαδηλώνει υπέρ αυτού του ήρωα. Δεν είναι δικός τους βλέπετε.

Σε χθεσινή του συνέντευξη στον σπουδαίο βετεράνο της πραγματικής ενημέρωσης John Pilger, ο Assange αποκαλύπτει τι προκάλεσε την και τι προκάλεσε η επέμβαση στη Λιβύη και η αποσταθεροποίηση στη Συρία, ακριβώς όπως είχε προβλεφθεί κάποια χρόνια πριν στο agriazwa.blogspot.

Julian Assange:


Η Λιβύη, περισσότερο από τον πόλεμο οποιοδήποτε άλλου, ήταν ο πόλεμος της Hillary Clinton. Ο O Barack Obama αρχικά εναντιώθηκε σε αυτόν. Η Hillary Clinton ήταν η υπέρμαχος του πολέμου. Αυτό καταγράφεται στα e-mail της, τα διατρέχει... Από τα 33.000 e-mails της που δημοσιεύσαμε, περισσότερα από 7.000 αφορούν αποκλειστικά τη Λιβύη. Δεν είναι το ότι η Λιβύη έχει φθηνό πετρέλαιο. Εκείνη, αντιλαμβανόταν την απομάκρυνση του Καντάφι και την ανατροπή του Λιβυκού κράτος ως κάτι που θα χρησιμοποιούσε για να κατέβει στις γενικές εκλογές για πρόεδρος. 
Στο τέλος του 2011, σε ένα εσωτερικό έγγραφο με τίτλο tick tock Libya που δημιουργήθηκε για την Hillary Clinton, περιγράφεται χρονολογικά το πως εκείνη ήταν ο βασικός συντελεστής στην καταστροφή του Λιβυκού κράτους. 
Ως αποτέλεσμα (της δράσης της), είχαμε 40000 θανάτους στη Λιβύη, ενώ οι Τζιχαντιστές και η ISIS εισήλθαν. 
Αυτό οδήγησε στην Ευρωπαϊκή κρίση του προσφυγικού και του μεταναστευτικού, επειδή δεν είχες μόνο ανθρώπους που εγκατέλειπαν τη Λιβύη και μετά τη Συρία και αποσταθεροποίηση άλλων αφρικανικών χωρών ως αποτέλεσμα των ροών όπλων αλλά παράλληλα το Λιβυκό κράτος δεν είχε τη δυνατότητα πλέον να ελέγχει τις μετακινήσεις ανθρώπων μέσα από αυτό. 
Η Λιβύη βλέπει στη Μεσόγειο και ήταν ουσιαστικά ο φελός στο μπουκάλι της Αφρικής. 
Πρότερα, με όλα τα προβλήματα στην Αφρική, τα οικονομικά, τους εμφυλίους, οι άνθρωποι που επιχειρούσαν να ξεφύγουν από αυτά δεν κατέληγαν στην Ευρώπη, καθώς η Λιβύη αστυνόμευε την Μεσόγειο. 
Αυτό ειπώθηκε και από τον ίδιο τον Καντάφι το 2011: 
Τι νομίζουν αυτοί οι Ευρωπαίοι ότι κάνουν επιχειρώντας να βομβαρδίσουν και να καταστρέψουν το Λιβυκό κράτος; Θα υπάρξουν παλλίροιες μεταναστατών από την Αφρική αλλά και τζιχαντιστές στην Ευρώπη. 
Και αυτό ακριβώς συνέβη....."

Αποσπάσματα της συνέντευξης εδώ 

Ολόκληρη η συνέντευξη θα μεταδοθεί από το RT σήμερα. 

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 5/11/2016


Read More »